Ένα πεντοχίλιαρο δρόμος, από την σωτηρία των ανθρώπων στην σωτηρία της ‘Νέας Δημοκρατίας’.
Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι κλείετε τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων· ὑμεῖς γὰρ οὐκ εἰσέρχεσθε, οὐδὲ τοὺς εἰσερχομένους ἀφίετε εἰσελθεῖν. (Κατά Ματθαίον 23,14)
Το χέρι που σε ταΐζει δεν το δαγκώνεις. Ο μητροπολίτης Μαρωνείας ευχαριστεί τον Άδωνη Γεωργιάδη για τα αναπτυξιακά έργα που έχει κάνει στη Ροδόπη και τον «μαλώνει πατρικά» να μην τα σταματήσει! Ο Άδωνης δέχεται χαμογελαστός τις «πατρικές νουθεσίες» του μητροπολίτη, οι οποίες αποτελούν δημόσια παραδοχή ότι ο εν λόγω υπουργός «είναι απλά καταπληκτικός, ψηφίστε τον» !
Από τότε που έσκασε μύτη το πεντοχίλιαρο, θα βλέπουμε περισσότερα κωμικοτραγικά σκετσάκια σαν και τούτο:
«Παρακαλούμε με τη Ροδόπη και την Κομοτηνή να μην τελειώνουμε. Κι εσείς αντιλαμβάνεσθε τί θέλω να πω. Και σας παρακαλώ, και σε ότι έχει σχέση με την υγεία σας που είστε ο καθ’ ύλην αρμόδιος, αλλά και για τα άλλα αναπτυξιακά μας έργα, θα σας παρακαλούσα μέσα στο υπουργικό συμβούλιο να υπερμαχείτε. Και σας ευχαριστούμε και για ό,τι μέχρι σήμερα κάνατε αλλά και για αυτό το έργο.»
Σε άλλη περίσταση ο μητροπολίτης Καβάλας Στέφανος, με ύφος περισπούδαστο, εξαίρει το «συνεχές» και «πολυεύθυνο» έργο του Άδωνη, ο οποίος εμφανίστηκε στο επισκοπείο μαζί με την Καβαλιώτισσα Αγγελική Δεληκάρη. Οι δυό τους ψήφισαν τον σοδομονόμο, αλλά ο σοδομονόμος όπως και όλοι οι ψυχοφθόροι νόμοι, έπαψαν να αφορούν τον εκάστοτε μητροπολίτη της Εκκλησίας. Αφορούν μόνο τους Αδώνιδες και τις Δεληκάριδες που ορθοτομούν τον λόγο της βλασφημίας.
Ένα πεντοχίλιαρο δρόμος από την σωτηρία των ανθρώπων στην σωτηρία της Νέας Δημοκρατίας.
«Καλως ήλθατε κε υπουργέ στο επισκοπείο της Μητροπόλεώς μας. Με μεγάλη χαρά σας ξαναϋποδεχόμεθα και η σκέψη μας πάντοτε τρέχει στο πολυεύθυνο και συνεχές έργο το οποίο επιτελείτε. Δεν θα έλεγα στον τομέα της υγείας γιατί δεν είναι τομέας. Για την ζωή των ανθρώπων. Και είναι ιδιαίτερη η προσπάθεια που κάνετε τόσα χρόνια, μέσα σε αυτήν την διαδικασία, προκειμένου να συνδράμετε με τον κόπο σας, την προσπάθειά σας, μαζί με τους συνεργάτες σας, στα έργα αυτά της διακονίας του ανθρώπου για την υγεία.»
Με την διοικούσα εκκλησία ζαρωμένη στη γωνία, επήλθε και το τελευταίο ολοκληρωτικό χτύπημα. Ο ασεβής εξουσιαστής και νομοθέτης σκυλεύει πάνω στα παρατημένα από τους επισκόπους «τρόπαια» του Θεού και της Εκκλησίας για να εξάρει για άλλη μια φορά τον εαυτό του και το έργο του.
«Εγώ πάντα στις επισκέψεις μου στις επαρχιακές πόλεις ξεκινώ από την οικεία μητρόπολη. Αυτό δεν το κάνω τυχαία, σεβασμιώτατε. Το κάνω γιατί πιστεύω πάντοντε ότι όλα ξεκινάνε από τον Θεό και το Κράτος και η Πολιτεία οφείλουν σεβασμό στην Εκκλησία, η οποία είναι πάντοτε αρωγός….»
Και το χειρότερο όλων είναι ότι ο μητροπολίτης της Καβάλας εκείνη ακριβώς την στιγμή, κουνάει το κεφάλι του σα να συμφωνεί…