Νὰ τὸ μοιραστῶ μαζί σας ἀδελφοί, ζωντανὸ ΘΑΥΜΑ τῆς Γερόντισσας Γαλακτίας ὅταν ἦταν ἐν ζωῇ.
– Παιδί μου ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι εἴμαστε ζωντανοὶ ἀκόμα καὶ ὅταν πεθαίνουμε.
Μᾶς εἶπε ἀπὸ τὴν ἄλλη ἄκρη τοῦ τηλεφώνου ἕνας σεβάσμιος παππούλης ὑπερηλικιωμένος ἀπὸ τὴν Ἁγιοτόκο Κρήτη ποὺ στὸ διάβα τῆς ζωῆς του γνώρισε ὅλες τὶς ἁγίες μορφὲς τῆς ἐποχῆς μας καὶ ἔλαβε τὶς εὐλογίες τους. Ἕνα διάβα ποὺ τὸν ἔκανε ἀσκητὴ μέσα στὸν κόσμο καὶ τοῦ ἔδωσε τὸ προνόμιο ἂν καὶ ὃ ἴδιος ἀναγκεμένος νὰ ταΐζει κόσμο καὶ κοσμάκη στὸ νησὶ τῶν ΑΓΙΩΝ τῆς Κρήτης.
Καὶ συνέχισε νὰ μᾶς λέει στὸ τηλέφωνο:
– Ἄκου αὐτὸ τὸ Θαυμαστὸ Παραμονὴ Χριστουγέννων.
– Εἶχα ἔγνοια πῶς θὰ ταΐσω μία πολύτεκνη οἰκογένεια ποὺ πέρυσι τὰ Χριστούγεννα ἀνήμερα ἔφαγαν μόνο σαλάτα ντομάτας τὴν στιγμὴ ποὺ δὲν εἶχαν τὴν δυνατότητα νὰ ἀγοράσουν κρέας. Ἀκοῦς γιατί φτώχεια μιλᾶμε;
– Παρακαλοῦσα τὸν ΜΙΧΑΛΗ (ἔτσι λέει τὸν ΑΡΧΑΓΓΕΛΟ ΜΙΧΑΗΛ λόγω τῆς οἰκειότητας ποὺ αἰσθάνεται μαζί του καὶ τῆς μεγάλης εὐλάβειας ποὺ τοῦ ἔχει ἀλλά καὶ τῆς πνευματικῆς συναναστροφῆς μαζί του) ΚΑΙ ὁ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΣ δὲν βράδυνε.
– Ἔφερε ἔξω ἀπὸ τὴν πόρτα μου ἕνα ἄγνωστό μου πρόσωπο καὶ αὐτό μοῦ ἔδωσε ἕνα φάκελο μὲ 250 εὐρὼ. Τό θεώρησα δῶρο τοῦ Ἀρχαγγέλου γιὰ νὰ φάει αὐτὴ ἡ οἰκογένεια. Ἔβαλα τὸν φάκελο σὲ ἕνα συγκεκριμένο συρτάρι γιὰ νὰ πάω νὰ ψωνίσω κρέας καὶ τὰ ἀναγκαῖα τὴν ἑπομένη γιὰ νὰ τὰ δώσω στὴν οἰκογένεια αὐτὴ.
Τὸ πρωὶ ὅμως ὁ φάκελος εἶχε ἐξαφανιστεῖ, ἔψαξα ὅλο τὸ σπίτι καὶ στὸ τέλος ἀπόκαμα, ὅτι θὰ ἔμεναν νηστικοὶ οἱ συνάνθρωποί μου αὐτοὶ.
Μὲ δάκρυα στὰ μάτια γονάτισα μπροστὰ στὴν φωτογραφία τῆς Γερόντισσας Γαλακτίας καὶ τὴν παρακαλοῦσα νὰ μὲ βοηθήσει. Ἀφοῦ ἔκλαψα γιὰ πολλὴ ὥρα, τὴν σήκωσα γιὰ νὰ τὴν ἀσπαστῶ καὶ τότε ἀκριβῶς πίσω ἀπὸ τὴν κορνίζα τῆς φωτογραφίας τῆς Γερόντισσας βρῆκα κολλημένο τὸν φάκελο μὲ τὰ χρήματα!
«Θαυμαστὸς ὁ ΘΕΟΣ ἐν τοῖς ΑΓΙΟΙΣ ΑΥΤΟΥ», ἀναφώνησα.
Συγκινημένος ὁ γέροντας τελείωσε τὴν συζήτηση του αὐτὴ μαζί μου.
Ἄδραξα πρὸς τὸ τέλος τὴν εὐκαιρία νὰ τὸν ρωτήσω:
– Πές μου ἐσὺ παππούλη ποὺ ἔχεις τόση οἰκειότητα μὲ τὸν Ἀρχάγγελο Μιχαὴλ ἄν σοῦ εἶπε κάτι γιὰ ὅσα ὅλα σήμερα περνᾶμε.
Ὃ παππούλης σταμάτησε νὰ κλαίει ἀπὸ τὴν συγκίνηση τῆς ἀφήγησης αὐτῆς καὶ μοῦ ἀπάντησε:
– Ἕνα θὰ σοῦ μεταφέρω, ὁ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΣ πῆρε ἐντολὴ ἀπὸ Τὸν ἴδιο Τὸν ΚΥΡΙΟ μας Ἰησοῦ Χριστὸ νὰ ξεκινήσει.
– Ἂν ἔβλεπες πόσο ἀκονισμένη εἶναι ἡ Ρομφαία του θὰ καταλάβαινες.
Πηγή: ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΓΑΛΑΚΤΙΑ ΠΟΜΠΙΑ Ν ΚΡΗΤΗΣ – Γιῶργος Γεωργουδάκης