ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΗ:
7 Σεπτεμβρίου 2002: Επισκέφτηκα την γερόντισσα στο σπιτάκι της.
Ήταν 11 το πρωί. Έλα, και σε περίμενα μου είπε. Σε λίγες μέρες θα φύγω από τη ζωή!
Άρχισε να μου δίνει κάποιες συμβουλές. Της ζήτησα να μου εξηγήσει κάποια πράγματα που έλεγε στο παρελθόν. Τότε ήταν μεταβατική περίοδος,από δραχμή στο ευρώ. Αναφέρω το διάλογο μεταξύ μας.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Γιαγιά έχω μια διαφωνία μαζί σου. Είχες πει κάποτε ότι η Ελλάδα θα πέσει έξω οικονομικά και τα λεφτά θα χαθούν μια ώρα! Πριν λίγες μέρες μπήκαμε στο ευρώ, είμαστε στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το ευρώ είναι ισχυρό νόμισμα όπως το δολάριο!
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αυτό το νόμισμα είναι ένα ανθρώπινο κατασκεύασμα που δεν είναι ευλογημένο από το Θεό. Αυτό το νόμισμα έγινε για να εξυπηρετήσει κάποιους σκοπούς του σκότους!
Θα τους δεις λίγα χρόνια αργότερα! Πέντε χρόνια θα περνάει καλά ο κόσμος και μετά έρχεται ο κατήφορος! Θα έχετε όλα τα καλά μπροστά σας, αλλά δεν θα μπορείτε να τα αποκτήσετε…
Τα παλιά σου ρούχα δεν θα τα πετάς, να τα βάλεις κάπου να τα φυλάς…
Δεν θα μπορεί ο κόσμος να αγοράζει καινούργια ρούχα…
Έρχεται μεγάλη φτώχεια…
Θα αναγκαστείς να φοράς τα παλιά σου ρούχα και θα λες «είχα εγώ τόσο ωραία ρούχα»;
Δεν θα μπορείτε να φτιάξετε τίποτα!
Όποιος πρόλαβε και έφτιαξε σπίτι πρόλαβε.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Γιαγιά λες ότι έρχεται φτώχεια! Τι είδους φτώχεια έρχεται;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Θα τρως ξερό ψωμί στο σπίτι σου και ο γείτονας θα σε ζηλεύει γιατί αυτός δεν θα έχει!
ΕΡΩΤΗΣΗ: Δηλαδή θα είναι όπως στη Κατοχή;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Χειρότερα από τότε!
Ο ιδιωτικός τομέας θα σβήσει και οι δουλειές θα χαθούν, μόνο οι δημόσιοι υπάλληλοι θα αντέξουν, όχι ότι θα παίρνουν πολλά λεφτά αλλά απλώς θα έχουν το σταθερό.
Φαντάσου ένα παιδί
που γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα με το πρωινό του,
το μεσημεριανό του, το βραδινό του
και αναγκαστικά θα έρθει στο χωριό του,
να τρώει ένα κομμάτι καλαμποκίσιο ψωμί και ένα αυγό τηγανιτό και αυτή μπορεί να είναι η τροφή του για όλη τη μέρα!
Θα περιποιείσαι το κήπο σου, και όταν θα περνάει κάποιος στο δρόμο, θα βλέπει τον κήπο σου, θα παίρνει φόρα, θα ρίχνει το φράχτη και δε θα μπορείς να τον σταματήσεις!
Θα λέει, φίλε πεινάω, πεινάνε τα παιδιά μου, για τέτοιες καταστάσεις μιλάμε, και έδειξε ταραγμένη!.
Γερόντισσα Λαμπρινή Βέτσιου, η ασκήτρια της Άρτας (+2002)