Ο αδιάφθορος όσιος Ιωάννης ο θαυματουργός κατάγονταν από το Νόβγκοροντ της Ρωσίας, από παιδί υπήρξε ευλαβής και όταν ανδρώθηκε χειροτονήθηκε ιερεύς.
Έκτισε μαζί με τον αδελφό του Γαβριήλ μοναστήρι αφιερωμένο στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου.
Επειδή τα χρήματά τους τελείωσαν και δεν μπορούσαν να αποπερατώσουν τον ναό του μοναστηριού,
ζήτησαν από την Παναγία να τους βοηθήσει.
Την επομένη το πρωί, έφτασε στο μοναστήρι ένα άλογο φορτωμένο με ένα σακί χρυσά νομίσματα.
Έτσι ολοκληρώθηκαν οι εργασίες της μονής.
Εκεί τα δύο αδέλφια έλαβαν το αγγελικό σχήμα μετονομασθέντες ο μεν Ιωάννης σε Ηλίας,
ο δε Γαβριήλ σε Γρηγόριος.
Ζούσαν ανάμεσα σε άλλους μοναχούς με απλότητα χωρίς να επιθυμούν να αναλάβουν την ηγουμενία.
More Read
Μετά την κοίμηση του αρχιεπισκόπου Νόβγκοροντ Αρκαδίου,
ο λαός πήρε διά της βίας από το μοναστήρι τον Ηλία και τον οδήγησε στον αρχιεπισκοπικό θρόνο.
Κάποτε η πόλη του Νόβγκοροντ πολιορκήθηκε από τον ηγεμόνα του Σουζτάλ Ανδρέα Μπογκολιούπωφ.
Ο αρχιεπίσκοπος Ηλίας άγρυπνος υπεράσπισε την πόλη του με τις προσευχές του.
More Read
Τοτε την τρίτη νύχτα της πολιορκίας μία φωνή του έδωσε εντολή να περιφέρει στα τείχη της πόλης την εικόνα της Θεοτόκου,
με την οποία οι Νοβγκοροντιανοί κατατρόπωσαν τους εχθρούς.
Ο όσιος είχε φτάσε σε υψηλά επίπεδα προσευχής.
Κάποτε δέσμευσε τον δαίμονα με το σημείο του σταυρού διότι έκανε πολύ θόρυβο.
Τον υποχρέωσε να λάβει μορφή αλόγου
και να τον μεταφέρει στα Ιεροσόλυμα για να προσκυνήσει, κατόπιν να τον ξαναφέρει πάλι πίσω στο κελί του.
Κάποτε σε κήρυγμά του για να τονίσει την αδυναμία των δαιμόνων εξιστόρησε το θαύμα αυτό.
Ο δαίμονας όμως ως εκδίκηση πέτυχε να κατηγορηθεί από το ποίμνιό του ως πόρνος και να διωχθεί από την πόλη.
Ο λαός τον έριξε από γέφυρα πάνω σε σχεδία στον ποταμό Βολχώφ με σκοπό να πνιγεί.
Η σχεδία όμως έπλευσε αντίθετα προς το ποτάμιο ρεύμα
και με αόρατη δύναμη κατευθύνθηκε προς την μονή του αγίου Γεωργίου.
Ο λαός βλέποντας το θαύμα αυτό, αναγνώρισε την πλάνη του και με δάκρυα στα μάτια παρακάλεσε τον άγιο να επιστρέψει πίσω στον θρόνο του.
Μετά το περιστατικό αυτό ο άγιος δεν έζησε για πολύ.
Προγνωρίζοντας τον θάνατό του έλαβε το μέγα αγγελικό σχήμα με το όνομα Ιωάννης που είχε και ως λαϊκός.
Έτσι απήλθε προς Κύριον στις 7 Σεπτεμβρίου 1186.
Στον επισκοπικό θρόνο τον διαδέχτηκε ο κατά σάρκα αδελφός του Γρηγόριος (10 Φεβ).
Το σκήνωμά του ενταφιάστηκε στον ναό της του Θεού Σοφίας στο Νόβγκοροντ.
Τό 1439 κατά τήν διάρκεια ἐργασιῶν στό Ναό, ἀνακομίσθηκε ἀδιάφθορο τό Λείψανο ἑνός ἀγνώστου Ἀρχιερέως.
Τότε, μετά ἀπό προσευχή, ὁ ἅγ. Ἰωάννης ἐμφανίσθηκε στόν Ἀρχιπίσκοπο Νόβγκοροντ ἅγ. Εὐθύμιο
καί τοῦ ἀποκάλυψε τήν ταυτότητά του,
τοῦ “ἀναξίου ὑπηρέτου τοῦ Θαύματος τοῦ Σημείου”.
Μετά τήν Ἐπανάσταση τοῦ 1917, δέν ὑπάρχουν πληροφορίες γιά τήν τύχη τοῦ Λειψάνου.
Τιμᾶται τήν 7η Σεπτεμβρίου καί τήν 1η Δεκεμβρίου, τήν 10η Φεβρουαρίου κατά τήν Σύναξη τῶν Ἁγίων τοῦ Νόβογκοροντ καί ἡ Ἀνακομιδή τοῦ Λειψάνου του τήν 4η Ὀκτωβρίου.
Αναρτήθηκε από τον Καθηγητή
Αντ.Μάρκου
ΒΟΗΘΕΙΑ ΜΑΣ
ΑΜΗΝ
Η Αγάπη είναι παντού Πολυξ.Ρέρρα
