Όταν ακόμη ζούσε ό Άγιος Νεκτάριος έλεγε σέ έναν άπιστο Χωροφύλακα, νά μετανοήσει, νά εξομολογηθεί, νά εκκλησιάζεται καί νά κοινωνεί. Ό Χωροφύλακας όμως αδιαφορούσε καί δέν πίστευε σέ τίποτα.
Ήρθε μιά εποχή, πού ό Χωροφύλακας μετατέθηκε επί 12 χρόνια, από τήν Αίγινα στή Μακεδονία.
Μετά όμως ξαναγύρισε στήν Αίγινα. Κατέφθασε λοιπόν στήν παραλία τής Αίγινας καί εκεί συνάντησε τόν Άγιο Νεκτάριο. Αλληλοασπάστηκαν, μίλησαν καί λίγο πρίν χωρίσουν οί δρόμοι τους, ό Άγιος Νεκτάριος τού υπενθύμισε, τό πόσο αναγκαίο είναι ό άνθρωπος νά μετανοήσει.
Στήν συνέχεια ό Χωροφύλακας, πήγε στό καφενείο καί βρήκε τούς παλαιούς του φίλους καί σύν τοίς άλλοις τούς είπε:
– Εντύπωση μεγάλη μού κάνει, πώς αυτός ό Δεσπότης τής Αγίας Τριάδος Νεκτάριος, ζεί ακόμη…
– Ποιός Δεσπότης; τόν ρωτούν.
– Ό ιερέας τής Αγίας Τριάδος… ό Νεκτάριος.
– Μά αυτός έχει πεθάνει εδώ τρία χρόνια τώρα.
– Πώς είπατε, έχει πεθάνει τρία χρόνια; Δέν είναι δυνατόν!
– Μά εγώ τώρα τόν συνάντησα πρίν από λίγο στό δρόμο καί τά είπαμε!…
Ιερή συγκινήση κατέλαβε τούς πάντες, όπως καί τόν Χωροφύλακα όταν διαπίστωσε, ότι ό Άγιος Νεκτάριος παρουσιάστηκε γιά νά τόν συνετίσει καί τρέμοντας πήγε στό Μοναστήρι τού Αγίου καί προσκύνησε μετανοημένος τόν τάφο του.
πηγή: psigmataorthodoxias3
