σ.σ. Οι θέσεις που εκφράζει ο πατριάρχης Βαρθολομαίος δεν είναι Ορθόδοξες. Είναι διαθρησκειακές μασονικές θέσεις που ευελπιστούν να συναντηθούν σε μία παγκόσμια ανθρωπογενή αόρατη «εκκλησία». Ο πατριάρχης Βαρθολομαίος δεν πιστεύει στον Χριστό, αλλά σε μία «κοινή ιερή κοσμοθεωρία», η οποία μπορεί να ξεπεράσει τις προκλήσεις του λεγόμενου «σύγχρονου» κόσμου. Αν πίστευε πραγματικά στον Χριστό θα έλεγε άλλα. Και το ερώτημα που προκύπτει είναι απλό: Τί δουλειά έχει αυτός ο άνθρωπος στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως;
Στις 29 Ιουλίου 2025, στην Κωνσταντινούπολη, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος εκφώνησε προγραμματική ομιλία στη συνάντηση του Παγκοσμίου Συμβουλίου Θρησκειών για την Ειρήνη με τίτλο «Αντιφάσεις και προϋποθέσεις του διαθρησκειακού διαλόγου», στην οποία παρουσίασε ένα όραμα για τη δημιουργία μιας «κοινής ιερής κοσμοθεωρίας» ως απάντηση στις προκλήσεις του σύγχρονου κόσμου.
Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος εντόπισε το κύριο πρόβλημα της εποχής μας στην επικράτηση μιας «αναγωγικής υλιστικής κοσμοθεωρίας» η οποία, όπως τόνισε, «περιορίζει την ανθρώπινη ευημερία αποκλειστικά στη υλική της διάσταση και αποκλείει συστηματικά κάθε αναφορά στο Ιερό».
Κατά τον Πατριάρχη, αυτή η θεώρηση του κόσμου οδηγεί στη «διαστρέβλωση της έννοιας της ανθρώπινης πληρότητας», η οποία με τη σειρά της «προάγει την απομόνωση, την εκμετάλλευση και την περιβαλλοντική καταστροφή». Μέσα σε ένα τέτοιο παράδειγμα, «ο άνθρωπος παύει να νοείται ως ον σχέσης, θεμελιωμένο σε μια υπερβατική πραγματικότητα, και μετατρέπεται σε αυτόνομη μονάδα που διεκδικεί την ευημερία του εις βάρος των άλλων και του φυσικού κόσμου».
Κατά τη διάρκεια της ομιλίας του, ο Οικουμενικός Πατριάρχης επεσήμανε ότι «οι μεγάλες θρησκευτικές παραδόσεις της ανθρωπότητας –ο Θεός των Χριστιανών, ο Αλλάχ του Ισλάμ, ο Μπράχμαν του Ινδουισμού και το Φωτεινό Κενό των Βουδιστών– παρά τις δογματικές διαφορές, αναφέρονται όλες σε μια ανώτερη πραγματικότητα, η οποία υπερβαίνει τον άνθρωπο και προσδίδει νόημα στην ύπαρξη».
More Read
Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος υποστήριξε ότι η αναγνώριση αυτής της κοινής αναφοράς στο Ιερό «δεν σημαίνει σύγχυση των ταυτοτήτων, ούτε δογματικό σχετικισμό, αλλά αποτελεί προϋπόθεση για την αληθινή συνάντηση, την ειρηνική συνύπαρξη και τη συνεργασία προς όφελος της ανθρωπότητας και του πλανήτη μας».
Τέλος, κάλεσε όλους τους παρισταμένους ηγέτες των θρησκειών να «εργαστούν από κοινού για τη διαμόρφωση μιας κοινής ιερής οπτικής του κόσμου, που θα θεμελιώνεται στον σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, στη φροντίδα για το περιβάλλον και στην αναζήτηση της ειρήνης και της ενότητας μέσα στη διαφορετικότητα».
