Με ρώτησε μία μέρα:
“Τί είναι φάρμακο;”
Του απάντησα: Χημικό παρασκεύασμα, που το παίρνουμε, για να θεραπευθούμε από τις αρρώστιες.
Δεν ικανοποιήθηκε από την απάντησή μου και επανήλθε:
“Πες μου τί σημαίνει φάρμακο. Δεν σου λέει τίποτα η λέξη;”
Βρέθηκα σε αμηχανία και σιωπούσα, κοιτάζοντάς τον.
Και ο Γέροντας συνέχισε:
“Φάρμακο μωρέ, σημαίνει φαρμάκι. Μη νομίζεις ότι τα φάρμακα κάνουν μόνο καλό στον οργανισμό του ανθρώπου. Κάνουν και κακό.
Γιατί παίρνουμε τα φάρμακα;
Επειδή αρρωσταίνουμε. Και γιατί αρρωσταίνουμε; Επειδή στεναχωριόμαστε. Και γιατί στεναχωριόμαστε; Επειδή αμαρτάνουμε.
Αν όμως αφήσουμε τον Χριστό να κατοικήσει σ’ ολόκληρη την ψυχή μας, τότε φεύγει η αμαρτία, φεύγει η στενοχώρια, φεύγει η αρρώστια και πετάμε και τα φάρμακα.’
Μαρτυρία Όλγας Βενιζέλου, ξεναγός
Βιβλίο: “Ο Πάνσοφος Όσιος Πορφύριος: Μαρτυρίες”, Τόμος Α’.