Κάποιος μύθος ἀναφέρει, ὅτι ἕνας ξακουστός μάγος θεραπευτής εἶχε ὑπογράψει συμβόλαιο φιλίας μέ τόν «πονηρό» καί σ’ ὅ,τι κι ὅποτε τόν χρειαζόταν, τόν καλοῦσε καί ἐκεῖνος ἔτρεχε.
Ποτέ δέν τοῦ εἶχε χαλάσει τό χατίρι ὁ σατανᾶς…
Μία μέρα τοῦ ζήτησε τήν ἕξης χάρη:
«Θέλω», τοῦ εἶπε «νά μέ βοηθήσεις, νά γίνω ὑπουργός».
Καί ὁ σατανᾶς τοῦ ὑποσχέθηκε.
«Ναί, θά πάω», τοῦ ἐξήγησε, «νά μπῶ στό αὐτί τῆς βασιλοπούλας καί θά τήν κάνω νά εἶναι ἄρρωστη καί νά πονάει πολύ.
Κανείς δέν θά μπορεῖ νά τήν κάνη καλά.
Λοιπόν, θά παρουσιασθεῖς ἐσύ, θά κάνεις ὅτι τήν θεραπεύεις καί ἐγώ θά τήν ἐλευθερώσω.
Τότε θά ζητήσεις ἀπό τόν βασιλιά ὅ,τι θέλεις καί αὐτός θά σέ ἱκανοποιήσει».
Ἔτσι καί ἔγινε.
Ἡ σατανική ἐπήρεια ἔκανε τή βασιλοπούλα νά πονᾶ πολύ, χωρίς κανείς νά μπορεῖ νά τή θεραπεύσει.
Μόνο ὁ μάγος τήν ἔκανε δῆθεν καλά.
Ὅποτε ὁ βασιλιάς, ἀπό…
εὐχαρίστηση, τόν ἔκανε ὑπουργό.
Δέν πέρασε ὅμως πολύς καιρός καί ἔγινε πραξικόπημα.
Συνέλαβαν καί τόν ὑπουργό καί τόν κρέμασαν.
Στό ἰκρίωμα καλοῦσε τό φίλο του τόν σατανᾶ.
Ἀλλ’ ἐνῶ ἐκεῖνος πάντοτε ἔφθανε ἀμέσως, τώρα ἀργεῖ.
Καλεῖ ὁ ἄνθρωπος, φωνάζει, ἱκετεύει, ἄλλ’ ὁ σατανᾶς δέν φαίνεται.
Ὅμως νά, τίς τελευταῖες του στιγμές, τόν βλέπει νά ἔρχεται ἀπό μακριά, φορτωμένοςἕνα γεμάτο τσουβάλι.
-Ἔλα, τοῦ φωνάζει, γιατί χάνομαι!
Κι ὁ σατανᾶς ἔρχεται κοντά, ἀδειάζει στά πόδια τοῦ φίλου του τό τσουβάλι πού ἦταν γεμάτο παλιοπάπουτσα καί τοῦ λέει:
– Τά βλέπεις αὐτά; Γι’ αὐτό τά χάλασα τόσα χρόνια. Γιά νά σέ ἀνεβάσω στήν κρεμάλα.
Αὐτό εἶναι τό τέλος σου. Βοήθεια δέν ἔχεις πιά.”
Πράγματι, ἀγαπητοί, ὁ σατανᾶς ποτέ δέν γίνεται φίλος τῶν ἀνθρώπων, ἄς τό ξέρουμε καλά.
Γιατί αὐτός «ἀνθρωποκτόνος ἤν ἀπ’ ἀρχῆς καί ἐν τή ἀληθεία οὔχ ἔστηκεν,ὅτι… ψεύστης ἐστίν» (Ἰωάν. ἡ’ 44), λέγει ἡ Ἁγία Γραφή.
Καί ὁ λαός διαπιστώνει:
«Διαβολομαζώματα, διαβολοσκορπίσματα».
Βιβλίο «Πλάνες καί ἡ Ἀλήθεια» τοῦ Μητρ. Ἠλείας Γερμανοῦ Παρασκευοπούλου
Με κάλεσαν να αγιάσω κάποιο διαμέρισμα.
Η οικοδέσποινα παραπονέθηκε οτι αισθάνεται την παρουσία ενός ξένου στο σπίτι.
Όταν είμαι στην κουζίνα ή στην κρεβατοκάμαρα, αισθάνομαι μια συγκεκριμένη οντότητα που είναι παρούσα κοντά, μερικές φορές αισθάνομαι ακόμη και την ανάσα αυτής της ουσίας.
Από φόβο, η γυναίκα με προσκάλεσε να αγιάσω το διαμέρισμα.
Πήγα στο σπίτι, κοίταξα γύρω και είδα ότι στη γωνία δίπλα από τις εικόνες υπήρχε μια σαν καραμέλα-φυλακτό.
Στην ερώτησή μου «τι είναι αυτό;»,
η οικοδέσποινα απάντησε ότι πριν από πολλά χρόνια ένας φίλος της το έδωσε για ευτυχία στον φίλο της όταν μετακόμισε σε αυτήν και έτσι έγινε απόκτημα της οικογένειας.
Έπρεπε να εξηγήσω στη γυναίκα ότι σε αυτό το μικρό σπίτι υπήρχε δαιμόνιο που έγινε μέλος της οικογένειας και κινείται μαζί της παντού.
-“Αν θέλετε ο δαίμονας να φύγει από το σπίτι σας”, της είπα, “πρέπει να κάψετε το φυλακτο. Πρέπει να κάνετε μια επιλογή,
είτε εικόνες είτε φυλακτά”.
Η οικοδέσποινα έβγαλε αμέσως το φυλακτό, άγιασε το διαμέρισμα και μετά η οντότητα που έζησε στο σπίτι και τρόμαζε την οικοδέσποινα εξαφανίστηκε και δεν ενόχλησε κανέναν άλλο.
Το Πιστευτε ή όχι, αλλά είναι πραγματικότητα.
Μην παίζετε με κακά πνεύματα..
(Priest Andrei Barabash – yiorgosthalassis.blogspot)