Καὶ τοῦ ἔφεραν ἕνα παράλυτον, ξαπλωμένον σὲ ἕνα κρεββάτι.
Ὁ Ἰησοῦς ὅταν εἶδε τὴν πίστιν τους, εἶπε εἰς τὸν παράλυτον,
«Ἔχε θάρρος, παιδί μου. Σοῦ συγχωροῦνται αἱ ἁμαρτίαι σου».
Καὶ μερικοὶ ἀπὸ τοὺς γραμματεῖς εἶπαν μέσα τους, «Αὐτὸς βλασφημεῖ».
Ὁ δὲ Ἰησοῦς, ἐπειδὴ κατάλαβε τὰς σκέψεις των, , εἶπε, «Γιατὶ σκέπτεσθε πονηρὰ μέσα στὴν καρδιά σας;
Τὶ εἶναι εὐκολώτερον νὰ πῶ «Σοῦ συγχωροῦνται αἱ ἁμαρτίαι σου» ἢ νὰ πῶ «Σήκω ἐπάνω καὶ περπάτει»; Ἀλλὰ διὰ νὰ μάθετε ὅτι ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἔχει ἐξουσίαν νὰ συγχωρῇ ἁμαρτίας ἐπὶ τῆς γῆς», – τότε λέγει εἰς τὸν παράλυτον,
«Σήκω ἐπάνω, πάρε τὸ κρεββάτι σου καὶ πήγαινε εἰς τὸ σπίτι σου».
Αὐτὸς ἐσηκώθηκε καὶ ἐπῆγε εἰς τὸ σπίτι του. Ὅταν εἶδεν αὐτὸ ὁ κόσμος, ἐθαύμασε καὶ δόξασε τὸν Θεόν, ποὺ ἔδωσε τέτοιαν ἐξουσίαν εἰς τοὺς ἀνθρώπους
More Read
Οἱ “σωτῆρες” μας δὲν ξέρουν ὅτι εἴμαστε ἀπὸ κείνη τὴ γενιὰ τῶν ἀθανάτων,
ποὺ βγαίνει ζωντανή ἀπὸ τὶς συμφορές,
γιατί ξέρει νὰ μετανοεῖ,
γιατί ξέρει νὰ ὁμολογεῖ:
ἔφταιξα καὶ ξαναρχίζω πάλι.
Οἱ “σωτῆρες” μας δὲν ξέρουν ὄτι ὁ ἐνταφιασμός μας δὲ συνεπάγεται τὸ θάνατό μας.
Εἴμαστε ἀπὸ κείνη τὴ γενιὰ ποὺ δὲν πεθαίνει, ὅταν ἐνταφιάζεται!
Ὁ ἐνταφιασμός μας δὲν εἶναι τέλος,
εἶναι ἀρχή.
Κυοφορία εἶναι…
προσμονὴ ἐπερχόμενης ἄνοιξης…
Προσδοκία ζωῆς ἀθανάτου!
Τὰ δικά μας χώματα εἶναι ζυμωμένα μὲ οὐρανό.
Εἶναι ραντισμένα μὲ ἁγιασμό.
Καὶ γι’ αὐτὸ δὲν πέθαιναν τοὺς ζωντανούς.
Ζωντανεύουν τοὺς νεκροὺς .!
Φυτεύεις σπόρο καὶ πάιρνεις δέντρο!
Δύει ἕνας
καὶ ἀναδύεται Ἔθνος!
Μαρία Μουρζά
Σε όλα υπάρχει ένα τέλος.
Εκτός, στο Έλεος του Θεού!
είπε ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς.
More Read
Οι Χριστιανοί βάζουν τον Σταυρόν πανταχού,
εις τους τρούλλους και εις τα κωδωνοστάσια των εκκλησιών, εις τους τάφους,
εις τας οικοδομάς,
εις τας σημαίας,
εις τα κατάρτια των πλοίων,
εις μέρη υψηλά δια να φαίνεται μακρόθεν, εις τα στολίδια των γυναικών, εις τα ψωμιά, εις τας κρήνας.
Οι παλαιοί έκαμναν συχνά το σημείον του σταυρού.
Εις τα μέρη της Βιθυνίας, κοντά εις μίαν λίμνην λεγομένην Μανιάζ-γκιόλ,
είδα κάποιους ψαράδες Ρώσσους τους οποίους λέγουν Καζάκους.
Αυτοί σταυροκοπούνται εις πάσαν περίστασιν,
εις την τράπεζαν,
οσάκις πίνουν νερόν,
οσάκις πταρνίζονται,
οσάκις χασμώνται,
οσάκις βήχουν,
οσάκις αρχίζουν κάποιαν εργασίαν ή την τελειώνουν,
οσάκις καθίσουν οσάκις σηκωθούν.
Ημείς όμως αυτό το ιερόν σχήμα το έχομεν δι’ εντροπήν.
Άκουσε όμως τι λέγει ο άγιος Κύριλλος ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων
: «Μή τοίνυν επαισχυνθώμεν τω Σταυρώ του Χριστού, αλλά, κάν άλλος αποκρύπτη, συ φανερώς επί του μετώπου σφραγίζου, ίνα οι δαίμονες το σημείον τρέμοντες το βασιλικόν, μακράν φύγωσι τρέμοντες.
Ποίει δε τούτο το σημείον εσθίων και πίνων,
καθήμενος,
κοιταζόμενος,
εξανιστάμενος,
λαλών,
περιπατών,
απαξαπλώς εν παντί πράγματι».
Φώτιος Κόντογλου
Η Αγάπη είναι παντού Πολυξ.Ρέρρα
