σ.σ. Ας δούμε ένα σκληρό παράδειγμα εκκοσμίκευσης της Εκκλησίας, κατάρριψης και των τελευταίων οχυρών της σεμνότητας και των παραδοσιακών αξιών στις ψυχές των ανθρώπων. Οι οικουμενιστές δίνουν τα ρέστα τους εις το όνομα του «πολιτισμού». Το γνωστό παραμύθι που ζούμε κι εδώ. Τώρα, τί σχέση έχει ο πολιτισμός με το γυμνό και το άσεμνο, και μάλιστα να προωθείται από ένα κέντρο που συνδέεται με μία Τοπική Εκκλησία, μόνο τα διεστραμμένα τους μυαλά τους μπορούν να εξηγήσουν. Στο άρθρο που ακολουθεί δημοσιεύεται η λιγότερο χυδαία φωτογραφία και οι υπόλοιπες παραλείπονται για προφανείς λόγους. Καταλαβαίνουμε όμως και τον αδελφό στο helleniscope που τις εμφάνισε για να εμπεδώσουν οι αναγνώστες το βάθος του πηγαδιού που θέλουν να μας ρίξουν.
Από τον Νίκο Σταματάκη
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ(ΕΣ): Μας ζητήθηκε να αφαιρέσουμε τις φωτογραφίες της παράστασης που παρουσιάστηκε στο Ελληνικό Πολιτιστικό Κέντρο, το οποίο λειτουργεί η GOA, αλλά αναρτούμε εδώ μερικές από τις διαφημιστικές αφίσες… Ναι, έτσι ήταν περίπου ντυμένες αυτές οι ηθοποιοί κατά τη διάρκεια της παράστασης στο «Ελληνικό» Πολιτιστικό Κέντρο… Παρακαλώ προσπαθήστε να βρείτε κάτι «ελληνικό» στις φωτογραφίες μας… Μετά από αυτό, μπορούμε να συζητήσουμε για το πόσο «καλλιτεχνικό» είναι… Αλλά είμαι σίγουρος ότι το Κέντρο Ορθόδοξων Σπουδών Fordham και η προώθηση της «συμπεριληπτικότητας» θα ήταν εκστατικό… Είναι εδώ που θέλει ο Ελπιδοκτόνος να καθοδηγήσει την «Ορθοδοξία» και τον «Ελληνισμό»; Και φαίνεται ότι θα έχουν μια δεύτερη παρόμοια παράσταση εκεί στις 20 Ιουνίου!!
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗ ΠΡΟΩΘΕΙ ΤΟ ΧΥΔΑΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΓΥΜΝΟ ΣΤΟ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΟ, ΑΛΛΑ ΕΠΙΤΙΘΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ ΓΙΑ «ΑΝΗΘΙΚΟΤΗΤΑ»;
Ένα από τα πιο αστεία πράγματα που μπορεί κανείς να δει στη ζωή της κοινότητάς μας στην Αστόρια έχει να κάνει με το «Ελληνικό Πολιτιστικό Κέντρο» του GOARCH στη γωνία των οδών Newtown και Crescent, όπου στεγάζεται το λεγόμενο Θέατρο «Θέσπις» με τις περίπου 200 θέσεις του… Ναι, αυτό είναι το μέρος όπου προσωπικότητες όπως ο π. Γρηγόριος Σταμκόπουλος – ο οποίος έχει ήδη δύο μισθούς από την Εκκλησία στη Νέα Υόρκη και έναν επιπλέον μισθό από την Ελλάδα – ζουν δωρεάν στον επάνω όροφο… Ναι, αυτό είναι το Πολιτιστικό Κέντρο που ίδρυσε ο Α.Β. Ιάκωβος με χρήματα που δώρισαν Έλληνες εφοπλιστές… Επειδή το κτίριο ήταν χωρίς υποθήκη, ο Α.Β. Ιάκωβος ανακοίνωσε ότι το Κέντρο θα προσφερόταν δωρεάν στους οργανισμούς της κοινότητάς μας!!
More Read
Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, ένα άγαλμα του Ερμή στεκόταν κοντά στην είσοδο, δίπλα στην πόρτα του παρεκκλησίου στα δεξιά. Όπως αμέτρητα παραδείγματα κλασσικής ελληνικής τέχνης, το άγαλμα απεικονίζει την ανθρώπινη μορφή γυμνή. Ωστόσο, πριν από κάθε λειτουργία του Εσπερινού, κάποιος κάλυπτε υπάκουα τον Ερμή με ένα σεντόνι. Ο αρχαίος αγγελιοφόρος των θεών, του οποίου η εικόνα έχει επιβιώσει εδώ και αιώνες ως μέρος της καλλιτεχνικής κληρονομιάς του Ελληνισμού, ξαφνικά έγινε τόσο σκανδαλώδης που οι εκκλησιαζόμενοι δεν μπορούσαν να τον δουν καθώς πήγαιναν στη λατρεία.
Το άγαλμα παραμένει εκεί μέχρι σήμερα και, ειλικρινά, αποτελεί μια από τις πιο διασκεδαστικές αντιφάσεις στην κοινότητά μας. Είμαστε περήφανοι—πολύ περήφανοι—για την ελληνική μας κληρονομιά. Γιορτάζουμε τα επιτεύγματα των προγόνων μας, εκθέτουμε την τέχνη τους, παραθέτουμε τη φιλοσοφία τους και επικαλούμαστε τα ονόματά τους όποτε μας βολεύει. Ωστόσο, όσον αφορά την εξισορρόπηση της εκτίμησης για τον κλασικό πολιτισμό με τη χριστιανική σεμνότητα, παραδοσιακά κατανοούμε πού πρέπει να θέτουμε τα όρια. Το να καλύπτεις ένα άγαλμα πριν από μια εκκλησιαστική λειτουργία μπορεί να φαίνεται υπερβολικό σε κάποιους, αλλά τουλάχιστον αντανακλούσε μια προσπάθεια να γίνει διάκριση μεταξύ του θαυμασμού για την κλασική τέχνη και των προτύπων ευπρέπειας που αναμένονται σε ένα θρησκευτικό περιβάλλον.
Προφανώς, ωστόσο, η νυν διοίκηση του Πολιτιστικού Κέντρου αποφάσισε να επαναχαράξει εντελώς αυτή τη γραμμή.
Στα τέλη Μαρτίου, το Θέατρο Thespis φιλοξένησε το Cristi’s Case Crackers – Once Upon a Time on… Clarantino’s Pilot , μια διαδραστική παραγωγή μυστηρίου δολοφονίας από την τρέχουσα σειρά Cristi’s Case Crackers . Η παράσταση συνδυάζει κωμωδία, συμμετοχή κοινού, καραόκε και παρωδία ποπ κουλτούρας σε μια μορφή εμπνευσμένη από τα μυστήρια τύπου Άγκαθα Κρίστι. Το διαφημιστικό υλικό την περιέγραφε ως σατιρικό φόρο τιμής στον Κουέντιν Ταραντίνο και την κινηματογράφηση του Χόλιγουντ.
Όλα αυτά είναι απολύτως θεμιτό θέατρο. Το ερώτημα δεν είναι αν οι άνθρωποι πρέπει να απολαμβάνουν την κωμωδία, το μυστήριο ή τη σάτιρα. Το ερώτημα είναι αν μια εγκατάσταση που παρουσιάζεται ως «Ελληνικό Πολιτιστικό Κέντρο» και λειτουργεί υπό την αιγίδα της Αρχιεπισκοπής μας θα πρέπει να προωθεί υλικό που πολλά μέλη της κοινότητας θα θεωρούσαν αγενές, χυδαίο και άσκοπα άσεμνο.
Ρίξτε μια ματιά στις διαφημιστικές αφίσες της παραγωγής και αναρωτηθείτε: πού ακριβώς ξεπεράστηκε το όριο; Σε ποιο σημείο ο «ελληνικός πολιτισμός» έγινε αδιαχώριστος από τις τελευταίες τάσεις στην ψυχαγωγία-σοκ; Πότε η προώθηση του πολιτισμού έγινε δικαιολογία για την προώθηση ολοένα και πιο προκλητικού περιεχομένου υπό το λάβαρο της τέχνης;
[σ.σ. Τί να πούμε κι εμείς εδώ για αυτό που ζήσαμε στην «Εθνική» Πινακοθήκη της Λίνας Μενδώνη; Με το πρόσχημα της «τέχνης» είδαμε να υβρίζονται ευθέως ιερά πρόσωπα της Ορθοδοξίας και οι κύριοι υπεύθυνοι αυτής της ύβρεως, αντί να αφοριστούν από την διοικούσα Εκκλησία λαμβάνουν τιμές!]
Ας είμαστε σαφείς. Οι Έλληνες δεν ντράπηκαν ποτέ για την κλασσική τέχνη. Οι γυμνές μορφές της αρχαίας γλυπτικής ήταν εκφράσεις ομορφιάς, αναλογίας, ηρωισμού και της εξιδανικευμένης ανθρώπινης κατάστασης. Δεν δημιουργήθηκαν για να προκαλέσουν, να σοκάρουν ή να προωθήσουν ιδεολογικές μόδες. Μπορούμε να εκτιμήσουμε την καλλιτεχνική κληρονομιά της αρχαίας Ελλάδας, αναγνωρίζοντας παράλληλα ότι υπάρχει διαφορά μεταξύ της κλασσικής αισθητικής και των σύγχρονων παραστάσεων που βασίζονται σε ολοένα και πιο χυδαίες εικόνες και εντυπωσιασμό.
Αυτό που κάνει αυτό το περιστατικό ιδιαίτερα ειρωνικό είναι ότι το ίδιο ίδρυμα που ένιωσε την ανάγκη να καλύψει έναν μαρμάρινο Ερμή πριν από τον Εσπερινό, τώρα φαίνεται άνετο να παρουσιάζει παραστάσεις που πολλοί θα θεωρούσαν πολύ πιο τολμηρές, πολύ πιο υποβλητικές και πολύ λιγότερο συνδεδεμένες με τις αξίες που ισχυρίζεται ότι αντιπροσωπεύει. Ο Ερμής χρειαζόταν ένα σεντόνι, αλλά η σύγχρονη χυδαιότητα προφανώς λαμβάνει όρθια χειροκροτήματα.
More Read
Το βαθύτερο πρόβλημα δεν είναι η ίδια η παράσταση. Τα ιδιωτικά θέατρα μπορούν να ανεβάσουν όποιες παραγωγές επιθυμούν και το κοινό είναι ελεύθερο να τις παρακολουθήσει ή να μείνει σπίτι. Το πρόβλημα είναι η κρίση ταυτότητας ενός θεσμού που αυτοαποκαλείται «ελληνικός», ενώ ασπάζεται ολοένα και περισσότερο ό,τι τυχαίνει να είναι της μόδας στους σύγχρονους πολιτιστικούς κύκλους. Αντί να ανεβάζει τα πρότυπα, να διατηρεί την κληρονομιά και να προωθεί την αριστεία, κινδυνεύει να γίνει απλώς ένας ακόμη χώρος που κυνηγά την προσοχή μέσω της αντιπαράθεσης και της πρόκλησης.
Αν αυτό είναι το μέλλον που οραματίζεται το Πολιτιστικό Κέντρο της Ελληνικής Αρχιεπισκοπής στην Αμερική GOARCH, τότε πρέπει να αναρωτηθεί κανείς αν η ηγεσία του κατανοεί ακόμη τη διαφορά μεταξύ πολιτισμού και θεάματος, μεταξύ καλλιτεχνικής αξίας και ωμής επιδειξιομανίας, και μεταξύ τιμής προς τον Ελληνισμό και αξιοποίησής του ως εμπορικής ετικέτας. Ο πραγματικός κίνδυνος δεν είναι ότι μια κοινότητα βλέπει γυμνό. Ο πραγματικός κίνδυνος είναι ότι μια κοινότητα χάνει σταδιακά την ικανότητα να διακρίνει την ομορφιά από τη χυδαιότητα, την κληρονομιά από την ιδεολογία και τον πολιτισμό από τον απλό εντυπωσιασμό.
Η «διεύθυνση» θεώρησε την παράσταση τόσο επιτυχημένη που σχεδιάζει να κάνει μια δεύτερη παράσταση του ίδιου συγκροτήματος στις 20 Ιουνίου. Δείτε την παρακάτω:
Ναι, όντως «ελληνικό»…
ΥΓ. Έχουν τέτοια προγράμματα την έγκριση του Παγκύπριου Συνδέσμου και του κ. Χριστόφορου, ο οποίος έκανε τη «συμφωνία» με την GOARCH για να αναλάβει τη διαχείριση του «Ελληνικού» Πολιτιστικού Κέντρου; Ή μήπως ο κ. Αμμοχωστιανός αποφασίζει μόνος του την έννοια της λέξης «Ελληνικό»; Ή, τέλος, αυτή η υποβάθμιση του Ελληνικού Πολιτιστικού Κέντρου εξυπηρετεί τον σκοπό να μας πείσει ότι η καλύτερη ιδέα είναι να το κατεδαφίσουμε και να «αναπτύξουμε το ακίνητο», όπως έχουν ήδη προτείνει κάποιοι; Ξαφνικά, έχουμε πάρα πολλούς «κατασκευαστές ακινήτων» στα χέρια μας γύρω από τα κεντρικά γραφεία και στην Αστόρια – και αυτό δεν μπορεί να είναι σύμπτωση!!
