Εί­ναι προ­τι­μό­τε­ρο τον άλ­λον να τον πο­τί­σεις κώ­νειο και να τον σκο­τώ­σεις σω­μα­τι­κά, παρά να τον πα­ρα­σύ­ρεις στην αμαρ­τία και τον σκο­τώ­σεις ψυ­χι­κά..

mike
By
3 Min Read

Όποιος εύ­κο­λα σύ­ρε­ται και πα­ρα­σέρ­νε­ται στην αμαρ­τία, να ξέ­ρει ότι δεν έχει ακό­μα ορ­γα­νι­κή σχέ­ση με το Χρι­στό..

Εί­ναι προ­τι­μό­τε­ρο τον άλ­λον να τον πο­τί­σεις κώ­νειο και να τον σκο­τώ­σεις σω­μα­τι­κά, παρά να τον πα­ρα­σύ­ρεις στην αμαρ­τία και τον σκο­τώ­σεις ψυ­χι­κά..

Δεν σε φυ­λάτ­τει ο Θεός, όταν εσύ θε­λη­μα­τι­κά πη­γαί­νεις προς την αμαρ­τία, διό­τι μοιά­ζου­με με τον άν­θρω­πο εκεί­νον, που θε­λη­μα­τι­κά πάει να πιά­σει το φίδι και δαγ­κώ­νε­ται απ’ αυτό. Τί να κά­νει ο Θεός γι’ αυ­τόν; Ο Θεός ελε­εί εκεί­νους, που πέ­φτουν στην αμαρ­τία από αδυ­να­μία και όχι εκεί­νους που θε­λη­μα­τι­κά αμαρ­τά­νουν..

Αυ­τοί που αμαρ­τά­νουν, έχουν σβή­σει από το μυα­λό τους, ότι ο Θεός τους βλέ­πει. Ενώ όσο πιο πολύ προ­σέ­χει ο άν­θρω­πος την αμαρ­τία, τόσο πιο πολύ συγ­κι­νεί­ται με το Θείο και αν­τι­λαμ­βά­νε­ται κα­λύ­τε­ρα τις απαν­τή­σεις που του δί­δει ο Θεός..

Οι αμαρ­τί­ες εί­ναι τα χρέη του αν­θρώ­που απέ­ναν­τι στο Θεό. Να ξέ­ρεις, ότι δεν προ­χώ­ρη­σες αρ­κε­τά στα πνευ­μα­τι­κά και στην Χρι­στια­νι­κή ζωή, αν δεν μί­ση­σες την αμαρ­τία και απλά την απο­φεύ­γεις, για να μην πας στην κό­λα­ση..

Η κα­τρα­κύ­λα του αν­θρώ­που στην αμαρ­τία, εάν δεν προ­λη­φθεί, μοιά­ζει με την χιο­νο­στοι­βά­δα που ισο­πε­δώ­νει τα πάν­τα και οδη­γεί τον άν­θρω­πο στην κα­τα­στρο­φή..

Η βάρ­κα βου­λιά­ζει όχι μόνο με ογ­κό­λι­θους, αλλά και με άμμο. Έτσι και η ψυχή κο­λά­ζε­ται όχι μόνο από τις με­γά­λες αμαρ­τί­ες αλλά και από τις μι­κρές. Τα μι­κρά αμαρ­τή­μα­τα κο­λά­ζουν, ενώ τα με­γά­λα ταρ­τα­ρώ­νουν. Οι μι­κρές αμαρ­τί­ες γί­νον­ται αί­τιες, για να δια­πρα­χθούν οι με­γά­λες. Ο φό­νος για πα­ρά­δειγ­μα εί­ναι μια με­γά­λη αμαρ­τία και ο θυ­μός, που εί­ναι μια μι­κρό­τε­ρη αμαρ­τία, εί­ναι η αι­τία που οδη­γεί τον άν­θρω­πο στο φόνο!.

Η αμαρ­τία εί­ναι δη­λη­τή­ριο που τρε­λαί­νει και ζα­λί­ζει τον άν­θρω­πο και τον κά­νει να μην κα­τα­λα­βαί­νει τί κά­νει. Η αμαρ­τία ζα­λί­ζει τον άν­θρω­πο, ζα­λί­ζει το μυα­λό του και δεν ξέ­ρει μετά τι κά­νει. Γι’ αυτό και οι άν­θρω­ποι που εί­ναι βου­τηγ­μέ­νοι στη αμαρ­τία και στο σκό­τος, εί­ναι μπερ­δε­μέ­νοι και οι πρά­ξεις τους εί­ναι πα­ρά­λο­γες..

Το ”α­μαρ­τή­μα­τα γο­νέ­ων παι­δεύ­ου­σι τέ­κνα” που ανα­φέ­ρει ο Μω­υ­σής στην Πα­λαιά Δια­θή­κη, ισχύ­ει μόνο για τους αβά­πτι­στους (με την αυστηρή έννοια), αφού οι βα­πτι­σμέ­νοι με το βά­πτι­σμα που τους γί­νε­ται, τους συγ­χω­ρούν­ται τα αμαρ­τή­μα­τα των προ­πα­τό­ρων..

Δημήτριος Παναγόπουλος ο ιεροκήρυκας +

vatatzis.com

add
TAGGED:
Share This Article