Δέν θέλει τήν ἐξομολόγηση ὁ διάβολος
Μιά δαιμονισμένη ὁμολογοῦσε: Ὅταν ήμουν 13 χρονῶν, ἔβοσκα τά γελάδια σέ μιά ρεματιά καί ἐκεῖ βλαστήμησα τόν Χριστό καί τόν ἀντίχριστο και δαιμονίστηκα, μπῆκε μέσα μου δαίμονας. Από τότε δέν εἶμαι καλά. Παντρεύτηκα καί μέ πῆγε ὁ ἄντρας μου στην Αγγλία, στην Γερμανία, σέ ὅλους τούς γιατρούς. Οἱ γιατροί δέν βρῆκαν τίποτα. Δέν ξέρουν ὅτι ἔχω δαίμονα. Τώρα, μέ ἔφερε καί σέ σένα.
»Τούς εἶπα, “ἐξομολόγηση καί θεία Κοινωνία”
καί φώναξε τό δαιμόνιο:
“Εσύ δέν τά λές καλά! Ἐκεῖνος ὁ ἄλλος ὁ παπάς (ἕνας ἄλλος Ἱερέας ἐξ ἐγγάμων πού εἶχαν πάει πρωτύτερα) τα λέει καλύτερα. Μόνο μεταλαβιά (θεία Κοινωνία), δεν χρειάζονται διαβάσματα (εξομολόγηση)”.
More Read
»Εἴδατε, ἀδελφοί μου, πώς δέν τήν θέλει τήν ἐξομολόγηση ὁ διάβολος καί ὅτι ἡ θεία Κοινωνία δίχως ἐξομολόγηση δέν ὠφελεῖ σέ τίποτα».
Ἀπὸ τὸ βιβλίο: Ὁ Ὅσιος Ἰάκωβος
(Διηγήσεις – Νουθεσίες – Μαρτυρίαι. Ἐκδόσεις «Ἐνωμένη Ῥωμηοσύνη, Ὀρθόδοξο Βίωμα 4», σελ. 67–68.)
