ΕΥΤΥΧΏΣ ΥΠΆΡΧΟΥΝ ΑΚΌΜΗ ΠΑΙΔΙΆ ΠΟΥ ΧΑΡΙΣ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΈΝΟΥΝ ΟΡΘΙΑ..!
«Προ καιρού σε τηλεοπτική εκπομπή έγινε συζήτηση για το εντυπωσιακό φαινόμενο της αυξήσεως του αριθμού των νέων που εκκλησιάζονται.
Στη συζήτηση συμμετείχε και ο συγγραφέας Β. Βασιλικός, σημαντικός εκπρόσωπος της “προοδευτικής” διανοήσεως.
Σχολιάζοντας ο κ. Βασιλικός το εν λόγω φαινόμενο είπε ότι πρόκειται για κάτι το πολύ “ανησυχητικό”, γιατί μας ξαναγυρίζει στο Μεσαίωνα και στο ξεπερασμένο τρίπτυχο “πατρίδα-θρησκεία-οικογένεια”.
Και κατέληξε με τη βαρύγδουπη διαπίστωση ότι:
“οι νέοι πηγαίνουν στην Εκκλησία, για να παρακολουθήσουν μια θεατρική παράσταση β’ κατηγορίας και για να μυρίσουν λιβάνι”.
Ανατριχιάζει κανείς ακούγοντας τέτοια λόγια από άνθρωπο, που θέλει να θεωρείται “άνθρωπος του πνεύματος”.
Με τέτοιους “πνευματικούς” ηγέτες είναι πολύ φυσικό να πηγαίνουμε “μπροστά”. Και να ξεπερνάμε πολλές ευρωπαϊκές χώρες στον αριθμό των νέων που πεθαίνουν από ναρκωτικά και στον αριθμό των οικογενειών που διαλύονται.
Ευτυχώς όμως υπάρχουν ακόμη κάποια παιδιά, που χάρις στην Εκκλησία μένουν “όρθια” και μπορούν να σκέπτονται και να αντιστέκονται.
Ένα από αυτά τα παιδιά, δεκαεξάχρονος μαθητής, αποστόμωσε το “φωταδιστή” συγγραφέα, κάνοντας του την ερώτηση:
-Μήπως θα μπορούσατε να μας πείτε, αν ξέρετε κάποια άλλη θεατρική παράσταση, που παρουσιάζει το ίδιο έργο επί 2000 χρόνια, και που οι περισσότεροι θεατές το παρακολουθούν όρθιοι;
Ένα πολύ πετυχημένο ξεμασκάρεμα σ’ όλους αυτούς τους ψευτο-κουλτουριάρηδες κάνει και ο Γάλλος ακαδημαϊκός Brunetiere. Λέει χαρακτηριστικά ο πραγματικά πνευματικός αυτός άνθρωπος:
Ποιοί κατηγορούν την Εκκλησία, ότι απαιτεί τυφλή υπακοή στο δόγμα της;
Εκείνοι που πιστεύουν στις πιο γελοίες δεισιδαιμονίες, και εμπιστεύονται τις χειρότερες εφημερίδες.
Ποιοί κατηγορούν την Εκκλησία ότι υποβαθμίζει και αλλοτριώνει τον άνθρωπο;
Εκείνοι που διεκδικούν τον πίθηκο για πατέρα, την τύχη για μητέρα, την ηδονή για κανόνα ζωής, και το μηδέν για τέλος της ζωής.
Ποιοί, τέλος, κατηγορούν την Εκκλησία ότι δεν είναι επιεικής αλλά μισαλλόδοξη;
Εκείνοι που δεν επιτρέπουν σε κανένα να έχει άλλη γνώμη από τη δική τους».
(Αρχιμ. Ιωάννης Κωστώφ, “Απολογητικαί Ψηφίδες”, Ορθόδοξος τύπος Α.Φ. 2492, σελ. 4)
Dionysios Pylarinos Ευχαριστώ