Μητέρα δὲν σημαίνει μόνον σάρκα καὶ τροφή, ἀλλὰ ρίζα καὶ παράδοση, ἀγώνας καὶ φῶς. Ὅπως ἡ Σπαρτιάτισσα ἔπλαθε πολεμιστὲς γιὰ τὴν πατρίδα, ἔτσι καὶ ἡ σημερινὴ ὀρθόδοξη μητέρα καλεῖται νὰ ἀναθρέψει μάρτυρες τῆς πίστεως, τέκνα τοῦ Χριστοῦ.
Ἐκεῖ ποὺ ἡ Σπάρτη δὲν ἔδινε βαρύτητα στὴν πολυτέλεια ἀλλὰ στὴν ἀντοχὴ, ἡ μητέρα ἦταν ἡ πρώτη διδάσκαλος τῆς ἀρετῆς.
Τὸ παιδὶ μεγάλωνε δὲν γιὰ νὰ ἀναπαυθῇ, ἀλλὰ γιὰ νὰ ἀγωνιστῇ. Ἔτσι, καὶ ἡ σημερινὴ μητέρα, ἡ ὀρθόδοξη, καλεῖται νὰ διδάξῃ τὰ τέκνα της ὄχι μόνον νὰ ζοῦν, ἀλλὰ νὰ σωθῶν.
«Μήτηρ, ἡ πρώτη ἱεραποστόλος τοῦ οἴκου σου»
Ἡ μητέρα ποὺ ἀνατρέφει τέκνα μὲ τὴν προσευχὴ ὡς λίκνο, μὲ τὸν Σταυρὸ στὸ στήθος της, μὲ τὸ Εὐαγγέλιο στὸ νου της, εἶναι ἀξιότερη καὶ ἀπὸ στρατηγό. Στηρίζει ψυχὲς, χαλυβδώνει συνειδήσεις, σμιλεύει χαρακτῆρες.
«Ἀνατρέφετε τὰ τέκνα ἐν παιδείᾳ καὶ νουθεσίᾳ Κυρίου»
(Πρὸς Ἐφεσίους 6:4)
Ἡ σημερινὴ Σπαρτιάτισσα δὲν κρατεῖ ἀσπίδα, ἀλλὰ τὸ κομποσχοίνι. Δὲν ὑψώνει πολεμικὴ κραυγή, ἀλλὰ ψάλλει τὸ «Ἅγιος ὁ Θεός» μὲ δάκρυ στὸ φῶς τοῦ καντηλιοῦ. Δὲν εἶναι στὸν ὄχλο, ἀλλὰ σιωπηλὴ φλόγα μέσα στὴν Ἐκκλησία.
«Ἡ μάνα ἡ ἐκκλησιαστικὴ εἶναι καὶ προφήτισσα, καὶ διδάσκαλος, καὶ ἡρωίδα»
(Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος)
Ἐκεῖ ποὺ παλαιότερα ἡ πατρίδα ζητοῦσε ἥρωες, σήμερα ὁ Θεὸς ζητεῖ ἁγίους. Ἡ μητέρα καλεῖται νὰ διδάσκῃ τὴν πίστιν, νὰ τιμᾷ τὴν παράδοση, νὰ διαφυλάττῃ τὸ παιδὶ ἀπὸ τὸν πνευματικὸ θάνατο τῆς σύγχρονης ἀναρχίας.
Ἐνῶ παλαιότερα ἔλεγαν: «Ἢ τὰν ἢ ἐπὶ τᾶς», σήμερον ἡ μητέρα ὀφείλει νὰ πῇ:
«Ἢ ἅγιος ἢ οὐδέν».
Ἡ μητέρα ποὺ παραδίδει στὸν κόσμον ἕναν ἄνθρωπο τοῦ Θεοῦ, ἀνανεώνει τὴν ἐλπίδα τῆς ἀνθρωπότητος.
«Ἐὰν ἔχωμεν πνευματικὲς μητέρες, ὁ κόσμος θὰ γεμίζῃ φῶς»
Ὁ ρόλος τῆς μητέρας δὲν ἀλλάζει ἀνά τους αἰῶνες. Μόνο τὸ ὅπλο ἀλλάζει: ἀπὸ τὴν σπαρτιατικὴ ἀσπίδα στὸ Ἐυαγγέλιο, ἀπὸ τὴν στρατιωτικὴ ἀντοχὴ στὴν πνευματικὴ ὑπομονή. Ἡ μητέρα ὁρίζει τὸ μέλλον τοῦ κόσμου, ὅταν ἀνατρέφει τὸν ἄνθρωπο ὡς εἰκόνα Θεοῦ.
Σὲ ὅλες τὶς μητέρες ποὺ δὲν ἀκολουθοῦν τὸ πνεῦμα τοῦ κόσμου, ἀλλὰ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ. Που μεγαλώνουν τὰ παιδιά τους μὲ ἐλπίδα, φόβο Θεοῦ, καὶ φλόγα πίστεως.
Μάνα τῆς Σπάρτης, μάνα τῆς Πίστεως· ἡ πρώτη θυσία καὶ ἡ στερνὴ παρηγορία.