(απομαγνητοφωνημένο κείμενο)
«….Όπως βλέπουμε σήμερα τον κόσμο γενικώς, ότι δεν εδύνατο ο Θεός πλέον να ανεχθεί εκείνη την λυπηράν κατάσταση σ’όλη την οικουμένη μηδαμώς εξαιρουμένης και της Ελλάδος, πού την αγαπά περισσότερο και το οποίο στα χαρτιά μας λέει, και σε λίγο πραγματοποιούνται, ότι η Ελλάς, η Ελλάς θα δείτε σε λίγο πόσο θα γίνει μεγάλη, μεγάλη, μεγάλη.
Όχι μόνο, θα δείτε, θα έχει εξαίρετο και λαμπρό παράδειγμα εις όλη την οικουμένη, διότι ενθυμείσθε ότι εδώ δεν εχύθηκε αίμα, όταν εκήρυξε ο Απόστολος Παύλος, ενώ ξέρεις τι αίμα χύθηκε σ’ όλα τα έθνη;
Ενθυμείστε τι είπε, τί είπε ο Χριστός, όταν επήγαν τίνες Έλληνες, όταν επήγε ο Ανδρέας καί ο Φίλιππος; Ένθυμείστε τώρα που είπανε, τινές άνδρες ιδείν θέλουνε τον Κύριο και είπε: «Νυν εδοξάσθη ο Υιός του Ανθρώπου». Και γιατί;
Πώς γιατί; τα πράγματα μαρτυρούν, γιατί. Είπαμε ότι, διότι δεν εχύθηκε αίμα, διότι μετά πιστών φιλοσόφων επλησίαζαν τον Θεό μερικοί. Και διά τούτο, ήταν ετοιμασμένοι και ωραίαι ψυχαί. Εις αυτές τις ωραίες ψυχές λοιπόν θέλησε ο Θεός, τις ολίγες, να πλέξει το εγκώμιο.
Συν τούτο έχομε καί ένα άλλο.
Ποιος ο λόγος λοιπόν, αυτοί οι Απόστολοι, να μην έγραψαν τα Ευαγγέλια, την Καινή Διαθήκην, τα άλλα όλα εις την εβραϊκήν γλώσσα, την δική τους, πού μάλιστα ήταν και αγράμματοι;
More Read
Προς εντροπήν των συμπατριωτών, διότι ήταν ανάξιοι αυτοί να ακούσουνε στην εβραϊκή γλώσσα τα λόγια αυτών πού σταύρωσαν τον Χριστό.
Και έγραψαν εις την, εις την Ελλάδα, γιατί η Ελλάς είχε την γλώσσα αυτήν η οποία ήτανε ωραία γλώσσα. Αφ’ ενός μεν πού ήτανε ωραία γλώσσα και είχε και απήχηση σ’ όλη την οικουμένη, αλλά αφ ετέρου δε, ότι ήτανε καί άξιοι…
Διότι δεν ηθέλησαν να κάνουν κακό.
Ότι ήταν αμαρτωλοί, όλος ο κόσμος ήτανε αμαρτωλοί, αλλά όμως καί δεν μπορούσανε να μην δεχθούν το ωραίο το οποιο ήκουον, την υψηλήν αυτήν, την υψηλήν διδασκαλία. Την εδέχθηοαν.
More Read
Όχι ότι δεν ήτανε αμαρτωλοί, αμαρτωλοί ήτανε, αλλά δεν εδέχοντο τα άλλα έθνη. “Ολίγοι μόνοι, καί γι’ αυτό γίνοταν τόσα καί τόσα μαρτύρια, τίς χιλιάδες των μαρτύρων.
Άρα, λοιπόν, διά τούτο και φυλάει ο Θεός την Ελλάδα, τώρα ιδιαιτέρως να την δοξάσει, αν καί πάντοτε έδειχνε το μεγαλείον όταν εγινότανε πόλεμος, αλλά καί τώρα ιδίως πού πρόκειται λοιπόν… άπαντες διά παντός.
Όχι ότι θα την μεγαλώσει ο Θεός. Θα την ανυψώσει, θα την δοξάσει οπότε επέρχεται η κάθαρσις, έχουμε ολίγες ημέρες. Να μην έρχονται σε απόγνωση (οι Έλληνες)!
Μόνο οφείλουμε να κηρύττουμε παντού και να λέγωμε παντού ότι και πολλά καλά θέλουμε (δει)…
Έχει πει και ο Θεός ότι «ουδέ θρίξ της κεφαλής δεν θα πειραχθή εις τους μετανοούντας», αλλά όχι μετάνοια όπως την θέλουμε.
Άρα λοιπόν, αγαπητοί, οφείλουμε να γνωρίσουμε ότι, μη φοβηθούμε ό,τι λέγουν, ό,τι κάνουν καί ό,τι γίνεται, «ταύτα δει γενέσθαι». Καταλάβατε; Πρέπει να γίνουν αυτά!!!
More Read
Ήλθε η ώρα πλέον να καθαρίσει, όχι η Δευτέρα Παρουσία, να καθαρίσει την ήρα από το στάρι.
Και η πρώτη, η πρώτη Ελλάς (θα είναι) αυτήν πού θά υποστεί από τους Τούρκους μια μικρή, μια μικρή αυτήν, -όπως είπομεν – προσβολή, αλλά είναι ο τάφος τους όμως – της Τουρκίας! Ο τάφος τους καθώς το είχανε πει καί αυτοί οι Τούρκοι, όπως είπαν μερικοί τώρα.
Είπαν λέει ότι είναι αδύνατον ο Αλλάχ να ανεχθεί, είναι αδύνατον ο Αλλάχ να ανεχθεί, εμείς θα γίνουμε θηρία, σείς δέ δέν ξέρω άν θα μείνει κανένας από σάς.
Όλίγοι πού θα μείνετε, θα πάτε στην Κόκκινη Μηλιά! Το οποίο και ….
Άρα λοιπόν, άρα λοιπόν, να είμεθα ετοιμασμένοι, χαρούμενοι, ότι ο μετανοών άνθρωπος, δεν πρόκειται να υποστή τίποτα.
Να είμεθα χαρούμενοι, διότι εγνωρίσαμε τον Χριστό, αλλά όχι όμως να τον λατρεύουμε όπως θέλει καθένας και λέγονται χριστιανοί άνθρωποι.
Αν θέλουμε να δούμε τον Χριστό, πρέπει να είμαστε ανεξίκακοι, πρέπει να έχουμε αγάπη, διά να την μεταδίδουνε και αυτή, με την συμπεριφορά μας, με τον τρόπο μας και με τις καλές πράξεις μας.
Καί αν οι άλλοι άνθρωποι είναι αδύνατοι, να τους βοηθήσουμε. Εάν οι άλλοι αυτοί είναι κακοί, να προσπαθήσουμε, αν είναι δυνατόν να δεχθούν την διδασκαλία τού Χριστού.
Τότε ασφαλώς ο άνθρωπος αυτός θα καταξιωθή διά διπλής, όχι μερίδος, αλλά τιμής παρά του Θεού και παρά των ανθρώπων.
Από το βιβλίο του Μοναχού Ζωσιμά: “Ιερομόναχος Σίμων Αρβανίτης 1901-1988, η ζωή και το έργο του”.
ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
