«Πάτερ, χανόμαστε!». Ὁ μεσόκοπος ἄνδρας μὲ βλέμμα γεμάτο άγωνία εἶχε σκύψει πρὸς τὸ μέρος τοῦ ἁγίου Σωφρονίου τοῦ Ἔσσεξ. «Ἡ Μαίρη, ή γυναίκα μου, βρίσκεται σὲ ὀγκολογικό νοσοκομεῖο στο Λονδίνο. Οἱ γιατροὶ μοῦ εἶπαν σήμερα ὅτι θὰ σταματήσουν τὶς ἀκτινοβολίες. Ἡ κατάσταση εἶναι μὴ ἀναστρέψιμη. Ο καρκίνος ἔχει προσβάλει ὅλα τὰ ζωτικά όργανα. Πάτερ! Θέλω νὰ γίνει ἕνα θαῦμα!»
Κίνησε ὁ Γέροντας γιὰ τὸ Λονδίνο. Βρῆκε μιὰ Μαίρη έξαντλημένη. Κάθισε σιμά της. Το δωμάτιο λιτὸ καὶ παγωμένο. Ἀπὸ τὸ στάντ κρέμονταν ὀροὶ ποὺ διοχέτευαν σιγά-σιγὰ τὴν ἐλπίδα στὶς χιλιοτρυπημένες φλέβες της. Πάνω στο κομοδίνο της ἕνα ἀγαλματάκι τοῦ Βούδα στεκόταν ἀνέκφραστο. «Δὲν εἶναι ὑπέροχο;» τοῦ εἶπε ἐκείνη σιγά. Ὁ ἅγιος Σωφρόνιος βρέθηκε σε δίλημμα. Ἀπὸ τὴ μιὰ δὲν ἤθελε νὰ τὴν ἐπιβαρύνει, ἀπὸ τὴν ἄλλη δὲν ἤθελε νὰ τὴν ἀφήσει στὴν πλάνη της, ὄντας ὀρθόδοξη. «Ἀγαπῶ μόνο τὸν Χριστὸ» τῆς εἶπε μὲ νόημα «καὶ δὲν θέλω νὰ κοιτάξω τὸν Βούδα». Φάνηκε πὼς δὲν κατάλαβαν τὰ λόγια του, οὔτε ἐκείνη οὔτε ὁ σύζυγός της.
Τῆς μίλησε γιὰ ἀρκετή ὥρα. Εἶπαν κι ἄλλα… Προσευχήθηκαν. Ύστερα ή Μαίρη μετέλαβε τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων. Τὴν ἑπόμενη μέρα οἱ γιατροί διαπίστωσαν ἀπότομη ἀλλαγή στη συμπεριφορά τοῦ ὀργανισμοῦ της. Ἔκαναν έξετάσεις καὶ δὲν πίστευαν στα μάτια τους. Ή άσθενής εἶχε αἰσθητή βελτίωση, τέτοια ποὺ νὰ τοὺς ἐπέτρεπε να συνεχίσουν τη θεραπεία.
«Γέροντα, ἔγινε ὄντως θαῦμα!» τοῦ εἶπε χαρούμενος ὁ σύζυγος.
«Τὸ πρῶτο στάδιο πραγματοποιήθηκε. Τώρα ὁ Θεὸς περιμένει τη ριζική αλλαγή στη ζωή σας. Γι’ αὐτό, ἐξάλλου, ἐπέτρεψε κι ἔγινε αὐτὸ τὸ θαυμαστό γεγονός. Γιὰ νὰ γυρίσετε κοντά Του», ἀπάντησε ὁ Ἅγιος.
Δεκαπέντε μέρες μετὰ καὶ ὕστερα ἀπὸ πολλή προσευχή, ὁ Γέροντας θέλησε νὰ ἐπισκεφθεῖ ξανὰ τὴν Μαίρη στο Λονδίνο. Τὸ ζευγάρι, ὅμως, ἦταν ἄφαντο. Μετὰ τὸ ἐξιτήριο ἀπὸ τὸ νοσοκομεῖο, ἔφυγαν γιὰ ταξίδι στὴν Ἑλβετία. Καὶ μετὰ στὸ Παρίσι. Στὰ θέατρα, στὰ μουσεῖα, στὴν ἀνέμελη ζωή. Κι ὕστερα στὴν Ἑλλάδα κι ἀπὸ κεῖ στὴν Αἴγυπτο.
«Ἀγάπη μου, δὲν ὑπῆρχε καρκίνος! Έκαναν λάθος διάγνωση οἱ γιατροί!» τῆς ἔλεγε ὁ σύζυγος, ἀποκρύπτοντας ἔμμεσα τὸ γεγονὸς τοῦ θαύματος. Ὅλη ή ὑπόλοιπη ζωή ἦταν μπροστά τους.
More Read
«Δὲν ὑπάρχει οὔτε ἴχνος ύποτροπῆς» διαβεβαίωσαν οἱ γιατροὶ στὴν ἑπόμενη ἐπίσκεψη στο Λονδίνο. Όχι γιὰ πολύ, ὅμως… Σὲ ἐλάχιστο χρονικό διάστημα ὁ καρκίνος ἐπανῆλθε δριμύτερος καὶ ἐπιθετικότερος.
«Θέλω νὰ γίνει ξανὰ θαῦμα!» ζήτησε ὁ σύζυγος, ἀπαιτώντας ἀπὸ τὸν Θεὸ νά… συμμορφωθεῖ στὶς ἐπιθυμίες του.
«Αὐτὴ τὴ φορὰ ὁ Θεὸς ζητᾶ τὴ μετάνοιά σας!» τοῦ ξεκαθάρισε ὁ Γέροντας.
More Read
Ὁ σύζυγος δὲν ἤθελε νὰ παραδεχθεῖ ὅτι ἡ ἀσθένεια ἦταν τὸ κάλεσμα τοῦ Θεοῦ. Σάστισε, ἀπογοητεύθηκε καὶ μιλοῦσε γιὰ αὐτοκτονία. Η Μαίρη πανικοβλήθηκε. Ὁ Γέροντας ἔβλεπε πώς ὑπέφεραν, θλιβόταν καὶ σιωποῦσε. Δὲν μποροῦσε νὰ κάνει τίποτα, ὅμως. Ἐκεῖνοι ζητοῦσαν θαῦμα δίχως νὰ πιστέψουν στὸν Δωρεοδότη καὶ χωρίς καμία διάθεση γιὰ ν’ ἀλλάξουν πλεύση στη ζωή τους.
Πηγή: «Γεροντικὸ Σύγχρονων Ἁγίων», Συγγραφέας Νίκη Κατσιάπη, Ἐπιμέλεια Χριστιανικὴ Φοιτητικὴ Δράση, Ἐκδόσεις Ἔαρ, 2026, σέλ.265-267
