ΑΡΓΟΣΤΟΛΙ: Ο π. Γεράσιμος είδε από το αυτοκίνητο την ψυχή παιδιού στην Αγγλία να ανεβαίνει στον Ουρανό! Η μαρτυρία της μητέρας του συγκλονίζει

mike
By
23 Views
11 Min Read

Βρισκόταν στο Αργοστόλι ο π. Γεράσιμος όταν είδε την ψυχή ενός παιδιού στην Αγγλία να ανεβαίνει στον Ουρανό.

Η μαρτυρία της μητέρας του παιδιού την οποία μεταφράσαμε και μοιραζόμαστε μαζί σας.

Βρισκόμαστε στην περίοδο των Παρακλήσεων της Παναγίας μας προσδοκώντας και την μεγάλη εορτή του Αγίου Γερασίμου και αυτή την περίοδο επιλέγουμε να μιλούμε για θαύματα του Αγίου μας, τα οποία πάντοτε σχετίζονται και με τον π. Γεράσιμο Φωκά, γιατί μέσω αυτού έγιναν σε εμάς γνωστά.

Δεν είναι η πρώτη φορά που μιλούμε για το ακόλουθο θαυμαστό γεγονός, του οποίου και είμαστε μάρτυρες αυτόπτες και αυτήκοοι, καθώς συνέβη στο αυτοκίνητό μας, όσον αφορά τον τόπο, έξω από την εκκλησία της Ρακατζούλας. Το παραθέτουμε από το βιβλίο «Εγώ τώρα ζω. Δεν υπάρχει θάνατος».

Εἶδε μιά ψυχή στήν Ἀγγλία νά ἀνεβαίνει στόν Οὐρανό

Περασμένα μεσάνυχτα, ἔξω ἀπό τό σπίτι του, μετά ἀπό ἀγρυ-
πνία στην Ιερά Μονή του Κορωνατου για την Απόδοση του Γενεσιου της Θεοτόκου.Ὁ π. Γεράσιμος δέν ἄνοιξε τήν πόρτα τοῦ
αὐτοκινήτου νά βγεῖ, ἔμεινε ἀμίλητος κι ἀκίνητος, ἐκστατικός:
«Ἀνεβαίνει στόν οὐρανό ὁ Τζόσουα, ὁ ἄγγελός μου, η ψυχούλα ενός παιδιού στην Αγγλία» ψέλλισε και συνέχισε ἐκεῖ ἀμίλητος γιά ἄλλα περίπου 10 λεπτά. Επειτα ἄνοιξε τήν πόρτα καί βγῆκε λέγοντας: «Στό καλό, παιδάκια μου. Τά λέμε». Τόν χαιρετήσαμε κι ἐμεῖς χωρίς νά τολμήσουμε νά ρωτήσουμε τί τοῦ εἶχε συμβεῖ καί τί ἐννοοῦσε.

Μετά ἀπό 40 ἡμέρες, στόν Ἅγιο Γεράσιμο εἴχαμε πάλι αγρυπνία καί ἀνάμεσά μας ἦταν καί ἕνα ζευγάρι ἀπό τήν Ἀγγλία, πού σέ κάποια στιγμή στάθηκαν κοντά στή λάρνακα τοῦ Ἁγίου,
δίπλα σέ ἕνα τραπεζάκι ὅπου ὑπῆρχε ἕνας δίσκος μέ κόλλυβα.

Ὁ π. Γεράσιμος βγαίνει στήν Ὡραία Πύλη καί μᾶς λέει:
«Ἀπόψε ἔχουμε τό 40ήμερο μνημόσυνο τοῦ Τζόσουα, ἑνός παιδιού ἀπό τήν Ἀγγλία καί ἐδῶ εἶναι μαζί μας οἱ γονεῖς του,
ὁ Ρίτσαρντ καί ἡ Νικόλ. Εἶχα βρεθεῖ στό Έσσεξ, στό Μοναστήρι τοῦ Γέροντα Σωφρονίου Σαχάρωφ καί ἐκεῖ μοῦ εἶπαν:
‘Πήγαινε νά δεῖς μίαν οἰκογένεια Ἄγγλων πού εἶναι Χριστιανοί Ὀρθόδοξοι’. Πηγαίνω, μπαίνω στό σπίτι τους καί τί βλέπω;

Μιά μεγάλη εἰκόνα τοῦ Ἁγίου μας. ‘Αφέντη μου, πῶς βρέθηκες ἐσύ ἐδῶ’; Πέφτω στά γόνατα καί τόν προσκυνῶ καί μαθαί-
νω ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοί εἶχαν ἔρθει παλαιότερα στήν Κεφαλονιά καί ἀνέπτυξαν τέτοια σχέση μέ τόν Ἅγιο Γεράσιμο πού
βαπτίστηκαν Ὀρθόδοξοι. Ἕνα ἀπό τά παιδιά τους ἦταν ὁ Τζόσουα, ἀνάπηρο ἀπό ἐπιπλοκή κατά την εγκυμοσύνη , πού τελικά ἔφυγε
γιά τόν Παράδεισο. Γιά τήν ψυχή τοῦ Τζόσουα κάνουμε αὐτό το μνημόσυνο».

Μέ τήν οἰκογένεια τῶν Ἄγγλων πλέον γνωριστήκαμε καί γίναμε φίλοι. Ἐρχόντουσαν τό καλοκαίρι στήν Κεφαλονιά καί
ἦταν κι αὐτοί στίς παρακλήσεις τοῦ Δεκαπενταύγουστου πού
ἔκανε ὁ π. Γεράσιμος σέ μοναστήρια καί ἐκκλησιές. Ὁ Ρίτσαρντ μᾶς εἶπε ὅτι ὅταν ἔφυγε ἡ ψυχούλα τοῦ Τζόσουα, μέσα στό σπίτι τους ἁπλώθηκε μιά πρωτόγνωρη οὐράνια εὐωδία
καί τό παράδοξο ἦταν ὅτι οἱ ἴδιοι, ἀντί νά νιώθουν νά σπαράζει ἡ καρδιά τους, αἰσθάνονταν μιά γαλήνη ἀνερμήνευτη. Ρωτήσαμε τί ὥρα ἔγινε καί ταίριαζε μέ ὅ,τι εἴδαμε νά συμβαίνει μέ τόν π. Γεράσιμο ἐκεῖνo τό βράδυ στό αὐτοκίνητο, ὅταν
τόν ἀκούσαμε νά λέει: «Ἀνεβαίνει στόν οὐρανό ὁ Τζόσουα, ὁ
ἄγγελός μου»…, ὅταν ἀπό ἕνα σπίτι στήν Ἀγγλία στό Ἔσσεξ μια ψυχούλα ἑνός παιδιοῦ ἀνέβαινε στόν Οὐρανό κι αὐτός ἐδῶ
στήν Ἑλλάδα, στήν Κεφαλονιά, στό Ἀργοστόλι, μπροστά στήν εκκλησουλα τῆς Παναγίας τῆς Ρακαντζῆ, μέσα σέ ἕνα αὐτοκίνητο, τήν ἔβλεπε …
……………..
Και τώρα αγαπητοί μας φίλοι έχουμε την μαρτυρία της μητέρας του Τζόσουα. Θα δείτε πώς πράγματι αυτό το παιδί ήταν ένας άγγελος, όπως ο π. Γεράσιμος το αποκάλεσε και βασικά οδήγησε την οικογένειά του στην Ορθοδοξία. Θα δείτε πώς ο Άγιος Γεράσιμος τούς έδωσε Θεία Χάρη και πώς αισθάνονται και την παρουσία του π. Γεράσιμου στο σπίτι τους. Δόξα τω Μεγάλω Θεώ! Αλήθεια πώς μας αδελφώνει!

Αγαπητοί μας,
Τι να πω… η ιστορία είναι μεγάλη, αλλά είναι κάτι που πάντα ένιωθα πως έπρεπε να καταγραφεί —με φόβο και δέος— για τη δόξα του Θεού και προς τιμήν των Αγίων Του. Θα προσπαθήσω να είμαι όσο το δυνατόν πιο σύντομη, παραμένοντας όμως πιστή στην ουσία των γεγονότων. Μπορείτε να δημοσιεύσετε ό,τι εσείς κρίνετε. Ήμουν έγκυος στο πρώτο μας παιδί, έχοντας όμως χάσει το δίδυμό του. Σε έναν υπέρηχο που κάναμε, μας είπαν ότι το μωρό είχε «ασυνήθιστα μεγάλο κεφάλι» και ότι ο εγκέφαλός του παρουσίαζε δυσπλασία. Όταν γεννήθηκε, μεταφέρθηκε εσπευσμένα με ασθενοφόρο στο νοσοκομείο Great Ormand για μια επέμβαση που θα σταματούσε τις συνεχείς κρίσεις, αλλά μας ενημέρωσαν ότι η κατάστασή του δεν επιδεχόταν χειρουργική επέμβαση.

Μας είπαν ότι δεν θα επιβίωνε και μας πρότειναν να τον αφήσουμε σε αυτούς μέχρι να καταλήξει.
Όχι!

Τον πήγαμε πίσω στο τοπικό μας νοσοκομείο. Τον ονομάσαμε Τζόσουα. Τον πήγα στην τοπική μας εκκλησία, του Αγίου Νικολάου (του αγίου μου), αν και δεν ήμασταν καθόλου θρησκευόμενοι – μάλλον το αντίθετο. Δεν ήξερα πώς να προσευχηθώ, οπότε –γνωρίζοντας ότι το όνομα Τζόσουα σημαίνει «ο Θεός σώζει» και νιώθοντας ντροπή– είπα απλώς: «Προχώρα, λοιπόν».

Η πρώτη χρονιά ήταν απελπιστική, αλλά εκείνος τα κατάφερε και επέζησε. Από το νοσοκομείο μάς είπαν να κάνουμε ένα διάλειμμα και ότι θα φρόντιζαν τον Τζόσουα μέχρι να επιστρέψουμε.
(Εδώ ο π. Γεράσιμος πάντα έλεγε, «Εκεί στην Αγγλία μπαίνουν και στη θέση αυτών των γονιών, νιώθουν τι σταυρό κουβαλάνε και τους λένε, ‘αφήστε εδώ το παιδί σε μας, πηγαίνετε κάπου να ξεκουραστείτε, να πάρετε μια ανάσα’, δεν είναι ανάλγητοι»).

Κλείσαμε ένα ταξίδι της τελευταίας στιγμής για την Κεφαλονιά, αλλά πριν φύγουμε, ζήτησα από μια νοσηλεύτρια να κοιτάξει τη λέξη «Κεφαλονιά» στο ιατρικό της λεξικό. «Ασυνήθιστα μεγάλο κεφάλι», μου είπε – ακριβώς οι ίδιες λέξεις που είχαμε ακούσει και στην αρχή, για το παιδί.

Εκείνο το βράδυ γύρισα σπίτι και είπα στον σύζυγό μου να ακυρώσει τις διακοπές• δεν θα πηγαίναμε, καθώς η σύμπτωση ήταν υπερβολικά παράξενη και απόκοσμη. Ωστόσο, μέχρι το επόμενο πρωί άρχισα να αναρωτιέμαι: μήπως πρέπει να γίνει, μήπως κάτι σημαίνει; Ίσως; Τελικά πήγαμε, λατρέψαμε το μέρος και επιστρέφαμε εκεί όσο πιο συχνά μπορούσαμε.

Όταν γεννήθηκε η κόρη μας, φυσικά θέλαμε να την πάρουμε μαζί μας (ήταν 9 μηνών) και αποφασίσαμε να δοκιμάσουμε να πάρουμε και τον Τζόσουα, για πρώτη φορά.

Κατά τη διάρκεια αυτών των διακοπών, ένας εντελώς άγνωστος άνδρας ρώτησε –μέσω διερμηνέα– αν μπορούσε να βαφτίσει την κόρη μας στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Το όνομά του ήταν «Σούλης» (Αθανάσιος). Τόσο ο πατέρας του όσο και ο γιος του ονομάζονταν «Γεράσιμος». Ο ίδιος, μάλιστα, δεν ήταν καθόλου θρησκευόμενος! Εργαζόταν ως οικοδόμος στον νέο ναό του Αγίου Γερασίμου, στη Μονή στα Ομαλά, και πενθούσε για τον θάνατο του πατέρα του.

Την επόμενη μέρα, δεν μπορούσαμε να πιστέψουμε σε τι είχαμε συμφωνήσει και δεν ήμασταν σίγουροι αν θα πραγματοποιούνταν τελικά. Είχαμε συμφωνήσει να επιστρέψουμε τον Σεπτέμβριο για τη βάπτιση. Ωστόσο, όταν επιστρέψαμε στην Αγγλία, ανακαλύψαμε ότι η Μονή του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου στο Έσσεξ —όπου βρισκόταν ο Άγιος Σωφρόνιος— ήταν πολύ κοντά μας στο διπλανό χωριό, σε απόσταση 6 χιλιομέτρων από το σπίτι μας. Την επισκεφθήκαμε έχοντας κάποια ερωτηματικά.

Τον Σεπτέμβριο του 1991 η κόρη μας βαπτίστηκε στην Κεφαλονιά και, μετά από αρκετές επισκέψεις στη Μονή του Έσσεξ, ενταχθήκαμε όλοι στην Ορθοδοξία, συμπεριλαμβανομένου του Τζόσουα.

Στην επόμενη επίσκεψή μας στην Κεφαλονιά, ο Σούλης μάς πήγε στη Μονή του Αγίου Γερασίμου — ήταν η πρώτη μας φορά εκεί. Ήταν αρχές Αυγούστου του 1992 και επικρατούσε μεγάλη κίνηση• υπήρχαν ουρές ανθρώπων που περίμεναν να προσκυνήσουν τον Άγιο. Ένας ιερέας σταμάτησε τη διαδικασία, έφερε τον Τζόσουα μπροστά και τον ρώτησε το όνομά του… «Ιησούς» ήταν αυτό που άκουσα να μεταφράζεται. Προσευχήθηκε πάνω από το παιδί και μία από τις μοναχές μας έδωσε ένα μικρό φυλακτό, που περιείχε κάτι σχετικό με τον Άγιο.

Προσκυνήσαμε τον Άγιο Γεράσιμο και φύγαμε, ξεσπώντας σε λυγμούς. Ο Τζόσουα ήταν εξαιρετικά ευτυχισμένος όταν επισκεπτόταν τη Μονή στο Έσσεξ και πλημμύριζε από χαρά κάθε φορά που πλησίαζε στο Άγιο Ποτήριο. Καθώς μεγάλωνε, χρειαζόμασταν περισσότερο εξοπλισμό στο σπίτι. Αφού ολοκληρώθηκε η εγκατάσταση του εξοπλισμού, περιμέναμε να ευλογηθεί, όταν μια μοναχή από τη Μονή του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου έφερε στο σπίτι μας τον πατέρα Γεράσιμο Φωκά. Δεν τον γνωρίζαμε, ούτε εκείνος εμάς, αλλά μόλις μπήκε είδε την εικόνα του Αγίου Γερασίμου και, χωρίς να προηγηθεί άλλη συζήτηση, ευλόγησε τον εξοπλισμό στο υπνοδωμάτιο του Τζόσουα και στο μπάνιο. Η εμπειρία ήταν θαυμαστή και συγκλονιστική.
Πιστεύουμε ακράδαντα ότι ο Άγιος Γεράσιμος έστειλε σε εμάς τον μαθητή του και συνεργάτη του εν Χριστώ, τον π. Γεράσιμο, και γνωρίζετε ήδη πολλά από όσα ακολούθησαν. Υπάρχουν βέβαια πολλά ακόμη —τόσες πολλές ιστορίες—, αλλά κάπως έτσι οδηγηθήκαμε στην Ορθοδοξία.

Δόξα τω Θεώ, ευχαριστίες και αίνοι στους Αγίους Του, και ιδιαίτερα στον Άγιο Γεράσιμο, ο οποίος είναι πολύ αγαπητός στην οικογένειά μας. Ελπίζουμε ότι κάποια από αυτά θα φανούν χρήσιμα.

Με όλη μας την αγάπη εν Χριστώ,

Νίκολα και Ρίτσαρντ.

Ο π. Γεράσιμος Φωκάς όπως τον ζούμε

add
TAGGED:
Share This Article