– Πάτερ τί συμβαίνει καί εἶσαι ἔτσι στενοχωρημένος;
Καί τοῦ λέει, ἐκεῖνος:
– Κοίταξε πάτερ, ἔχω ἕνα πνευματικοπαίδι ἐδῶ πέρα, πεθαίνει καί δέν βγαίνει ἡ ψυχή του…
καί ἦταν καλός ἄνθρωπος.
Ἤτανε νεωκόρος. Χρόνια πολλα στήν Ἐκκλησία.. ἐξομολογιότανε.. καί δέν βγαίνει ἡ ψυχή του καί βλέπει Δαίμονες!
– Πᾶμε, λέει, νά τον δοῦμε..
Πήγανε στό δωμάτιο. Τοῦ λέει ὁ ἱερομόναχος:
– Τί βλέπεις παιδί μου;
– Βλέπω τούς Δαίμονες ἐδῶ πέρα, θέλουνε νά μέ ἁρπάξουνε..
More Read
Βλέπουνε, καί ἕνα χαρτί στήν πλάτη μου καί τό διαβάζουν καί γελᾶνε.
– Καλά, ὁ Ἄγγελός σου ποῦ εἶναι; Τόν ρώτησε ὁ ἱερομόναχος.
– Οἱ Ἄγγελοι;
Οἱ Ἄγγελοι εἶναι μακριά, ἔξω στήν πόρτα. Φωτίστηκε ὁ ἱερομόναχος καί τοῦ λέει:
– Μπορεῖς νά πεῖς στούς Ἀγγέλους νά διαβάσουν αὐτό τό χαρτί πού ἔχεις στήν πλάτη σου, πού διαβάζουν οἱ Δαίμονες καί γελᾶνε;
Αὐτός σάν νά χάθηκε λίγο, ἔκανε ἔτσι πώς μουρμουροῦσε, πώς μιλοῦσε, μετά ἐπανῆλθε καί λέει:
– Πάτερ ναί, τό διαβάσανε τό χαρτί καί μοῦ εἴπανε τί γράφει.
More Read
– Τί γράφει;
– Μιά ἁμαρτία βαριά πού εἶχα κάνει στά νιάτα μου καί τήν εἶχα ξεχάσει.
– Βγεῖτε ὅλοι ἔξω, λέει ὁ παπάς, νά μοῦ πεῖ τήν ἁμαρτία, νά ἐξομολογηθεῖ.
Ὁ ἄνθρωπος εἶπε τήν ἁμαρτία καί ἀμέσως ἠρέμησε.
– Τί ἔγινε τώρα;
Τόν ρώτησε ὁ ἱερομόναχος.
– Πάτερ, φύγανε οἱ Δαίμονες γρυλίζοντας, γιατί εἶπα τήν ἁμαρτία.
Λυσσάει ὁ Διάβολος ὅταν λέμε τίς ἁμαρτίες, βλέπετε;
Δέν τοῦ ἀρέσει.
Σκάει.
Γιατί αὐτό εἶναι πού τόν διαλύει τόν Διάβολο. Τίποτα ἄλλο δέν τόν διαλύει.
Καί συνέχισε ὁ νεωκόρος:
– Φύγανε γρυλίζοντας οἱ Δαίμονες, ἤρθανε οἱ Ἄγγελοι κοντά μου καί νά σοῦ πῶ κάτι πάτερ; Αὐτό τό χαρτί πού εἶχα στήν πλάτη μου καί ἔγραφε τήν ἁμαρτία, εἶναι τώρα στό πετραχήλι σου καρφιτσωμένο.
Βλέπετε τί θά πεῖ ἐξομολόγηση;
Αὐτή εἶναι ἡ ἐξομολόγηση.
Εἶναι μυστήριο. Λειτουργεῖ ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ.
Δέν εἶναι ψυχολογική κουβέντα, ἀνακούφιση, συζήτηση.
ΕΙΝΑΙ ΜΥΣΤΉΡΙΟ , δηλαδή ἔρχεται ὁ Θεός, λειτουργεῖ ὁ Θεός καί καταλύονται τά ἔργα τοῦ Διαβόλου.
➤Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
(Ὁμιλία 11 – 11 – 2018)
Η θεραπεία ενός πάθους, δεν έγκειται στο να φύγει το πάθος που υπάρχει,
αλλά στο να αντικατασταθεί, από την αντίστοιχη αρετή.
More Read
Έχει κάποιος π.χ. το πάθος της κλοπής. Κάποια στιγμή αποφασίζει να εξομολογηθεί και σταματάει να κλέβει.
Αυτό δεν είναι η θεραπεία του πάθους της κλεψιάς, αλλά η παύση της πράξεως.
Αν κάποιος μείνει μόνο στην παύση της πράξεως, υπάρχει κίνδυνος υποτροπής, διότι μέσα του θα νοσταλγεί την κλοπή.
Θα ομοιάζει με κάποιον που κλαδεύει τα δέντρα και όχι τις ρίζες τους. Θα ξαναφυτρώσουν…
Με το να νοσταλγώ μία αμαρτία,
έχω πέσει στην αμαρτία κατά το ήμισυ (πτώση εν τη προαιρέση) και ενώ θα είμαι εξομολογημένος, ουδέποτε θα είμαι μετανοημένος.
Η θεραπεία του πάθους θα ξεκινήσει όταν ο άνθρωπος σταματήσει να κλέβει και
αρχίσει να καλλιεργεί την αντίστοιχη αρετή δηλ. την αρετή της ελεημοσύνης.
Και όταν κατακτήσει την αρετή της ελεημοσύνης, η αρετή αυτή θα τον εμποδίσει να κάνει υποτροπή στην κλεψιά.
Η αγάπη για την ελεημοσύνη, θα κάνει τον άνθρωπο να «μισήσει» την κλεψιά. Από κανένα πάθος (διαβολική συνήθεια) δεν μπορούμε να απαλλαγούμε,
αν δεν το «μισήσουμε» και δεν το εξομολογηθούμε με ειλικρίνεια.
Αν δεν μισήσω το πάθος, τέλεια μετάνοια δεν υπάρχει και χωρίς τέλεια μετάνοια, η
εξομολόγηση δεν με ωφελεί και κινδυνεύω να κολαστώ…
Θα καλλιεργήσω λοιπόν την αντίστοιχη αρετή την ελεημοσύνη και θα βρίσκομαι στα 4/5 της τέλειας μετάνοιας.
Για να είναι τέλεια η μετάνοια θα πρέπει να εξασκώ την αρετή δηλ. την ελεημοσύνη στην προκειμένη περίπτωση ταπεινά
και όχι επιδεικτικά και υπερήφανα όπως θα προσπαθήσει ο διάβολος με λογισμούς να με πείσει…
Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα+
