1-Τα όνειρα είναι απόδειξη ότι υπάρχει ψυχή και ότι η ψυχή έχει τα δικά της μάτια. Είναι επίσης μια απόδειξη ότι η ψυχή ζει εκτός χώρου και χρόνου.
Όπως κλείνεις τα μάτια στον ύπνο και η ψυχή βλέπει (όνειρα), έτσι κλείνεις τα μάτια στο θάνατο και η ψυχή εξακολουθεί να βλέπει. Μόνο που δεν βλέπει όνειρα, αλλά υπερκόσμιες πραγματικότητες.
Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας +
===
2-Τα πνεύματα του πονηρού προσέχουν από κοντά για να δουν, αν δίνουμε προσοχή στα όνειρα ή όχι. Γνωρίζουν τι είδους επιρροή έχουν τα όνειρα σε κάποιον άνθρωπο και τι πρέπει να κάνουν, για να ενεργοποιήσουν αυτή την επιρροή.
Αν δουν ότι πιστεύουμε στα όνειρά μας, κανονίζουν να έρθουν έτσι τα πράγματα, που να επαληθεύουν τα όνειρα μας και να χάσουμε εμείς τελικά την επαφή με την πραγματικότητα, καθιστώντας τον εαυτό μας, ανίκανο να ζήσει.
Γέροντας Θαδδαίος της Βιτόβνιτσας +
===
3-Είναι πολλοί που πιστεύουν στα όνειρα. Όχι ότι ο Θεός δεν έχει τη δύναμη να μιλήσει δια των ονείρων στους ανθρώπους, αλλά επί των πλείστων, τα όνειρα είναι πλάνη κατά ένα 99%.
Οι Πατέρες της Εκκλησίας λένε τα εξής: Όταν αρχίζεις να πιστεύεις στον διάβολο, που σου στέλνει όνειρα στον ύπνο σου, γρήγορα θα σε ξεγελάσει και με ανοιχτά τα μάτια..
Ο διάβολος, σύμφωνα με την Ιερά παράδοση, δίδαξε με όνειρο τον Κάϊν, για το πως να βγάλει από τη μέση τον Άβελ σκοτώνοντάς τον, αφού μέχρι τότε, δεν έγινε ποτέ κάποιος φόνος και δεν ήξερε ο Κάϊν πως σκοτώνουν.
Δημήτριος Παναγόπουλος ο ιεροκήρυκας +
===
4-Οἱ Ἅγιοι Πατέρες μᾶς ἀποτρέπουν ἀπό τήν χρήση τῆς φανατασίας καί μᾶς ἔχουν πεῖ, ὅτι ἡ φαντασία εἶναι τό ὄχημα τῶν Δαιμόνων.
Καί θά πρέπει ὁ ἄνθρωπος νά σταυρώσει τήν φαντασία του, δηλαδή νά τήν ἀπενεργοποιήσει, γιατί εἶναι μία – μετά τήν πτώση – δύναμη τῆς ψυχῆς, μπῆκε στόν ἄνθρωπο, δόθηκε στόν ἄνθρωπο, ἀλλά δέν βοηθάει στήν προσευχή εἶναι ἐμπόδιο στήν καθαρή προσευχή, οὔτε βοηθάει στήν πνευματική ζωή, ἀντίθετα τήν ἐκμεταλλεύεται ὁ Διάβολος καί μπορεῖ ὁ ἄνθρωπος νά πλανηθεῖ.
Μᾶς ἔχει μιλήσει ὁ Ἅγιος Σωφρόνιος γιά τά τέσσερα εἴδη τῆς φαντασίας.
Τό πρῶτο εἶδος πού συνδέεται μέ τά χονδρά σαρκικά πάθη,
τό εἶδος τό ἄλλο πού συνδέεται μέ τήν ὀνειροπόληση, αὐτό πού λέγεται ρεμβασμός,
τό τρίτο εἶδος πού συνδέεται μέ τήν λεγόμενη “δημιουργική φαντασία”, πού ὁ ἄνθρωπος χρησιμοποιεῖ τήν φαντασία του γιά νά λύσει κάποια πρακτικά προβλήματα καί τέλος,
τό τέταρτο εἶδος, πού λέγεται θεολογική δημιουργία, προσπαθεῖ ὁ ἄνθρωπος μέσω τῆς φαντασίας νά φανταστεῖ τόν Θεό, νά πλησιάσει τόν Θεό.
Καί τά τέσσερα εἴδη εἶναι ἐπικίνδυνα καί ἀπορριπτέα, τό λέμε ἔτσι ἀπερίφραστα.
Ὅσο κι ἄν δίνουμε ὡραῖα ὀνόματα, ἡ φαντασία δέν βοηθάει στό νά βρεῖ ὁ ἄνθρωπος τόν Θεό. Ἀντίθετα μπορεῖ νά γίνει καί ὄχημα τῶν Δαιμόνων – ὅπως προείπαμε – δηλαδή νά περάσει δαιμονική ἐνέργεια μέσω τῆς φαντασίας μέσα στόν ἄνθρωπο.
Γι’ αὐτό καί ὅλοι οἱ πλανεμένοι καί οἱ θρησκεῖες πού πλανοῦν – καί ὅλες πλανοῦν ἐκτός ἀπό τήν Ὀρθοδοξία – χρησιμοποιοῦν τήν φαντασία.
Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου+
Elias Kallioras
Άγγελος Κουνατίδης
