Όταν ο αυτοκράτορας είδε ότι οι προηγούμενες προσπάθειες εξόντωσης και εκφοβισμού του Αγίου απέτυχαν, διέταξε μια αδίστακτη τιμωρία.
Οι δήμιοι έδεσαν μια τεράστια, βαριά πέτρα γύρω από τον λαιμό του Αγίου Παντελεήμονα και τον έριξαν στα βαθιά νερά της θάλασσας, θεωρώντας βέβαιο τον ακαριαίο πνιγμό του.
Αντί να βυθιστεί, η θεία χάρη μετέτρεψε το βάρος της πέτρας σε ανάλαφρο σαν άχυρο.
Η πέτρα επέπλεε στο νερό, και ο Άγιος Παντελεήμων βγήκε σώος και αβλαβής στην ακτή περπατώντας πάνω στα κύματα, ενώ προσευχόταν.
Οι παρευρισκόμενοι θεατές και στρατιώτες έμειναν έκπληκτοι βλέποντας τη φυσική νομοτέλεια να υποτάσσεται στη χάρη του Θεού.
Παρά το θαύμα αυτό, η σκληροκαρδία του αυτοκράτορα παρέμεινε, οδηγώντας τον Άγιο σε νέα μαρτύρια μέχρι τον τελικό αποκεφαλισμό του, όπου σύμφωνα με την παράδοση, αντί για αίμα έτρεξε γάλα, σφραγίζοντας την αγιότητά του.
Ιερεας Γκελιας Αρσενιος
