ΙΒΕΡΜΕΚΤΙΝΗ – Πλήρες Πρόγραμμα Δοσολογίας για Καρκίνο & Πρόληψη – ΔΡ. WILLIAM MAKIS, MD
Δεν θα μπορούσα να ολοκληρώσω τις αναρτήσειις μου, αν δεν έκανα αναφορά στα αντικαρκινικά πρωτόκολλα του William Makis.
Ο Δρ. William Makis MD, είναι Καναδός ιατρός με εξειδίκευση στη πυρηνική ιατρική, τη ακτινολογία και την ογκολογία (1). Παλιότερα εργαζόταν ως ακτινολόγος πυρηνικής ιατρικής. Εχει συμμετάσχει σε δεκάδες μελέτες για τον καρκίνο από το 2006 (2). Του έχει αφαιρεθεί η άδεια άσκησης επαγγέλματος το 2019 από το Κολέγιο Ιατρών και Χειρουργών της Αλμπέρτα του Καναδά (ένας ιδιωτικός οργανισμός), το οποίο του απαγόρευσε να χρησιμοποιεί τον τίτλο Δρ, ιατρού και ογκολόγου στον Καναδά(3). Το Κολέγιο Ιατρών και Χειρουργών της Αλμπέρτα του Καναδά, επί Covid, είχε τιμωρήσει όσους συνταγογραφούσαν ιβερμεκτίνη με βαριά πρόστιμα.
Ο Δρ. William Makis αποκαλύπτει την πλήρη προσέγγισή του στη δοσολογία, την έρευνα πίσω από τις επαναχρησιμοποιούμενες θεραπείες και τα αποτελέσματα των ασθενών που τροφοδοτούν μία από τις πιο αμφιλεγόμενες συζητήσεις στην ιατρική. Για χρόνια, οι περισσότεροι άνθρωποι συνέδεαν την ιβερμεκτίνη, τη μεβενδαζόλη και τη φενβενδαζόλη με ένα πράγμα: παράσιτα. Ωστόσο, σήμερα, ένας αυξανόμενος αριθμός ιατρών, ερευνητών και ανεξάρτητων ιατρικών ερευνητών θέτει μια πολύ διαφορετική ερώτηση: Γιατί αυτά τα φθηνά φάρμακα εμφανίζονται σε εκατοντάδες μελέτες σχετικές με τον καρκίνο σε όλο τον κόσμο; Η συζήτηση δεν περιορίζεται πλέον σε ασαφή διαδικτυακά φόρουμ. Τώρα περιλαμβάνει δημοσιευμένα επιστημονικά άρθρα, ερευνητικά προγράμματα πανεπιστημίων, διπλώματα ευρεσιτεχνίας, κλινικές έρευνες και ιατρούς που αναφέρουν απροσδόκητα αποτελέσματα σε ασθενείς που αντιμετωπίζουν μερικές από τις πιο επιθετικές μορφές καρκίνου.
Σύμφωνα με τον Δρ. Makis, υπάρχουν πλέον περισσότερες από 400 δημοσιευμένες μελέτες που αφορούν την ιβερμεκτίνη και τον καρκίνο και περισσότερες από 240 δημοσιευμένες μελέτες που αφορούν τη μεβενδαζόλη και τον καρκίνο. Σε αρθρο του υποστηρίζει οτι η ιβερμεκτίνη χρησιμοποιεί τουλάχιστον 15 μηχανισμούς εναντίον του καρκίνου (4). Σε μία σημαντική μελέτη από αυτές του 2024, συμμετέχει και ο ίδιος ανάμεσα σε πολλούς ερευνητές. Τίτλος: “Στοχεύοντας στη Σύνδεση Μιτοχονδρίου-Βλαστοκυττάρου στην Θεραπεία του Καρκίνου – Ένα Υβριδικό Ορθομοριακό Πρωτόκολλο”(5), όπου γίνεται αναλυτική αναφορά σε ουσίες, όπως η ιβερμεκτίνη, οι βενζιμιδαζόλες (Φενβενδαζόλη / Μεβενδαζόλη), ενδοφλέβια βιταμίνη C και βιταμίνη D, ψευδάργυρος, DON (6-diazo-5-oxo-L-norleucine) ή συστάσεις για κετογενική δίαιτα, φυσική άσκηση, υπερβαρικό οξυγόνο, όλα μαζί με τους μηχανισμούς δράσης τους.
More Read
Οι υποστηρικτές των αντιπαρασιτικών φαρμάκων στηρίζονται σε μία αυξανόμενη σειρά εργαστηριακών και κλινικών αποδείξεων που υποδηλώνουν ότι ορισμένα αντιπαρασιτικά φάρμακα μπορεί να επηρεάσουν τη συμπεριφορά των καρκινικών κυττάρων μέσω πολλαπλών βιολογικών οδών. Ενώ η επιστημονική κοινότητα συνεχίζει να συζητά το εύρος αυτών των επιδράσεων, το ενδιαφέρον για το πεδίο συνεχίζει να επεκτείνεται.
Σύμφωνα με τον Δρ. Makis, το Πανεπιστήμιο Johns Hopkins εξασφάλισε ένα δίπλωμα ευρεσιτεχνίας που σχετίζεται με τη μεβενδαζόλη το 2021 για εφαρμογές που αφορούν την έρευνα θεραπείας του καρκίνου. Η προσοχή ήταν για το γλοιβλαστόμα, μία από τις πιο επιθετικές και θανατηφόρες μορφές καρκίνου του εγκεφάλου που είναι γνωστές στην ιατρική. Ο Δρ. Makis επίσης αναφέρεται σε συνεχιζόμενες έρευνες που αφορούν τον καρκίνο του εγκεφάλου, του παχέος εντέρου, του στομάχου και τους όγκους εγκεφάλου (και στα παιδιά). Αντί να δαπανούν δισεκατομμύρια δολάρια και πολλά χρόνια αναπτύσσοντας εντελώς νέα φάρμακα, οι ερευνητές εξετάζουν αν τα υπάρχοντα φάρμακα μπορούν να επαναχρησιμοποιηθούν για νέες ιατρικές εφαρμογές.
Στην ογκολογία, αυτή η προσέγγιση έχει προκαλέσει τεράστιο ενδιαφέρον, επειδή πολλά παλαιότερα φάρμακα ήδη διαθέτουν καθιερωμένα προφίλ ασφαλείας και δεκαετίες κλινικής εμπειρίας.
More Read
Όταν ρωτήθηκε ποιες επαναχρησιμοποιούμενες θεραπείες προκαλούν το μεγαλύτερο ενδιαφέρον για ασθενείς με προχωρημένο καρκίνο, ο Δρ. Makis, σημειώνει ότι τα συστήματα έρευνας με τεχνητή νοημοσύνη συχνά εντοπίζουν κυρίως 3 ουσίες: Ιβερμεκτίνη, Μεβενδαζόλη, Φενβενδαζόλη (6) αλλά και την Υδροξυχλωροκίνη, Κουρκουμίνη, EGCG (Εκχύλισμα Πράσινου Τσαγιού), Ρεσβερατρόλη και Μετφορμίνη. Αυτές οι ουσίες συνεχίζουν να εμφανίζονται σε επιστημονικές συζητήσεις που εξερευνούν πιθανή αντικαρκινική δραστηριότητα.
Ένα μέρος της αυξανόμενης προσοχής γύρω από την ιβερμεκτίνη προέρχεται από περιπτώσεις που αναφέρονται από γιατρούς και οι υποστηρικτές πιστεύουν ότι αξίζουν περαιτέρω έρευνα. Σύμφωνα με τον Δρ. Makis: “Αυτό που έχω διαπιστώσει δουλεύοντας με αυτά τα αντιπαρασιτικά είναι ότι υπάρχει όφελος για τους ασθενείς σε τουλάχιστον 75% των περιπτώσεων”(7).
Διάγραμμα δοσολογίας ΙΒΕΡΜΕΚΤΙΝΗΣ του Δρ. William Makis MD (8-9). Εδώ είναι μια σαφής, κατηγοριοποιημένη ανάλυση με βάση το σωματικό βάρος (mg/kg ανά ημέρα).
ΧΑΜΗΛΗ ΔΟΣΗ: ≤ 0,5 mg/kg/ημέρα. Καλύτερο για:
– Καρκίνους σε ύφεση
– Ιστορικό ισχυρής οικογένειακής ή γενετικής προδιάθεσης
– Προφύλαξη (προληπτική)
Δεν έχουν αναφερθεί μακροχρόνιες παρενέργειες. Παράδειγμα: Η Δρ. Tess Lawrie ανέφερε μια περίπτωση καρκίνου των ωοθηκών σταδίου 3 που θεραπεύτηκε με χημειοθεραπεία + 12 mg ιβερμεκτίνης καθημερινά. Ο δείκτης όγκου CA125 μειώθηκε από 288 σε 22 μετά από 2 μήνες και ο όγκος εξαφανίστηκε.
ΜΕΣΑΙΑ ΔΟΣΗ: 1,0 mg/kg/ημέρα. Αρχική δόση για τους περισσότερους καρκίνους (πνεύμονα, παγκρέατος, νεφρικό, γαστρικό, κ.λπ.).
Δεν έχουν αναφερθεί μακροχρόνιες παρενέργειες. Παράδειγμα: Ο ασθενής του Δρ. Shankara Chetty, 70 ετών, με καρκίνο του προστάτη (PSA 89) έπαιρνε 45 mg/ημέρα (συν λακτοφερρίνη). Μετά από δύο μήνες, το PSA έπεσε στο 10,9.
ΥΨΗΛΗ ΔΟΣΗ: 2,0 mg/kg/ημέρα. Καλύτερο για:
– Πολύ επιθετικούς καρκίνους (λευχαιμία, παγκρέατος, καρκίνο του εγκεφάλου).
Δεν έχουν αναφερθεί μακροχρόνιες παρενέργειες. Παράδειγμα: Ο ασθενής με καρκίνο της χοληδόχου κύστης σταδίου 4 του Δρ. Allan Landrito έλαβε 2 mg/kg καθημερινά για 14 μήνες — ο καρκίνος εξαφανίστηκε.
ΠΟΛΥ ΥΨΗΛΗ ΔΟΣΗ: ≥ 2,5 mg/kg/ημέρα Καλύτερο για:
– Εκτεταμένη μεταστατική νόσο, εξαιρετικά κακή πρόγνωση ή ορισμένους καρκίνους του εγκεφάλου.
Παρενέργειες: Πιθανές βραχυπρόθεσμες και παροδικές οπτικές επιδράσεις (συνήθως υποχωρούν σε λίγες ημέρες). Παράδειγμα: Ο Δρ. Shankara Chetty θεράπευσε έναν ασθενή με 2,5 mg/kg/ημέρα — δεν αναφέρθηκαν παρενέργειες.
More Read
Γρήγορο παράδειγμα μετατροπής (για άτομο 60 kg / 132 lb):
– Χαμηλή: ≤30 mg/ημέρα
– Μεσαία: 60 mg/ημέρα (≈5×12 mg δισκία ή 1 κουταλάκι υγρού)
– Υψηλή: 120 mg/ημέρα
– Πολύ Υψηλή: ≥150 mg/ημέρα
Πολλές αναφορές από προσωπικές εμπειρίες υπάρχουν για μακροχρόνια καθημερινή χρήση (μήνες έως πάνω από ένα χρόνο) χωρίς σοβαρή τοξικότητα, αλλά οι ατομικές αντιδράσεις διαφέρουν. Πάντα να συνεργάζεστε με έναν έμπειρο κλινικό ιατρό, ειδικά αν έχετε προϋπάρχουσες καταστάσεις (π.χ., προβλήματα όρασης ή γλαύκωμα). ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ ΣΚΟΠΟΥΣ.
Ο Dr. Peter McCullough και το The Wellness Company, προωθούν τον συνδυασμό 25 mg Ιβερμεκτίνης + 250 mg Μεβενδαζόλης της μελέτης “Πραγματικά Κλινικά Αποτελέσματα της Ιβερμεκτίνης και της Μεβενδαζόλης σε Καρκινοπαθείς Ασθενείς” (10-12).
Υ.Γ.1. Ένα αποχαρακτηρισμένο “εμπιστευτικό” έγγραφο της CIA από το 1950 αποκαλύπτει πρώιμη έρευνα που συνδέει τα αντιπαρασιτικά με τη βιολογία των όγκων (13). Δημοσιοποιήθηκε μόλις το 2011 και αποκαλύπτει ότι η CIA ήταν ενήμερη για μια σοβιετική μελέτη που εξέταζε τη βιολογική σχέση μεταξύ παρασίτων και κακοήθων όγκων. Προέρχεται από ξένες δημοσιεύσεις (Λένινγκραντ, Οκτώβριος 1950). Η έκθεση, με τίτλο: «Βιολογική Ομοιότητα Μεταξύ Ενδοπαρασίτων και Κακοήθων Όγκων», διανεμήθηκε εσωτερικά στη CIA τον Φεβρουάριο του 1951. Οι Σοβιετικοί ερευνητές που αναφέρονται στην έκθεση διαπίστωσαν ότι τα καρκινικά κύτταρα και τα παράσιτα μπορεί να μοιράζονται βιολογικές και μεταβολικές ομοιότητες και οι αντιπαρασιτικοί παράγοντες θα μπορούσαν να παρεμβαίνουν στους κυτταρικούς μηχανισμούς που σχετίζονται με την ανάπτυξη όγκων. Τα πειραματικά αποτελέσματα έδειξαν επιδράσεις σε κακοήθεις όγκους σε ζώα.
Υ.Γ.2. Σε παλιότερη συνένευξή του, ο τωρινός υπουργός των ΗΠΑ Robert F. Kennedy Jr. έλεγε για τον covid και τα εμβόλια (14): “Γιατί έπρεπε να καταστείλουμε την ιβερμεκτίνη και την υδροξυχλωροκίνη; Αυτά είναι καλά καθιερωμένα φάρμακα με καλά καθιερωμένα προφίλ ασφαλείας, έχουν χορηγηθεί δισεκατομμύρια δόσεις, η ιβερμεκτίνη είναι ένα φάρμακο που κέρδισε το βραβείο Νόμπελ, επειδή λειτουργεί τόσο καλά στους ανθρώπους. Το πρόβλημα του Τόνι Φάουτσι είναι αυτό: υπάρχει ένας ελάχιστα γνωστός ομοσπονδιακός νόμος που λέει ότι δεν μπορείτε να δώσετε άδεια έκτακτης χρήσης σε ένα εμβόλιο, αν υπάρχει οποιοδήποτε φάρμακο που αποδεικνύεται αποτελεσματικό κατά της στοχευμένης ασθένειας. Λοιπόν, αν ο Τόνι Φάουτσι ή οποιοσδήποτε άλλος είχε παραδεχτεί ότι η υδροξυχλωροκίνη ή η ιβερμεκτίνη ήταν αποτελεσματικές κατά του COVID, θα ήταν παράνομο για αυτούς να δώσουν άδειες έκτακτης χρήσης για τα εμβόλια, και δεν θα μπορούσαν αυτά ποτέ να εγκριθούν. Επιχείρηση 200 δισεκατομμυρίων θα είχε καταρρεύσει. Υπάρχει κίνητρο για τον Φάουτσι να “καταστρέψει” την ιβερμεκτίνη και την υδροξυχλωροκίνη. Ακόμα και αν υπάρχει έγκριση για επείγουσα χρήση, ο νόμος λέει ότι δεν μπορείς να την έχεις πια, αν έχεις ένα λειτουργικό φάρμακο. Υπάρχουν τόσες πολλές δημοσιεύσεις που έχουν εγκριθεί για αυτά τα φάρμακα, αλλά έπρεπε να κάνουν συνεχώς εκστρατεία εναντίον τους για να τα υποτιμήσουν και να καταστρέψουν αυτές τις αναφορές. Δεν είχε ποτέ σχέση με την δημόσια υγεία. Είχε σχέση με τον έλεγχο και το κέρδος”(14). Συμπληρώνω, οτι την ίδια τακτική ακολούθησαν για τα αντιπαρασιτικά, ως εναλλακτική θεραπεία του καρκίνου.
