Συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν: Συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο;

Σχόλιο ιστολογίου:

Δεν έχουμε παρά να θυμίσουμε την ενότητα 1 από τις Προφητείες ώρα μηδέν και να εικάσουμε ποιο θα είναι το περιεχόμενο των συνομιλιών Μητσοτάκη – Ερντογάν:

Η συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο μήπως;

Αλλά μάλλον δε θα άφησαν απέξω το θέμα της Θράκης, της αποστρατικοποίησης των νησιών προς την οποία ήδη έκανε βήματα η ελληνική κυβέρνηση και όλων των τουρκικών διεκδικήσεων. Μιας προδοσίας μύριες έπονται…

ΕΝΟΤΗΤΑ 1

ΘΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΕΙ ΣΤΗΜΕΝΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΕΛΛΑΔΑΣ – ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΗΓΕΣΙΩΝ ΗΠΑ – ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕΙ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΙ ΝΑ ΑΡΕΙ ΤΙΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΗ ΣΥΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΥ …
ΘΑ ΣΥΜΒΟΥΝ ΑΥΤΑ ΟΤΑΝ Η ΤΙΜΗ ΤΟΥ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΘΑ ΕΧΕΙ ΦΘΑΣΕΙ ΣΕ ΠΡΩΤΟΓΝΩΡΟ ΑΝΟΔΙΚΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΘΑ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΑΙΤΙΑ ΤΟΥ ΣΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΗ Μ.ΑΝΑΤΟΛΗ (ΣΗΜΕΡΑ ΟΙ ΤΑΣΕΙΣ ΑΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΤΙΜΗΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΑΥΞΗΤΙΚΕΣ ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΓΕΜΙΣΑΝ ΟΙ ΑΠΟΘΗΚΕΣ ΚΑΥΣΙΜΩΝ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΠΟΛΥ ΧΑΜΗΛΗΣ ΤΙΜΗΣ. ΣΕ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΑΠΟ 2 ΜΗΝΕΣ ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΜΙΑ ΑΠΟΤΟΜΗ ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΤΙΜΗΣ) …
ΘΑ ΕΚΒΙΑΣΟΥΝ ΤΟΝ ΛΑΟ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΡΟΛΑΒΟΥΝ ΝΑ ΔΕΧΘΟΥΝ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ Η ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΣΟΥΝ ΤΗΝ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΡΥΚΤΟ ΠΛΟΥΤΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ …
ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥΣ ΘΑ ΜΑΤΑΙΩΘΟΥΝ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΑΝΕΞΕΛΕΚΤΗΣ ΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΠΟΥ ΞΑΦΝΙΚΑ ΘΑ ΠΑΡΕΙ ΕΦΙΑΛΤΙΚΕΣ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ …


Ενόψει της συνάντησης Μητσοτάκη – Ερντογάν, την Κυριακή, 13 Μαρτίου, στην Τουρκία, ο τουρκικός Τύπος εμφανίζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, αναφέροντας ότι «θα επιδιωχθεί συμβιβασμός για θέματα Ανατολικής Μεσογείου, Κύπρου και Αιγαίου», καθώς και ότι «οι ΗΠΑ προσπαθούν τώρα να φέρουν κοντά το Ισραήλ, την Ελλάδα και την Τουρκία σε ένα νέο έργο» εκμετάλλευσης των ενεργειακών πόρων της Ανατολικής Μεσογείου
Ο πόλεμος στην Ουκρανία, η τουρκική στάση του «επιτήδειου ουδέτερου» που έφερε στην Τουρκία τον Ρώσο και τον Ουκρανό υπουργούς Εξωτερικών, αλλά και η επίσκεψη του Ισραηλινού προέδρου, Ισαάκ Χέρτζογκ, στην Τουρκία, που συνοδεύεται από πληθώρα δημοσιευμάτων ότι αποκαθίστανται οι διπλωματικές σχέσεις Ισραήλ – Τουρκίας, είναι δύο γεγονότα που δημιουργούν άκρως ενδιαφέρον κλίμα και σημειολογία ενόψει της συνάντησης Μητσοτάκη – Ερντογάν.
Εν μέσω πολέμου στην «αυλή» της Ευρώπης και νέας εποχής Ψυχρού Πολέμου Δύσης – Ρωσίας, ούτε οι ΗΠΑ, ούτε και η ΕΕ πολύ περισσότερο θέλουν να ανακύψουν και νέοι «μπελάδες». Στα ελληνο-τουρκικά. Άρα, το ζητούμενο για τη Δύση είναι να υπάρξει ηρεμία στην περιοχή μας. Και, γιατί όχι; Να τα βρουν οι δύο τους!
Ακόμα πιο ενδιαφέρον είναι ότι η σκληρή κόντρα Δύσης – Ρωσίας και οι συνέπειες που θα υπάρξουν στην τροφοδοσία της Δύσης με ρωσικό φυσικό αέριο, αλλά και η διαφαινόμενη αναθέρμανση των σχέσεων Ισραήλ – Τουρκίας, επανέφεραν στην επιφάνεια το θέμα της εκμετάλλευσης των ενεργειακών πόρων της Ανατολικής Μεσογείου, καθώς και του τρόπου μεταφοράς τους.
Έτσι, αναζωπυρώθηκε η συζήτηση ακόμα και για τον αγωγό μεταφοράς φυσικού αερίου από την Α.Μεσόγειο, EastMed, τον οποίον είχαν ενταφιάσει οι ΗΠΑ στο όνομα της «πράσινης ανάπτυξης» με ένα non paper τους. Τώρα, όμως, το ξανασκέφτονται, εξαιτίας της Ρωσίας. Πόσο μάλλον, αφού έφτασαν στο σημείο να αναζητούν ενεργειακούς πόρους από το Ιράν και τη Βενεζουέλα!
Το ζητούμενο λοιπόν είναι, αν τα ενεργειακά σχέδια της Δύσης στην περιοχή μας θα είναι με ή χωρίς την Τουρκία. Όλα δείχνουν ότι μεγάλοι Δυτικοί «παίκτες» θέλουν την Τουρκία μέσα στο παιχνίδι.
Σε αυτή την περίπτωση, η Ελλάδα θα βρεθεί σε δυσχερή θέση, και, βέβαια, θα γίνει πράξη το «όνειρο» του συμβούλου εθνικής ασφαλείας του πρωθυπουργού, Θάνου Ντόκου, που μιλούσε για καζάν – καζάν (win win) συνεκμετάλλευση με την Τουρκία.
«Συμβιβασμός»
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον ενόψει της συνάντησης Μητσοτάκη – Ερντογάν παρουσιάζει ο τουρκικός Τύπος.
Ενδεικτικά, στην φιλοκυβερνητική εφημερίδα, Posta, ο Χακάν Τσελίκ, δημοσιογράφος που θεωρείται ότι βρίσκεται κοντά στον Τούρκο πρόεδρο, χαρακτηρίζει «πολύ σημαντική την επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, στην Τουρκία».
Παρατηρεί, δε, ότι «η νέα κατάσταση που προέκυψε με την κρίση Ουκρανίας-Ρωσίας επιτάχυνε την προσέγγιση Αθήνας και Άγκυρας», ενώ εκφράζει την εκτίμηση ότι «θα επιδιωχθεί συμβιβασμός μεταξύ του Έλληνα πρωθυπουργού και του Ταγίπ Ερντογάν για θέματα Ανατολικής Μεσογείου, Κύπρου και Αιγαίου».
Η αντιπολιτευόμενη και θεωρούμενη «κεμαλική» εφημερίδα, Cumhuriyet, αναφερόμενη στην ενεργειακή διάσταση της «Ουκρανικής κρίσης», εκτιμά ότι η κυβέρνηση Ερντογάν βλέπει σε αυτό το σκηνικό να ξετυλίγεται μια ευκαιρία για την ίδια.
«Οι ΗΠΑ -γράφει- απέσυραν την υποστήριξή τους από το έργο EastMed πριν από λίγους μήνες. Κι αυτό διότι το έργο δεν μπόρεσε να υλοποιηθεί ενάντια (!) στην Τουρκία. Έτσι, καθυστερεί η μεταφορά φυσικού αερίου της Ανατολικής Μεσογείου στην Ευρώπη. Τώρα, οι ΗΠΑ προσπαθούν να φέρουν κοντά το Ισραήλ, την Ελλάδα και την Τουρκία σε ένα νέο έργο. Η κυβέρνηση του AKP, η οποία βρίσκεται υπό πολιτική και οικονομική πίεση, επιθυμεί επίσης να το μετατρέψει σε ευκαιρία και να θέσει τουλάχιστον μερικά από τα τρέχοντα προβλήματα με τις ΗΠΑ στο ράφι».
Ιστορική επίσκεψη με νόημα
Εάν ισχύει η επισήμανση της τουρκικής εφημερίδας ότι «οι ΗΠΑ προσπαθούν να φέρουν κοντά το Ισραήλ, την Ελλάδα και την Τουρκία», τότε αποκτά επιπρόσθετο ενδιαφέρον η επίσκεψη στην Τουρκία του Ισραηλινού προέδρου, η οποία σηματοδοτεί το σταδιακό σπάσιμο των πάγων ανάμεσα σε Άγκυρα και Τελ Αβίβ.
Κάτι, βέβαια, που μένει να φανεί, δεδομένου ότι υπάρχουν πολλά και σοβαρά αγκάθια μεταξύ των δύο πλευρών. Ως γνωστόν, οι σχέσεις των δύο χωρών μπήκαν στην κατάψυξη το 2010, μετά το ισραηλινό ρεσάλτο στο πλοίο «Μαβί Μαρμαρά» που έπλεε για να σπάσει τον αποκλεισμό της Γάζα, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν Τούρκοι που επέβαιναν στο πλοίο.
Πάντως, κατά τη συνάντηση Χέρτζογκ – Ερντογάν, ο Τούρκος πρόεδρος είπε, όπως πολλάκις είχε δηλώσει πρόσφατα, ότι η Τουρκία επιδιώκει τη συνεργασία με το Ισραήλ στον τομέα της ενέργειας.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει και το δημοσίευμα της έγκυρης οικονομικής εφημερίδας, Les Echos, στις 9 Μαρτίου. Σύμφωνα με τον πρώην πρόξενο του Ισραήλ στην Κωνσταντινούπολη, Moshe Kamhi, η θεαματική προσέγγιση Ισραήλ – Τουρκίας «είναι ένα σαφές μήνυμα που προορίζεται για άλλες χώρες, κυρίως τις ΗΠΑ και την Ευρώπη, ότι η Τουρκία δεν βρίσκεται πλέον σε αντιπαράθεση αλλά σε διάλογο και σε συνεργασία με τους γείτονές της και όχι μόνο».
Κατά την εφημερίδα, η Τουρκία, «πάνω απ’ όλα, ελπίζει να ενσωματώσει το έργο του αγωγού φυσικού αερίου, EastMed, που θα ενώνει το Ισραήλ, την Ελλάδα, την Κύπρο, την Ιορδανία και την Αίγυπτο. Εξάλλου, ο κίνδυνος να διακοπεί η παροχή ρωσικού φυσικού αερίου στην Ευρώπη θα μπορούσε να επανενεργοποιήσει το σχέδιο, το οποίο έχει σταματήσει για οικονομικούς λόγους».
Κατά τον καθηγητή διεθνών σχέσεων του Πανεπιστημίου του Τελ Αβίβ, Εμανουέλ Ναβόν, «ο Ερντογάν αναμφίβολα ανησυχεί για την ολοένα και πιο επιθετική και ιμπεριαλιστική πολιτική του Πούτιν. Αυτό τον ωθεί να αναθεωρήσει την ενεργειακή του πολιτική, γιατί εισάγει σχεδόν όλο το φυσικό του αέριο από τη Ρωσία. Συνειδητοποιεί ότι η εξάρτηση από τη Ρωσία είναι ένα πολύ επικίνδυνο στοίχημα. Άλλωστε η Τουρκία είναι χώρα της Μαύρης Θάλασσας και όπως είπε ο Ναπολέοντας «η πολιτική ενός κράτους βρίσκεται στη γεωγραφία του».
Νεκρανάσταση του EastMed;
Την ίδια στιγμή, η ισραηλινή εφημερίδα, Jerusalem Post, στις 8 Μαρτίου έγραφε ότι η έλλειψη φυσικού αερίου στην Ευρώπη, η οποία έχει οδηγήσει τις τιμές σε πρωτοφανή -εδώ και χρόνια- επίπεδα, έχει αναζωπυρώσει τις συζητήσεις για τον αγωγό EastMed, όπως σημείωσε ο διευθύνων σύμβουλος της Chevron, Michael Wirth, στο συνέδριο για θέματα ενέργειας, CERAWeek.
Το σχέδιο του EastMed, για το οποίο έχουν πέσει οι σχετικές υπογραφές από Ελλάδα, Κύπρο και Ισραήλ, σύμφωνα με τον προγραμματισμό, θα ολοκληρωνόταν το 2025.
Προ διμήνου, με ένα non paper, η Ουάσιγκτον έβαζε την ταφόπλακα στο σχέδιο. Από τη μεριά της, η Αθήνα, δίχως καν να διαμαρτυρηθεί, δεδομένου μάλιστα ότι προηγουμένως οι ΗΠΑ στήριζαν το σχέδιο, από θέση παρατηρητή υπάκουσαν στα αμερικανικά κελεύσματα περί «πράσινης ανάπτυξης».
Διπλωματική επιτυχία
Από τη μεριά της, πάντως, η Ελλάδα, ευρισκόμενη σε εξαιρετικά σοβαρή οικονομική στενωπό, ναι μεν θέλει και αυτή «ηρεμία», πλην όμως μένει να φανεί αν επιθυμεί το ίδιο και η Τουρκία. Και, κυρίως, έναντι τίνος «ανταλλάγματος» μπορεί να προκύψει κάτι τέτοιο.
Η Άγκυρα, ως γνωστόν, παρά τη διεθνή αναταραχή που έχει προκαλέσει ο πόλεμος στην Ουκρανία, αλλά και τα σημαντικά εσωτερικά, οικονομικά προβλήματα της χώρας, συνεχίζει, σε υψηλούς λεκτικούς τόνους, να επιμένει στις αξιώσεις της στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.
Την ίδια στιγμή,  Ταυτόχρονα, ωστόσο, κλείνει και το μάτι στο Κίεβο και στον Ζελένσκι, ενώ κατάφερε αν και καταγγέλλει τη Ρωσία για εισβολή, κάνει τα στραβά μάτια στη Μόσχα, φοβούμενη ενδεχόμενες περικοπές ρωσικού φυσικού αερίου, και γι’ αυτό δηλώνει ότι δεν είναι διατεθειμένη να ακολουθήσει τις κυρώσεις σε βάρος της Ρωσίας. Ταυτόχρονα, ωστόσο, κλείνει και το μάτι στο Κίεβο και στον Ζελένσκι, ενώ κατάφερε να πετύχει μια διπλωματική επιτυχία, φέρνοντας στην Αττάλεια τους υπουργούς Εξωτερικών Ρωσίας και Ουκρανίας, Σεργκέϊ Λαβρόφ και Ντμίτρο Κουλέμπα.
Κάτι που, εάν είχε την πολιτική βούληση και το σχέδιο για να διαμεσολαβήσει ανάμεσα σε Κίεβο και Μόσχα, ενδεχομένως θα μπορούσε να πετύχει η Αθήνα, αλλά άφησε και αυτή τη φορά τα πρωτεία στην Άγκυρα, η οποία τώρα εμφανίζεται στη διεθνή κοινότητα και ως παράγων διαμεσολάβησης στις μεγάλες κρίσεις και γεγονότα.

 

Αφήστε μια απάντηση