Ὅλη μέρα ὁδοιποροῦσαν, ἀλλὰ δὲν πρόλαβαν νὰ φτάσουν στὸ Μοναστήρι καὶ νυχτώθηκαν στὴ θέση «Λυγιὰ» (δύσβατο φαράγγι μὲ χείμαρρο δυτικὰ τῆς Μονῆς).
Ὁ καιρὸς ἦταν κακός, διότι ἦταν χειμῶνας καὶ τοὺς ἔπιασε καταρρακτώδης βροχή, ἀποκλείστηκαν καὶ δὲν ἤξεραν ποῦ νὰ πᾶνε νὰ προφυλαχθοῦν. Ὁ Ὅσιος Παρθένιος ὅμως, μὲ τὸ χάρισμά του γνώριζε τί συνέβαινε. Φώναξε μέσα στὴ νύχτα ἕνα Μοναχὸ καὶ τὸ βοσκάκι Γεώργιο καὶ τοὺς εἶπε:
-Πάρετε ἕνα φανάρι καὶ πηγαίνετε γρήγορα στὴ «Λυγιά», διότι ἐκεῖ ἀποκλείστηκαν ἀπὸ τὸν καιρὸ κάποιοι προσκυνητὲς Ρεθεμνιῶτες καὶ κινδυνεύουν. Πηγαίνετε νὰ τοὺς βοηθήσετε καὶ νὰ τοὺς ὁδηγήσετε μέχρις ἐδῶ.
Πράγματι πῆγαν καὶ τοὺς βρῆκαν βρεγμένους καὶ ἀπελπισμένους. Τοὺς ὁδήγησαν στὸ Μοναστήρι καὶ τοὺς πρόσφεραν τὶς ἀναγκαῖες περιποιήσεις. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ μὲ εὐγνωμοσύνη διηγοῦνταν τὴ διάσωσή τους ἀπὸ τὸ χαρισματοῦχο Ἅγιο.
Ἀρχιμ. Χρυσόστομος Παπαδάκης
ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
