ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΔΩΡΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΧΑΡΙΣΕ Ο ΘΕΟΣ. Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΕΥΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ.

mike
By
25 Views
4 Min Read

32 Χρόνια… Μια ζωή που έγινε προσευχή.

Υπάρχουν ημερομηνίες που δεν τις μετράς με τα χρόνια. Τις μετράς με τις ευλογίες που σου χάρισε ο Θεός.

Σήμερα συμπληρώνουμε 32 χρόνια γάμου.

Κάποτε ήμασταν δύο νέοι άνθρωποι που κρατούσαν ο ένας το χέρι του άλλου, χωρίς να γνωρίζουν τι μας επιφύλασσε η ζωή.

Σήμερα, κοιτάζω πίσω και δεν βλέπω απλώς τρεις δεκαετίες κοινής πορείας. Βλέπω το χέρι του Θεού πάνω στην οικογένειά μας.

Μας χάρισε έξι υπέροχα παιδιά. Μας αξίωσε να γίνουμε παππούς και γιαγιά. Γέμισε το σπίτι μας με παιδικές φωνές, γέλια, προσευχές, αγκαλιές και ελπίδα.

Και στο κέντρο όλων αυτών, ήσουν πάντα εσύ.

Δεν αναζήτησες ποτέ τα εύκολα. Δεν ζήτησες ποτέ ανταλλάγματα. Έγινες σύζυγος, μητέρα, στήριγμα και καταφύγιο για όλους μας. Με αγάπη, με υπομονή και με μια πίστη που αθόρυβα κράτησε ολόκληρη την οικογένειά μας.

Αν κάποιος με ρωτούσε ποιο είναι το μεγαλύτερο δώρο που μου χάρισε ο Θεός μετά την πίστη μου, θα απαντούσα χωρίς δεύτερη σκέψη:
Εσύ και τα παιδιά μας.
Στις χαρές ήσουν δίπλα μου.
Στις δοκιμασίες στάθηκες μπροστά μου.
Στις πτώσεις μου γονάτισες για να προσευχηθείς και όχι για να με κατηγορήσεις.
Και αυτό δεν ξεχνιέται ποτέ.
Τα χρόνια περνούν. Οι άνθρωποι αλλάζουν. Τα πρόσωπα γεμίζουν ρυτίδες.

Όμως υπάρχει κάτι που ο χρόνος δεν μπόρεσε να αγγίξει.
Η αγάπη που χτίζεται με θυσίες, με συγχώρεση, με πίστη και με τον Χριστό στο κέντρο της οικογένειας.

Και αν κάποτε τα παιδιά και τα εγγόνια μας μάς ρωτήσουν ποιο ήταν το μυστικό αυτών των 32 χρόνων, εύχομαι να μη χρειαστεί να τους απαντήσουμε με λόγια.
Να το διαβάσουν στη ζωή μας.
Να δουν ότι μια οικογένεια μπορεί να αντέξει τα πάντα, όταν θεμέλιό της είναι ο Χριστός. Όταν υπάρχει συγχώρεση αντί για εγωισμό, προσευχή αντί για θυμό και αγάπη που δεν ζητά να πάρει, αλλά χαίρεται να προσφέρει.

Σήμερα γιορτάζω το έλεος του Θεού στη ζωή μας.
Γιορτάζω τη γυναίκα που στάθηκε δίπλα μου όταν όλα ήταν εύκολα, αλλά κυρίως όταν όλα ήταν δύσκολα.
Γιορτάζω τη μητέρα των παιδιών μου, τη γιαγιά των εγγονιών μας, τον άνθρωπο που έκανε το σπίτι μας μια μικρή εκκλησία γεμάτη αγάπη.
Αγαπημένη μου, σε ευχαριστώ.
Για όσα έκανες και δεν τα είδα ποτέ.
Για όσα θυσίασες και δεν τα είπες ποτέ.
Για όλες τις προσευχές που έκανες για εμένα χωρίς να το γνωρίζω.
Προσεύχομαι μόνο για ένα πράγμα.
Να μας αξιώσει ο Θεός να συνεχίσουμε να πορευόμαστε μαζί, με τα παιδιά και τα εγγόνια μας γύρω μας, μέχρι να έρθει η ημέρα που θα Τον ευχαριστήσουμε όλοι μαζί, πρόσωπο προς πρόσωπο.

Γιατί τελικά, η μεγαλύτερη επιτυχία στη ζωή δεν είναι ούτε η δόξα ούτε οι τίτλοι.

Είναι να μπορέσεις, στο τέλος της διαδρομής, να κοιτάξεις την οικογένειά σου και να πεις:
«Δόξα τω Θεώ… Άξιζαν όλα.»

Χρόνια μας πολλά, αγαπημένη μου.

Ο Θεός να μας κρατά ενωμένους, ταπεινούς και αγαπημένους μέχρι την τελευταία μας ανάσα.

Αμήν.

add
TAGGED:
Share This Article