Γιατί με τα καρφιά εσταυρώσανε και εμένανε τον Υιόν
μου, μα έκανα υπομονή στο δράμα το εδικό μου.
Θλίψη μεγάλη έπεσε μέσα εις στα παιδιά μου, μα
είμαι Μάνα και πονώ και τάχω μες στην αγκαλιά μου.
Μα κοντά είμαι εγώ στις θλίψεις και σας παρηγοράω.
Γιατί και εγώ επικράθηκα στον κόσμο μα όπου και εζούσα.
Γιατί με τα καρφιά εσταυρώσανε και εμένανε τον Υιόν
μου, μα έκανα υπομονή στο δράμα το εδικό μου.
More Read
Μα ένα αθώο επιάσανε διά να τονέ σταυρώσουν, και
τον τυραννούσανε παιδιά μου διά να τονέ σκοτώσουν.
Και όλο το βάρος δέχεται και ούτε βαρυγκωμάει,
και υποφέρει και πονεί και όλους τους αγαπάει.
Και δέχεται διά να θυσιαστεί, μα εσάς διά να εξαγοράσει.
Και μες στο Φως, διά να ζήσετε παντοτινά κοντά του,
γι’ αυτό μέσα στις θλίψεις σας κράζετε το όνομα του.
Και εγώ η Μάνα του Θεού, σας θέλω μα όλα κοντά μου.
Μα κοντά είμαι εγώ στις θλίψεις σας και σε όλα τα βάσανα
σας, μα όταν με φωνάζετε έρχομαι εγώ κοντά σας.
Μα μια Μάνα μα όπου και σας σε πονεί, γιατί δεν την καλείτε.
Στις συμφορές μα όπου και βρίσκεστε στις θλίψεις σας λυπούμε.
Μα Μάνα εγίνηκα και εγώ και ξέρω τον καημό σας,
μα είμαι και εγώ και θλίβομαι στον αναστεναγμό σας.
More Read
Μα κοντά σας παραβρίσκομαι και δεν σας εγκαταλείπω,
και μεσιτεύω στον Θεό υπομονή, διά να σας σε δίνω.
Παρακαλώ σας τέκνα μου στις θλίψεις μην πονείτε, στην
προσευχή διά να πέφτετε Θεόν διά να παρακαλείτε.
Στις στενοχώριες στους καημούς δόξες Θεού διά να στέλνεις,
διά να παίρνεις ανακούφιση στον πόνο μα όπου και έχεις.
Γιατί και ο Κύριος σας επληγώθηκε διά να σας αναστήσει, και
της Ψυχής τα τραύματα διά να σβήσει και διά να αλαφρώσει.
Γι’ αυτό και εσήκωσε βαρύ Σταυρό και στον Γολγοθά ανεβαίνει,
και εκεί διά να τονέ σταυρώσουνε οι άνομοι Εβραίοι.
Και εθελουσίως εδέχτηκε διά να τονέ σταυρώσουν, και
διά να πάρει τα παιδάκια του, μαζί του διά να τα σώσει.
Πολλοί τον βασανίζουνε τον φτύνουν τον ραπίζουν,
και με την λόγχη του τρυπούν το Άγιο το κορμί του.
Και όλος ο κόσμος θλίβετε και τα βουνά ραγίζουν, μα από
τα πάθη του Χριστού μα αυτά μα όπου και αντικρίζουν.
Και στέφανο εξ’ ακανθών του βάλανε εις στο κεφάλι,
και αυτός καλώς το δέχεται μα χωρίς μιλιά να βγάζει.
Με το παράδειγμα αυτό και σε εσάς διά να σας σε στεφανώσει.
Και την Πίστη την Ταπείνωση, διά να ακολουθήσετε όλοι.
Μα όλοι γερά κρατήσετε της Πίστεως τιμόνι, διά
να ανεβείτε στα Ψηλά στης Παραδείσου πόλη.
Και διά να λάβετε το πλούτος του.
Γιατί εκουράστηκε ο Κύριος διά να σας το δωρίσει, το
Σώμα και το άγιο Αίμα του, χαρά διά να σας χαρίσει.
Και έτσι παιδιά μου αγαπητά σας σε δώρισε το πλούτος, διά
να ζείτε μα εσείς ελεύθερα μα από του εχθρού το βούρκος.
Και έτσι σας σε ελευθέρωσε μα από τα δεσμά του Άδη, πρώτος
μα όπου και εκατέβηκε ο Κύριος και σας έλυσε το σκοτάδι.
Μα με τον εδικό του ερχομό το Φως πλέον ανάβει, μα και
όποιος θέλει διά να σωθεί τον δρόμο του πλέον διά να πάρει.
Μα όπου και φέγγει και λαμποκοπά με άπειρη ακτίνα, τα
χνάρια του διά να ακολουθείς και την εδικιά του ελπίδα.
Μα ο δρόμος του είναι ο στενός και είναι τεθλιμμένος,
αλλά κερδίζεις πάντοτε την δόξα του στο Τέλος.
Και η άλλη η κατεύθυνση φαρδιά και πλατυτέρα,
μα ευχάριστη και πλούσια μονάχα εδώ πέρα.
Μετά η πίκρα ακολουθεί και την σκοτεινιά αντικρίζεις,
και λαβωμένος πάντοτε Αιώνια θα ζήσεις.
Σας σε λέγω εγώ η Παναγία διά να μην ακολουθήσετε
η την φαρδιά οδός, γιατί πολύ θα πικραθείς.
Και εγώ η Μάνα σας δεν τον θέλω το χαμός σας, και
θέλω διά να ζήσετε Αιώνια μόνο με τον Χριστό σας.
Και θέλω διά να ζήσετε εσείς τα κάλλη του Παραδείσου,
γι’ αυτό και αγωνίζομαι μα ίσως διά να σας σε κερδίσω.
Γιατί είναι πολύτιμη η Ψυχή μα όπου και τώρα είναι κοντά σου,
διά να την φροντίζετε ζητά μα πριν διά να φύγει μακριά σας.
Μα πριν διά τηνέ καλέσει ο Κύριος.
Μα όπου ψηλά είναι ο Κριτής και διά να δώσεις απολογία,
τα δώρα σου διά τον Κύριο διά να έχουνε αξία.
Και διά να έχεις μαζί σου θησαυρούς κοντά σου,
διά να ζήσεις πλούσια και Αιώνια κοντά του, μα
με δίχως πίκρα και καημό μέσα στην αγκαλιά του.
Κάνε έργα στον Θεό κουράσου διά να απολαύσεις.
Την Πίστη την Ταπείνωση έχε μες στην ζωή σου,
παράδειγμα από τον Κύριο διά να χαίρεσαι μαζί του.
Και πάντοτε ρίχνε μια ματιά εις στον Εσταυρωμένο,
στον Κύριον σου και Θεό διά να είσαι ευτυχισμένος.
Μα για δέστο το πως σε αγάπησε και το πως εσταυρώθηκε διά εσένα.
Και εσύ αντί ευχαριστώ τον βρίζεις νύχτα μέρα. Μα
πόσο η Μάνα θλίβομαι και κλαίω και λυπούμε.
Μα όταν ακούω και υβρίζουνε τον Κύριο της δόξης,
είναι μεγάλο αμάρτημα σε τρώει η ματαιότης,
και σε γκρεμίζει χαμηλά μέσα στα μαύρα σκότη.
Διότι είναι αμάρτημα μεγάλη αδικία, διά να θυσιάζεται
ο Θεάνθρωπος και εσύ να έχεις αχαριστία.
Μα ετούτες οι ημέρες θλιβερές της μεγαλοβδομάδας, και εσύ διά να περπατάς αδιάφορος.
Και δεν κάνεις ένα βήμα, να δεις τα πάθη του Χριστού τι κρύβει η θρησκεία.
Το μόνο περνάς περίοδος μονάχα διά το σώμα.
Το τι θα φας το τι θα ποιείς αυτό σε ενδιαφέρει,
και η Ψυχή περίλυπη την κάνεις διά να υποφέρει.
Μα έλα και εσύ στο πλάι του κλάψε διά να θρηνήσεις, μα κάτω μα από
τον Σταυρό μετάνιωσε γονατιστός και ήμαρτον διά να του ζητήσεις.
Και χύσε το δάκρυ σου καυτό στην Γης διά να κυλίσει,
και το Θείο του το έλεος διά να σου το χαρίσει.
Καρφιά έχουνε τα χέρια του τα πόδια και η πλευρά του, και
τρέχουνε το Αίμα μα από αυτά διά να σώσει τα παιδιά του.
Μα έλα και ζήτησε τούτο και εσύ και δώρο διά να σου το δωρίσει,
διά να πιεις και εσύ διά να γευτείς και διά να σε αναγεννήσει.
Και μην αμελείς το σήμερα γιατί το αύριο δεν το ξέρεις, μα αν
θα προλάβεις να γευτείς και δώρα διά να μην τα αποφεύγεις.
Βιάσου τώρα σε καλώ μα κάτω από τον Σταυρό μου, διά
να λάβεις τα χαρίσματα και διά νάρθεις στο πλευρό μου.
Και όλο το Θείο πάθος μου κάθησε διά να το νιώσεις, και διά να
δεις το πόσο εγώ το πόσο σε αγαπώ και εσύ διά να μετανιώσεις.
Με ένα χαμόγελο γλυκό και εγώ σε προσκαλάω διά να ρθεις
και εσύ στα πάθη μου, και εγώ διά να πάψω διά να πονάω.
Μα είμαι ο μόνος μα όπου και εγώ ήπια χολή και ξύδι για εσένα.
Και εσύ αντί ευχαριστώ με βρίζεις με πληγώνεις, και
τις πληγές μου ποιο βαθειά εσύ μου τις καρφώνεις.
Έχουνε πληγές τα χέρια μου τα πόδια τα εδικά μου.
Γιατί με τα καρφιά μου τα καρφώσανε μες στον Σταυρό επάνω.
Μα και τώρα και πάλι έρχονται οι θλιβερές οι ημέρες.
Μα όπου και εγώ θα καρτερώ διά να έλθετε κοντά μου,
μαζί μου διά να περάσετε τα πάθη τα εδικά μου.
Μα εσείς διά να μην με εγκαταλείψετε και εγώ σας περιμένω,
διά να με ζητήσετε όλα σας και εγώ να πάψω διά να υποφέρω.
Και διά να με ξαγρυπνήσετε ζητώ μα κάτω μα από τον Σταυρό
μου, και διά να πάρετε ανακούφιση το Θείο έλεος μου.
Θα δώσω θέλω χάριτες μα όσοι θα αγρυπνήσουν,
και όσοι καθίσουν πλάι μου και εμένανε τιμήσουν.
Τιμή μου κάνετε ζητώ την ημέρα της Ταφής μου, και
έτσι σας σε θέλω όλα πλάι μου και νάρθετε μαζί μου.
Και ψάλετε μου άσματα στα θλιβερά μου πάθη.
Και εγώ διά να ανακουφιστώ και να χαρώ κοντά σας, μα
όπου και έχω παιδιά πολύ πιστά μες στην εδική μου στράτα.
Και έχω παιδιά μα όπου και με τιμούν και εγώ τα θέλω
στο πλευρό μου, και όλες μου οι μαθήτριες μα
όπου και φοιτούν μέσα στο Άγιο το Σχολειό μου.
Και πρόσκληση κάνω σε όλες σας με τον Σταυρό στο χέρι, διά
να ρθείτε όλες σας σε εμένανε και εγώ θα διώξω σας την θλίψη.
Και διά να πάρετε όλες σας την δύναμη την μητρική μου αγάπη,
μα όπου και πηγάζει συνεχώς μα μέσα μα από τον Ευφράνθη.
Και διά να είσαστε το παράδειγμα σε αυτήν την κοινωνία.
Και όλοι γερά κρατήσετε της Πίστεως τιμόνι. Διά να ανεβείτε στα
Ψηλά και διά να λάβετε το πλούτος. Γιατί εγώ αγωνίστηκα, εσάς διά να το δωρίσω.
Μα όλα παιδιά μου είσαστε και σας σε πονάω πάντα,
γιατί δεν θέλω διά να πλεχτείς στου πονηρού τα χνάρια.
Μα με κάθε τρόπο προσπαθώ μα εγώ, διά να σας σε
τραβήξω στην Άνω Βασιλεία διά να σας τηνέ δωρίσω.
Μα άσε τα βάρη σου σε εμέν παιδί μου αγαπημένο, μα
και ακόμα και αν αμάρτησες δεν σε έχω ξεχασμένο.
Μα εγώ τους αμαρτωλούς ήρθα διά να τους σώσω, μα και
διά εκείνους εγώ εθυσιάστηκα διά να τους ελευθερώσω.
Και δεν θα σας σε κρίνω γιατί αμάρτησες
μες στην ζωή μα όπου και ζούσες.
Μονάχα θα τιμωρήσω την αμέλεια και
το ήμαρτον, εάν ποτέ δεν μου το είπες.
Μαζί με τον εγωισμό διά να μην μένεις γιατί θα σε βλάψει,
και εντύσου την ταπείνωση διά να με ξεκουράσεις.
Για δες τον Βασιλέα σου ταπείνωση μα όπου και έχει,
και εγώ σας την εδίδαξα πάρε τηνέ διά να την έχεις.
Μα με δίχως την ταπείνωση μα εγώ δεν θα σε αναγνωρίσω,
και δεν θα είσαι εδικός μου οπαδός και εγώ διά να σε κερδίσω.
Μα τώρα μου ζήτησε μα όσο ζεις εδώ
στην Γη, μα εγώ διά να σε κερδίσω.
Μα τώρα εσύ και ζήτησε μου μα ετούτα τα δώρα της μετανοίας, διά
να τα έχεις στήριγμα και διά να βγεις στην εδικιά μου Βασιλεία.
Μα τώρα μα όπου και έρχομαι στην Γης και διά να σταυρωθώ και πάλι,
και εσύ διά να κλάψεις σου ζητώ και διά να βγεις μα από τα πάθη.
Μεγάλη Παρασκευή μα και πόσο θλιβερή είναι αυτή η ημέρα.
Μα που πόσο θα ήθελα διά να ένιωθε
ο κάθε ένας σας, το εδικό μου το πάθος.
Μα το πόσο θα το ήθελα μα αυτή την ημέρα όλα μου τα
παιδιά μου, τα απομακρυσμένα διά να ρθούνε κοντά μου.
Και με μεγάλη ειλικρίνεια διά να με
φωνάξουν, και διά να με ζητήσουν.
Και εγώ διά να τους μιλήσω νοερώς, παιδιά μου
σας συγχωρώ και σβήνω τα αμαρτήματα σας.
Μα προς χάρη σας εγώ εκαρφώθηκα εις στον Σταυρό επάνω, διά
να κληρονομήσετε η ! την Βασιλεία μου εις στον Ουρανό επάνω.
Γι’ αυτό λοιπόν σας σε καρτερώ εκ μέσον των
γραφτών μου, και σας σε μεταδίδω το μυστικό μου.
Είναι λόγια εδικά μου δεν είναι
ανθρώπινα, τα Άγια ρήματα μου.
Το Φως μου σας σε μεταδίδω και με αυτό
σας σε πλουτύνω, και χαρά διά να σας γεμίζω.
Και εύχομαι όλα διά να πλουτίσετε μα από το Άγιο μου
το Φως, της μεγάλης Άγιας αυτής εβδομάδας.
Μα όπου και εντός ολίγου θα ανατείλει και θα ανάψει κάθε
πιστή μου Ψυχή, το ακοίμητο καντήλι της Αναστάσεως μου.
Και διά να λάβετε χάρη και χαρά, μα από εμένα
τον νικητή του Αναστάντος Χριστού σας.
Με την εδική μου την Ανάσταση και εσείς θα αναστηθείτε
και επάνω εις στους Ουρανούς και Αιώνια θα ζείτε.
Με την εδικιά μου την Ανάσταση και εσείς διά να χαρείτε,
γι’ αυτό και εσείς διά να μην πάψετε διά να με δοξολογείτε.
Γιατί εγώ είμαι το Φως και Φως εγώ σας σε μεταδίδω.
Διά να σας σε φέγγει Αιώνια, μα χωρίς
πίκρα ποια διά να μην ξαναδείτε.
Μα εάν εσείς την νιώσετε μα ετούτην εδώ την χάρη,
της Αναστάσεως το Φως χρυσό μαργαριτάρι.
Μα αυτήν είναι ανταύγεια μα αυτή είναι η ελπίδα.
Μα όπου και ελπίζει ο κάθε πιστός μου οπαδός
και διά να διώχνει το κάθε πάθος, μα όπου
και του δίνει ο εχθρός και τον εξουσιάζει.
Τον θάνατο εκατάργησα με τα εδικά μου πάθη, διά να
σας σε πάρω στα Ψηλά μες στου Ουρανού τα άνθη.
Μα είμαι ο Δίκαιος Κριτής σας θέλω στο πλευρό μου, και διά
να ζήσετε και διά να χαίρεστε η ! τον Αιώνιο τον θησαυρό μου.
Και διά να μην απομακρύνεστε μα από την εδικιά μου στάνη,
γιατί εκεί μέσα θα σωθείς θα βγεις μα από το Αιώνιο σκοτάδι.
Γι’αυτό και σας σε μοιράζω δωρεές και έλα διά να τις απολαύσεις,
τα Θεία μου τα ρήματα θα ακούσεις θα απολαύσεις.
Τα λόγια μου τα Ουράνια τα στέλνω πλουτισμένα,
και εσείς διά να τα διαβάζετε και διά να δοξάζετε
εμένα, την Μάνα την Παναγιά Παρθένα.
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ! ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ !
Ουράνια Χαρά
