ΑΓΙΑ ΜΑΤΡΏΝΑ Η ΑΟΜΑΤΟΣ :
Ή Ζηναϊδα Ζδάνοβα διηγείται πώς τό 1946 στό σπίτι τους, όπου φιλοξενούνταν τότε ή Ρωσίδα Αγία Ματρώνα, έφεραν μία γυναίκα, πού κατείχε μεγάλη θέση.
Ό μοναχογιός της τρελάθηκε καί ό άνδρας της σκοτώθηκε στό μέτωπο.
Η ίδια φυσικά ήταν άθεη. Πήγαινε τόν άρρωστο γιό της στήν Ευρώπη, αλλά ονομαστοί εκεί ψυχίατροι δέν τόν βοηθήσανε.
-«Ήρθα σέ σάς, από τήν απελπισία μου», τής είπε. «Δέν έχω νά πάω πουθενά αλλού…».
Η Αγία Ματρώνα τη ρώτησε:
-«Άμα ο Κύριος κάνει τό παιδί σου καλά, θά πιστέψεις στό Θεό»;
More Read
-«Δέν ξέρω πώς είναι τό νά πιστεύει κανείς», απάντησε ή γυναίκα.
Τότε η Ματρώνα είπε νά τής φέρουν νερό καί μπροστά στήν καημένη τή μητέρα διάβασε μεγαλοφώνως ευχές στό νερό.
Μετά, δίνοντάς της τό νερό, είπε:
«Νά πάς τώρα στό «Κάσενκο», (δηλ. στό κεντρικό ψυχιατρείο τής Μόσχας), συνεννοήσου μέ τούς νοσοκόμους νά τόν κρατάνε γερά, όταν θά τόν φέρουν σέ σένα.
Θά σπαρταράει, αλλά εσύ ρίξε του τό νερό στό πρόσωπο, νά μπεί καί στό στόμα».
More Read
«Σέ λίγο καιρό, – συνεχίζει ή Ζηναϊδα -, είδαμε εγώ και ο αδελφός μου ότι ξαναήρθε εκείνη ή γυναίκα στή Ματρώνα.
Τήν ευχαριστούσε γονατισμένη καί έλεγε ότι τώρα τό παιδί της είναι καλά, τό πώς καί τί έγινε. Όταν έφθασε στό ψυχιατρείο έκανε ακριβώς όπως τής είχε πεί ή Μάτουσκα.
Εκεί ήταν μία αίθουσα, την οποία διαχώριζε κιγκλίδωμα.
Από την μία πλευρά οδηγήσανε το γιό της κι από την άλλη πλησίασε εκείνη. Το μπουκαλάκι με το νερό το είχε στην τσέπη.
Το παιδί σπαρταρούσε και φώναζε:
-«Μαμά, πέταξε έξω αυτό πού έχεις στην τσέπη σου. Μη με βασανίζεις»!
Τα έχασε! Πώς το έμαθε;
«Του έριξε γρήγορα από το μπουκαλάκι στο πρόσωπο, μπήκε και μέσα στο στόμα και το παιδί αμέσως ησύχασε!
More Read
Τα μάτια του έγιναν ήρεμα και είπε:
«Τι ωραία που είναι τώρα»!
Σε λίγο καιρό τον απολύσανε…
Η αρετή της Αγίας συνίστατο στην μεγάλη της υπομονή και καρτερία, και την απόλυτη αγάπη της και εμπιστοσύνη στο Θεό. Τρεις ημέρες πριν την κοίμησή της ο Κύριος της απεκάλυψε την τελείωσή της ώστε εκείνη να προετοιμαστεί. Προείπε και τα εξής: «όταν πεθάνω, στον τάφο μου θα έρχονται λίγοι, μόνο οι οικείοι μου, και όταν θα πεθάνουν και εκείνοι θα ερημώσει ο τάφος μου, σπάνια θα έρχεται κανείς. Μα μετά από χρόνια ο κόσμος θα με γνωρίσει και θα έρχονται σαν κοπάδια για να βοηθηθούν. Και εγώ θα τους ακούω και όλους θα τους βοηθώ.
Είπε ακόμη: «όλους πού ζητάνε βοήθεια από μένα θα τους συναντώ μετά τον θάνατό τους».
Πλήθος είναι τα θαύματα της Οσίας Ματρώνας.
Και όταν ζούσε θαυματουργούσε αλλά και μετά την κοίμηση της μέχρι σήμερα
Κοιμήθηκε στις 2 Μαΐου 1952. Στην Ιερά Μονή της Αγίας Σκέπης στη Μόσχα, όπου ο τάφος σήμερα έχει γίνει ένα από τα δύο μεγαλύτερα προσκυνήματα της Ρωσίας· χιλιάδες προσκυνητές περιμένουν υπομονετικά καθημερινά για να προσκυνήσουν .
+ Ταίς αυτής αγίαις πρεσβείαις ό Θεός ελέησον ημάς. Αμήν 📿
