«Γυμνὸς ἐξῆλθον ἐκ κοιλίας μητρός μου, γυμνὸς καὶ ἀπελεύσομαι ἐκεῖ, ὁ Κύριος ἔδωκεν, ὁ Κύριος ἀφείλατο, ὡς τῷ Κυρίῳ ἔδοξεν, οὕτω καὶ ἐγένετο· εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον» Ιώβ 1,21
Ο άνθρωπος εμφανίζεται στον κόσμο γυμνός από κάθε ιδιοκτησία, από κάθε αξίωμα και από κάθε επίγεια ασφάλεια. Η ύπαρξή του δεν θεμελιώνεται στα υλικά αγαθά αλλά στο θέλημα του Θεού, διότι «τοῦ Κυρίου ἡ γῆ καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς» Ψαλμός 23,1. Ό,τι κατέχουμε δεν αποτελεί ιδιοκτησία αιώνια αλλά παραχώρηση πρόσκαιρη. Η ζωή, η δύναμη, η σοφία, ακόμη και η ίδια η αναπνοή είναι δώρα που επιστρέφουν στον Δημιουργό. Η αλήθεια αυτή συντρίβει την υπερηφάνεια και αποκαλύπτει τη ματαιότητα της φιλαυτίας, διότι ο άνθρωπος δεν είναι κύριος της ύπαρξής του αλλά διαχειριστής των δωρεών του Θεού.
Ο Υιός και Λόγος του Θεού, κρεμασμένος γυμνός επί του Σταυρού, φανέρωσε το μέτρο της ταπεινώσεως και της αγάπης. Η ενανθρώπηση και η σταυρική θυσία αποτελούν το κέντρο της σωτηρίας, διότι ο Χριστός «ἐταπείνωσεν ἑαυτόν, γενόμενος ὑπήκοος μέχρι θανάτου» Φιλιππησίους 2,8. Όποιος ακολουθεί τον Χριστό καλείται να αποβάλει το βάρος της κενοδοξίας και να ενδυθεί την πραότητα, σύμφωνα με την διδασκαλία του Κυρίου «μάθετε ἀπ’ ἐμοῦ ὅτι πράος εἰμι καὶ ταπεινὸς τῇ καρδίᾳ» Ματθαίος 11,29. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος διδάσκει ότι η αληθινή δόξα του ανθρώπου δεν βρίσκεται στην εξουσία αλλά στην ταπείνωση, διότι η ταπείνωση ελκύει την χάρη του Θεού και καθιστά την ψυχή κατοικητήριο του Αγίου Πνεύματος.
Η κρίση του Θεού δεν θα εξετάσει την εξωτερική επιτυχία αλλά το μέτρο της αγάπης. Ο ίδιος ο Κύριος αποκαλύπτει το κριτήριο της αιωνίου ζωής «ἐπείνασα καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα καὶ ἐποτίσατέ με, ξένος ἤμην καὶ συνηγάγετέ με» Ματθαίος 25,35. Η φιλανθρωπία, η συγχώρηση και η ευσπλαχνία αποτελούν καρπούς μετανοίας και ζωντανής πίστεως. Ο Άγιος Βασίλειος ο Μέγας διδάσκει ότι ο άρτος που περισσεύει ανήκει στον πεινασμένο και το ένδυμα που φυλάσσεται ανήκει στον γυμνό. Έτσι αποκαλύπτεται ότι η αγάπη δεν είναι συναίσθημα αλλά πράξη κοινωνίας και θυσίας.
Ο άνθρωπος που ζει εν μετανοία κατανοεί ότι τίποτε δεν μπορεί να τον συνοδεύσει μετά τον θάνατο παρά μόνο η σχέση του με τον Θεό και τον πλησίον. «Ὅπου γάρ ἐστιν ὁ θησαυρός ὑμῶν, ἐκεῖ ἔσται καὶ ἡ καρδία ὑμῶν» Ματθαίος 6,21. Όποιος θησαυρίζει την αγάπη, θησαυρίζει αιωνιότητα. Όποιος καλλιεργεί το έλεος, γίνεται μέτοχος της θείας φιλανθρωπίας. Η συγχώρηση, η ταπείνωση και η ευχαριστία μέσα στον πόνο αποτελούν μυστική οδό που οδηγεί στην Ανάσταση.
More Read
Η αγάπη είναι η μόνη δύναμη που υπερβαίνει τον θάνατο, διότι «ἡ ἀγάπη οὐδέποτε πίπτει» Α΄ Κορινθίους 13,8. Ο Σταυρός φανερώνει ότι η απώλεια των επίγειων δεν είναι καταστροφή αλλά πέρασμα προς την αιώνια ζωή. Όταν η καρδιά ελευθερωθεί από το βάρος της ιδιοκτησίας και του εγωισμού, τότε γίνεται ικανή να δεχθεί την χάρη της Βασιλείας. Εκείνος που προσφέρει αγάπη στον ελάχιστο αδελφό συναντά τον ίδιο τον Χριστό και ήδη γεύεται την αιωνιότητα.
Η μνήμη της γυμνότητος του ανθρώπου ενώπιον του Θεού γίνεται πηγή σοφίας και ταπεινώσεως. Όποιος θυμάται την αρχή και το τέλος του, βαδίζει με διάκριση και ευγνωμοσύνη. Η ζωή μεταμορφώνεται σε προσφορά, η δοκιμασία γίνεται ευκαιρία δοξολογίας και ο πόνος μετατρέπεται σε οδό κοινωνίας με τον Εσταυρωμένο και Αναστάντα Κύριο.
Ο άνθρωπος δεν σώζεται από όσα κατέχει αλλά από όσα προσφέρει εν αγάπη.
«τί γὰρ ὠφελεῖται ἄνθρωπος ἐὰν τὸν κόσμον ὅλον κερδήσῃ, τὴν δὲ ψυχὴν αὐτοῦ ζημιωθῇ» Ματθαίος 16,26
Παραπομπές και πηγές
More Read
Αγία Γραφή: Ιώβ 1,21 · Ψαλμός 23,1 · Ματθαίος 6,21 · Ματθαίος 11,29 · Ματθαίος 16,26 · Ματθαίος 25,35–40 · Φιλιππησίους 2,8 · Α΄ Κορινθίους 13,8
Ιωάννης Χρυσόστομος, Ερμηνεία εις το Κατά Ματθαίον
Βασίλειος ο Μέγας, Ομιλία προς τους πλουτούντας.
Ιερεας Γκελιας Αρσενιος
