ΑΝΑΦΈΡΕΙ Ο ΆΓΙΟΣ ΠΟΡΦΎΡΙΟΣ
«Σέ ἕνα χωριό στό ὁποῖο εἶχα πάει νά δῶ ἕναν ἀγρό, ὅπου ἤθελα νά φτιάξω ἡσυχαστήριο,
ἔμεινα σ᾿ ἕνα γνωστό μου χωρικό.
Τήν Κυριακή τό πρωΐ, σηκώθηκα μέ τήν πρώτη καμπάνα τῆς ἐκκλησίας τοῦ χωριοῦ, καί εἶπα:
-Πρέπει ἐγώ σάν ἱερέας νά πάω νωρίς.
Λέγουν καί αὐτοί, ὁ ἄνδρας καί ἡ γυναῖκα του, θά ἔλθουμε κι ἐμεῖς.
Φύγαμε καί στό δρόμο μας συναντήσαμε ἕνα χωρικό μπροστά στο σπίτι του καί μοῦ λένε:
-Δέν λέτε σ᾿ αὐτόν τόν ἄνθρωπο νά ἔλθη στήν ἐκκλησία;
Διότι δέν ἔχει ἔλθει ποτέ του, εἶναι ἀλειτούργητος καί βρίζει τά θεῖα.
Τούς λέω:
– Ὄχι, δέν τοῦ λέω τίποτε.
—Νά τοῦ μιλήσουμε ἐμεῖς;
—Ὄχι, τούς ἀπαντῶ, νά μήν τοῦ μιλήσετε, διότι τότε ἐγώ θά γυρίσω πίσω
καί ἐσεῖς θά ἔχετε τήν ἁμαρτία πού δέν θά πάω στήν ἐκκλησία.
Τότε σιώπησαν.
More Read
Ὅταν φτάσαμε στό προαύλιο τῆς ἐκκλησίας τούς εἶπα:
-Τώρα θά ἀνάψουμε καί ἕνα κερί γιά τόν ἄνθρωπο πού δέν πηγαίνει στήν ἐκκλησία καί θά προσευχηθοῦμε γι᾿ αὐτόν.
Πράγματι ἔτσι κι ἔγινε.
Ἐγώ πῆγα στό Ἱερό καί σέ κάποια στιγμή κατά τήν ὁποία ἔψαλλε ὁ ψάλτης λέω στόν ἱερέα ὅτι ἔχετε καλλίφωνο ψάλτη.
―Ναί, μοῦ λέει, ἦταν χωροφύλακας καί τώρα εἶναι συνταξιοῦχος καί ξέρει Ψαλτική.
Ἐκείνη τή στιγμή κοίταξα λίγο ἀπ᾿ τό Ἱερό νά
δῶ τόν ψάλτη καί βλέπω τόν ἄνθρωπο γιά τόν ὁποῖο ἐμεῖς προσευχηθήκαμε, να στέκεται δίπλα στόν ψάλτη. ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η
ΔΥΝΑΜΙ ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ .
Κατάλαβες;»
(ΙΩ, 61).
‘’Όταν ο άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης ήταν στρατιώτης, ο διοικητής του έδωσε άδεια για το Πάσχα.
Και ένας συστρατιώτης του, του είπε:
«Εσύ παπά-Ιάκωβε, θα περάσεις καλά με τα ψαλτικά σου και τα καλογερικά σου.
Ρωτάς κι εμένα που θέλω να πάω στο χωριό μου να δω την αρραβωνιαστικιά μου;»..
More Read
Τελικά την άδεια την πήρε ο Γιώργος, κι ο Γέροντας έμεινε στο στρατόπεδο!
Για το πώς πέρασε το Πάσχα εκείνο, διηγόταν πολλές φορές ο άγιος:
«Ήμουν στη σκοπιά και έβλεπα από μακριά τους κατοίκους των Αθηνών, που πήγαιναν στις εκκλησίες.
Έλεγα την ευχή “Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με”
και “Δόξα τη Αγία Αναστάσει Σου Κύριε”.
Όταν άκουσα τις καμπάνες, κατάλαβα ότι είπαν οι Ιερείς το “Δεύτε λάβετε Φως”..
Αχ, Χριστέ μου! είπα, οι χριστιανοί μας παίρνουν το Άγιο Φως.
Και τότε ήρθε ένα φως από ψηλά!»…
Να εύχεσαι στον Θεό αυτό που θες
και να το ξεχνάς.
Να μην το σκέφτεσαι.
Το πες; Ξέχνα το.
Ζήσε κανονικά.
Μην το κάνεις άγχος και αγωνία.
Το είπες του Θεού, άνοιξες την καρδιά σου,
είπες στην Παναγία αυτό το οποίο θέλεις,
άστο να κυλήσει τώρα.
Άστο να βρει τη θέση του.
Μέσα στο σχέδιο και την πρόνοια
του Θεού, αν πρέπει να έλθει
και όπως πρέπει να έλθει.
Για να μην πνιγόμαστε στη ζωή μας πρέπει να μάθουμε να αφηνόμαστε.
Όσο αφηνόμαστε στη Χάρη του Θεού τόσο δε θα πνιγόμαστε στην καθημερινότητα των δικών μας σχεδίων και προγραμματισμών.
Άγιοι του Θεού πρέσβευσατε υπέρ ημών!
