Τοῦ κ. Κωνσταντίνου Βαθιώτη,
τέως Ἀναπληρωτοῦ Καθηγητοῦ Νομικῆς Σχολῆς Δ.Π.Θ.
ΤΡΙΠΛΗ ΡΕΤΣΙΝΙΑ
Κινδυνεύει νὰ κηλιδωθεῖ ὄχι μόνο ὡς θρησκόληπτος ἀλλὰ καὶ ὡς ψεκασμένος-συνωμοσιολόγος ἕνας Ἕλληνας νομικὸς, ἢ καὶ πολιτικὸς, ποὺ θὰ τολμήσει νὰ ἐκφράσει δημοσίως τὸν προβληματισμὸ του σχετικὰ μὲ τὸ ἐνδεχόμενο νὰ τροχοδρομοῦμε ἤδη πάνω στὶς ράγες τῶν προχωρημένων Ἐσχάτων Χρόνων καὶ στὴν θέση τοῦ ὁδηγοῦ τῆς πλανητικῆς ἁμαξοστοιχίας μὲ τὰ σπασμένα φρένα νὰ κάθεται ὁ Ἀντίχριστος.
Δεδομένου, ὅμως, ὅτι γιὰ τὸν Ἀντίχριστο μίλησε προσφάτως καὶ ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς κυβέρνησης Τράμπ, ὁ J.D. Vance, ἡ ὡς ἄνω τριπλῆ προπαγανδιστικὴ ρετσινιὰ (δηλ. τοῦ θρησκόληπτου, ψεκασμένου καὶ συνωμοσιολόγου) θὰ ἔπρεπε νὰ κολλήσει καὶ στὸν Vance. Ἐκτὸς κι ἂν ἡ τοποθέτησή του ἀποτελεῖ ἕνα ἠχηρὸ ράπισμα στοὺς ἀφηνιασμένους προπαγανδιστές, οἱ ὁποῖοι συνηθίζουν νὰ κηλιδώνουν μὲ τὴν προαναφερθεῖσα ρετσινιὰ ὅποιον τολμᾶ νὰ προσπαθεῖ νὰ περιγράψει τὸν κόσμο μας ὑπὸ τὸ πρῖσμα τῆς αὐστηρὰ γραμμικῆς πορείας ποὺ ἀκολουθεῖ ἡ ἀνθρωπότητα ἀνάμεσα στὰ τρία ὁρόσημα: τὴν Δημιουργία τοῦ κόσμου, τὴν Γέννηση καὶ Σταύρωση τοῦ Χριστοῦ καὶ τὴν Δευτέρα Παρουσία (Συντέλεια), ἡ ὁποία θὰ διαδεχθεῖ τὴν ἐμφάνιση καὶ ἐξολόθρευση τοῦ Ἀντιχρίστου.
Η ΘΕΣΙΣ ΤΟΥ VANCE
Ἡ εἴδηση τῆς τοποθέτησης τοῦ J.D. Vance γιὰ τὸν Ἀντίχριστο κατεγράφη στὸ πρωτοσέλιδο καὶ στὴν σελίδα 5 τῆς ἐφημερίδας «ΕΣΤΙΑ» ποὺ κυκλοφόρησε στὶς 4 Σεπτεμβρίου 2026.
Στὸ σχετικὸ δημοσίευμα τῆς ἐφημερίδας, ἡ ὁποία μεταφέρει στὸ ἑλληνικὸ ἀναγνωστικὸ κοινὸ τὸ ἐπίμαχο ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν συνέντευξη ποὺ παραχώρησε ὁ Vance στὶς 31 Αὐγούστου τ.ἔ. στὸν λαοφιλῆ 22χρονο εὐαγγελικὸ διαδικτυακὸ παραγωγὸ (podcaster) Μπράις Κρόφορντ, ἀναφέρονται τὰ ἑξῆς:
«Δὲν εἶναι μόνο ὁ Ἀμερικανὸς Πρόεδρος ποὺ ἐκπλήσσει μὲ τὶς δηλώσεις του, ἀλλὰ ἐσχάτως καὶ ὁ ἀντιπρόεδρος τῆς χώρας Τζαίη Ντὶ Βάνς, ὁ ὁποῖος μίλησε γιὰ τὴ σχέση του μὲ τὸν Θεό, τὴν ἐπικείμενη συντέλεια τοῦ κόσμου καὶ τὴν παρουσία τοῦ Ἀντιχρίστου. Ἐπιλέγοντας νὰ μιλήσει σὲ ἕνα ἀμφιλεγόμενο 22χρονο εὐαγγελιστὴ παρουσιαστή, ὁ Ἀμερικανὸς ἀντιπρόεδρος ὑπεστήριξε ὅτι ἔρχεται ἡ συντέλεια τοῦ κόσμου, χωρὶς νὰ προσδιορίσει πότε θὰ συμβεῖ αὐτό. “Νομίζω ὅτι πρέπει ἁπλῶς νὰ προσπαθεῖς νὰ ἔχεις τὴν στάση ὅτι τὸ τέλος τῶν καιρῶν μπορεῖ νὰ ἔρχεται – στὴν πραγματικότητα ἔρχεται. Τὸ ἐρώτημα εἶναι ἁπλῶς ἐὰν θὰ ἔλθει σὲ χιλιάδες χρόνια ἀπὸ τώρα ἢ σὲ μερικοὺς μῆνες”, εἶπε ὁ Βάνς, ὁ ὁποῖος δὲν σταμάτησε νὰ ἐκπλήσσει. “Πιστεύω ὅτι ὑπάρχουν πράγματα στὸν κόσμο ποὺ μὲ κάνουν νὰ αἰσθάνομαι ὅτι δὲν θὰ σοκαριζόμουν ἐὰν ὁ Ἀντίχριστος κυκλοφοροῦσε ἀνάμεσά μας”, εἶπε σὲ ἄλλο σημεῖο τῆς συνεντεύξεως. Χωρὶς κανένα ἐνδοιασμό, ἀνέφερε ὅτι, ἐὰν τὸ ἔργο του ὡς πολιτικοῦ “ὁδηγήσει στοὺς ἔσχατους καιρούς, εἶναι ἐντάξει, καὶ ἂν αὐτὸ ὁδηγήσει στὸ… νὰ κτίσουμε ἕνα καλύτερο κόσμο, ποὺ θὰ εὐημερεῖ καὶ θὰ ἐπιβιώσει γιὰ πολὺ καιρὸ μετὰ τὴν ἀποχώρησή μου, αὐτὸ εἶναι ἐπίσης ὑπέροχο!”.
Ὁ Vance, τὸν ὁποῖο τὰ ἀμερικανικὰ ΜΜΕ ἔχουν “βαπτίσει” διάδοχο τοῦ Τρὰμπ στὴν ἡγεσία τοῦ Ρεπουμπλικανικοῦ Κόμματος, ἰσχυρίσθηκε ὅτι αἰσθάνθηκε “πνευματικὰ σκοτεινός” σὲ συναντήσεις μὲ ξένους ἡγέτες. Ἐξήγησε ὅτι ἔχει αἰσθανθεῖ τὸ σκοτάδι, ὅταν ἐνεργοποιήθηκε ὁ πνευματικὸς συναγερμὸς σὲ ὅλο του τὸ σῶμα ἀπὸ αὐτὰ ποὺ ἀκούει ἀπὸ ξένους συνομιλητές. Ἐρωτήθη καὶ γιὰ τὴν γνωστὴ ἀνάρτηση τοῦ Ντόναλντ Τρὰμπ ποὺ ἐμφανίσθηκε μὲ τὴν βοήθεια τῆς Τεχνητῆς Νοημοσύνης προκαλώντας ἀρνητικὲς ἀντιδράσεις σὲ ὅλο τὸν χριστιανικὸ κόσμο, εἰδικῶς δὲ στὸν σκληρὸ πυρήνα τῶν Ρεπουμπλικανῶν. Εἶπε ὅτι ὁ Πρόεδρος δὲν εἶχε πρόθεση νὰ προσβάλει καὶ νὰ χλευάσει τὸν Θεό, γιατί προφανῶς καὶ ἀγαπᾶ τοὺς χριστιανούς, καὶ ἦταν ἁπλῶς μία χιουμοριστικὴ κίνησις! Τέλος, μίλησε καὶ γιὰ τὴν Τεχνητὴ Νοημοσύνη, φέρνοντας ὡς παράδειγμα τὴν περίπτωση ἑνὸς γνωστοῦ του ποὺ χρησιμοποίησε τὴν ΤΝ ὡς σύμβουλο γάμου, κάτι πού, γιὰ τὸν Βάνς, εἶναι “κατὰ κάποιον τρόπο σατανικό”».
ΠΙΤΕΡ ΤΙΛ
Ἀπὸ τὰ παραπάνω προκύπτει ὅτι ὁ Vance μιμεῖται τὸν δισεκατομμυριοῦχο Γερμανοαμερικανὸ νομικὸ καὶ ἐπιχειρηματία Πίτερ Τὶλ (Peter Thiel), ὁ ὁποῖος εἶναι χρηματοδότης καὶ σύμβουλός του, ἐνῶ ἀπὸ τὸ 2023 ἄρχισε νὰ δίνει διαλέξεις σὲ διάφορα μέρη τοῦ κόσμου γιὰ τὸν Ἀντίχριστο καὶ τὸ κατέχον (ἀντιστοίχως τὸν κατέχοντα) πού, σύμφωνα μὲ ὅσα ἀναφέρονται στὴν Β΄ πρὸς Θεσσαλονικεῖς ἐπιστολὴ τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, συγκρατεῖ τὸν ἄνομο νὰ ἐμφανισθεῖ στὸν προκαθορισμένο γι’ αὐτὸν καιρό. Ὁ Τίλ, ὡστόσο, δὲν κατονομάζει ρητῶς ποιὰ εἶναι αὐτὴ ἡ δύναμη ποὺ λειτουργεῖ ὡς ἀνασχετικὸς φραγμὸς τοῦ Ἀντιχρίστου, ἀλλὰ ἀπαριθμεῖ διάφορες ἐκδοχὲς ποὺ θὰ μποροῦσαν νὰ ἑρμηνευθοῦν ὡς ὑποψήφιες γιὰ τὸν ρόλο τοῦ κατέχοντος. Ἀνάμεσα στὶς ἀπαριθμούμενες ἐκδοχές, ὁ Τὶλ ἐντάσσει καὶ τὴν τεχνολογία, παρότι δὲν χωρεῖ καμία ἀμφιβολία ὅτι αὐτὴ (ἰδίως ὑπὸ τὴν μορφὴ τῆς Τεχνητῆς Νοημοσύνης) θὰ μποροῦσε νὰ ἀξιοποιηθεῖ ὡς τὸ ἰδανικὸ ἐργαλεῖο τοῦ Ἀντιχρίστου γιὰ τὴν ἐπιβολὴ τῆς Παγκόσμιας Δικτατορίας. Κατὰ τοῦτο, ὁ Τὶλ προσπαθεῖ νὰ ἑρμηνεύσει τὴν ἀνασχετικὴ γιὰ τὸν Ἀντίχριστο δύναμη τοῦ κατέχοντος μὲ ἀνάποδο καί, ἑπομένως, ὕπουλο τρόπο.
Διότι ὅποιος νομικός, πολιτικὸς ἢ τεχνολάτρης-δισεκατομμυριοῦχος ἐμφανίζεται νὰ ἀνησυχεῖ γιὰ τὸν Ἀντίχριστο, χωρὶς νὰ διστάζει νὰ ἐκφρασθεῖ δημόσια γιὰ τὴν σκοτεινὴ αὐτὴ μορφή, ἡ ὁποία θὰ ἀνακηρυχθεῖ «Παγκόσμιος Κυβερνήτης», ὀρθότερα: «Παγκόσμιος Δικτάτορας» στὸν ναὸ τοῦ Σολομῶντος, δὲν σημαίνει κατ’ ἀνάγκην ὅτι ἔχει σκοπὸ νὰ δώσει ἕνα τίμιο καὶ γνήσιο ἀγώνα ἐνάντια στὴν ἐγκαθίδρυση τῆς μισάνθρωπης βασιλείας τοῦ Ἀντιχρίστου. Ἀντιθέτως, δὲν ἀποκλείεται νὰ λειτουργεῖ στὴν βάση τοῦ «κώδικα» τοῦ ἀνάποδου κόσμου, δηλ. νὰ μὴ εἶναι ἡ ἐπιβραδυντικὴ δύναμη κατὰ τοῦ Ἀντιχρίστου ἀλλὰ ἡ προωθητική του τουρμπίνα, ποὺ θὰ κάνει τὸ πᾶν, γιὰ νὰ τὸν ὑπηρετήσει. Δὲν πρέπει νὰ λησμονοῦμε ὅτι, ὅπως ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς εἶχε ὡς Πρόδρομό Του τὸν Ἅγιο Ἰωάννη τὸν Βαπτιστὴ καὶ προφήτη τοῦ Χριστιανισμοῦ, ἔτσι καὶ ὁ Ἀντίχριστος, ποὺ (θὰ) εἶναι ὁ πίθηκος τοῦ Χριστοῦ, ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ τὸν δικό του ψευδοπροφήτη καὶ τὰ «τσιράκια» του.
ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ
Φυσικά, ὅσοι μελετοῦν τὰ ἀνησυχητικὰ σημεῖα τῶν καιρῶν, θυμίζοντας μετεωρολόγους ποὺ προβλέπουν τὴν ἔλευση ἑνὸς «κύματος» σφοδρῆς κακοκαιρίας, γνωρίζουν ὅτι τὰ τελευταῖα χρόνια ἔχουν συσσωρευθεῖ δεκάδες ἐνδείξεις ποὺ φαίνεται νὰ ἐπιβεβαιώνουν τὴν ἐκτίμηση τοῦ J.D. Vance ὅτι δὲν ἀποκλείεται ὁ Ἀντίχριστος νὰ κυκλοφορεῖ ἤδη ἀνάμεσά μας («δὲν θὰ σοκαριζόμουν ἐὰν ὁ Ἀντίχριστος κυκλοφοροῦσε ἀνάμεσά μας»).
Τὰ σημάδια τῆς ἀντίχριστης σφοδρῆς κακοκαιρίας εἶναι ἰδίως ἡ φοβερὴ ἀποστασία ἀπὸ τὸν Θεό, ἡ κατὰ τὴν προφητεία τοῦ προφήτη Δανιὴλ πλήθυνσις τῆς γνώσεως (βλ. τὴν «θαυματουργὴ» λειτουργία τῆς Τεχνητῆς Νοημοσύνης, ἡ ὁποία, μέσα σὲ ἑκατοστά τοῦ δευτερολέπτου, δίνει ἀπαντήσεις στὰ πολυπλοκότερα ἐρωτήματα ποὺ τῆς τίθενται ἀπὸ τὸν χρήστη), ἡ ἐξάπλωση τῆς ὁμοφυλοφιλίας, τὸ πάγωμα τῆς καρδιᾶς τῶν ἀνθρώπων, μὲ ἄλλα λόγια ἡ συναισθηματικὴ σκλήρυνση («καὶ διὰ τὸ πληθυνθῆναι τὴν ἀνομίαν ψυγήσεται ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν»: Κατὰ Ματθ. 24, 12), ἡ κατὰ τὴν προφητεία τοῦ προφήτη Ἰεζεκιήλ, ταχύτατη ἀλληλοδιαδοχὴ τῶν συμφορῶν καὶ τῶν εἰδήσεων, οἱ προετοιμασίες γιὰ τὴν ἀνέγερση τοῦ ναοῦ τοῦ Σολομῶντος, ἡ ἀγαπολογικὴ σύγκλιση τῶν θρησκειῶν (πανθρησκεία-οἰκουμενισμός), ἡ αὐτοθέωση τοῦ ἀνθρώπου καὶ οἱ ἐντατικὲς προσπάθειες γιὰ τὴν ἐπίτευξη τῆς ἀθανασίας, ἡ ἐπιβολὴ τῶν ἠλεκτρονικῶν ταυτοτήτων καὶ τοῦ προσωπικοῦ ἀριθμοῦ κ.λπ.
Ἐπιπλέον, ἐμεῖς οἱ Νεοέλληνες, παρὰ τὴν πρωτοφανῆ ἀποστασία μας, εἴχαμε τὸ προνόμιο νὰ πληροφορηθοῦμε ὅτι στὶς 19 Ἀπριλίου 2017 ἡ θαυματουργικῶς διασωθεῖσα Βασιλικὴ Πλεξίδα ἔγινε αὐτήκοη μάρτυς τῶν λέξεων τῆς ἴδιας τῆς ὑπεραγίας Διασώστριάς της, δηλ. τῆς Παναγίας Ἀκρωτηριανῆς Σερφιώτισσας, ἡ ὁποία τὴν κράτησε στὴν ζωὴ (καί, ταυτοχρόνως, στὴν εὐωδιάζουσα ἀγκαλιά Της), ἀπεγκλωβίζοντάς την ἀπὸ τὸ μοιραῖο στρατιωτικὸ ἑλικόπτερο ποὺ κατέπεσε στὸ Σαραντάπορο Ἐλασσόνας.
Ἡ Παναγία εἶπε στὴν διασωθεῖσα Βασιλική: «Νὰ κηρύττεις τὸ θαῦμα πού σοῦ ἔγινε, γιὰ νὰ δυναμώσει ἡ πίστη ὅλων ἐνόψει τῶν ἐπερχόμενων ἔσχατων γεγονότων!».
Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐκτιμήσεις περὶ τοῦ ἐνδεχομένου νὰ κυκλοφορεῖ ὁ Ἀντίχριστος ἤδη ἀνάμεσά μας ἢ νὰ πρόκειται νὰ ἐμφανισθεῖ ἐντὸς ὀλίγου χρόνου δὲν εἶναι καθόλου ἀπίθανο νὰ ἀποτελοῦν ἀπόπειρα ἐξοικείωσης τῶν ὑποδοχέων τῆς κοινῆς γνώμης, ὥστε τελικῶς, ὅταν ἐμφανισθεῖ ὁ Ἀντίχριστος, νὰ ἔχουν ἀπενεργοποιηθεῖ τὰ ἀμυντικὰ ἀντανακλαστικὰ τῶν λαῶν!
Ὅπως ἐκτενῶς ἔχει ἀναλυθεῖ σὲ παλαιότερο ἄρθρο τοῦ γράφοντος, στὶς 7 Μαΐου 2026 γιὰ τὸν Ἀντίχριστο μίλησε καὶ ἕνας ἄλλος νομικὸς-πολιτικὸς ἀπὸ τὴν δική μας χώρα: ὁ Εὐάγγελος Βενιζέλος, καὶ μάλιστα ἐνώπιον ἑνὸς ἀκροατηρίου ποὺ περιεῖχε τὴν ἀφρόκρεμα τῆς πολιτικῆς σκηνῆς καὶ ὄχι μόνο (ἐπρόκειτο γιὰ τὴν τελετὴ ἀναγόρευσής του σὲ Ἐπίτιμο Διδάκτορα τῆς Νομικῆς Σχολῆς καὶ τοῦ Τμήματος Κοινωνικῆς Θεολογίας καὶ Θρησκειολογίας).
Ἡ εὔλογη ἀπορία τοῦ μέσου ἀναγνώστη εἶναι ἡ ἑξῆς: Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ μιλοῦν γιὰ τὸν Ἀντίχριστο, δηλ. γιὰ τὴν πιὸ ἐπικίνδυνη ἐσχατολογικὴ μορφὴ τοῦ αἰώνα μας οἱ νομικοί, πού, ταυτοχρόνως, εἶναι καὶ πολιτικοί, ἢ νὰ μιλοῦν οἱ τεχνολάτρες δισεκατομμυριοῦχοι, πού, ταυτοχρόνως, εἶναι καὶ νομικοί, ἀλλὰ νὰ ἐπιμένουν νὰ κρατοῦν τὸ στόμα τους θεόκλειστο (ἢ μήπως ὀρθότερα διαβολόκλειστο;) ἐκπρόσωποι τοῦ ἀνώτερου κλήρου;
Ἡ ἀπάντηση εἶναι πανεύκολη: Ζοῦμε στὸν ἀνάποδο κόσμο καί, ἑπομένως, οἱ κληρικοὶ ἀπὸ ποιμένες ἔγιναν ἀποχαυνωμένα πρόβατα, οἱ δὲ ἐπιφανεῖς νομικοὶ μετατράπηκαν σὲ ὑβριδικοὺς ρασοφόρους ποὺ στρώνουν τὸ χαλὶ, πάνω στὸ ὁποῖο θὰ πατήσει ὁ Ἀντίχριστος. Μὲ αὐτὴν τὴν ἀνάποδη λογική, ὅσοι μιλοῦν γιὰ τὸν Ἀντίχριστο μπορεῖ νὰ μὴ ἐπιδιώκουν νὰ μᾶς ἀφυπνίσουν, ἀλλὰ νὰ μᾶς ὑπνωτίσουν!
ΠΑΤΗΡ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΡΟΟΥΖ
Μὲ ἀφορμή, τὴν ἀναφορὰ στὸν Ἀντίχριστο ποὺ ἔγινε ἐσχάτως ἀπὸ τὸν J.D. Vance, καὶ ἐπειδὴ στὶς 2 Σεπτεμβρίου συμπληρώθηκαν 44 χρόνια ἀπὸ τὴν κοίμηση τοῦ μακαριστοῦ π. Σεραφεὶμ Ρόουζ (1934-1982), ἀξίζει νὰ θυμηθοῦμε τί ὑπάρχει γραμμένο σὲ ἕνα βιβλίο τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀβερκίου Τοσὲβ (1906-1976) γιὰ τὴν ἑρμηνεία τῆς Ἀποκάλυψης τοῦ Ἰωάννου (μτφ.: Δημ. Παλούδης, ἔκδ. Μυριόβιβλος, 2007), τὴν ἐπιμέλεια τοῦ ὁποίου ὁ π. Σεραφεὶμ Ρόουζ ὁλοκλήρωσε λίγο προτοῦ ἀποδημήσει εἰς Κύριον (ἀπὸ αὐτὸ ἀκριβῶς τὸ βιβλίο προέρχονται οἱ παραπομπὲς ποὺ ἀκολουθοῦν):
«Οἱ καιροὶ ποὺ ἀκολουθοῦν, ἴσως πιὸ πολὺ ἀπὸ ποτὲ ἄλλοτε, στὴν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας, εἶναι μία ἐποχὴ αὐτοῦ ποὺ ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος σωστὰ ὀνόμασε “δοκιμαζόμενη Ὀρθοδοξία”. Πράγματι ζοῦμε σὲ ἀποκαλυπτικοὺς καιρούς: ἡ ἀθεΐα ἔχει κατακτήσει τὸν κόσμο, οἱ ψευδοθρησκεῖες αὐξάνονται ὅπως ποτὲ ἄλλοτε καὶ ἁρπάζουν πολλοὺς ἀπὸ ἐκείνους ποὺ ξυπνοῦν ἀπὸ τὸν λήθαργο τῆς ἀπιστίας, τὸ οἰκουμενικὸ κίνημα πλησιάζει ὅλο καὶ πιὸ πολὺ στὸν στόχο του: μία παγκόσμια ψευδοεκκλησία (ἡ πόρνη τῆς Ἀποκάλυψης) καὶ τὸ πνεῦμα τοῦ ἐπερχόμενου Ἀντιχρίστου ἀρχίζει νὰ βάζει τὴ σφραγίδα του παντοῦ. Αὐτοὶ ποὺ θὰ παραμείνουν πιστοὶ στὸν Χριστό, σ’ αὐτοὺς τοὺς τρομεροὺς καιρούς, πρέπει νὰ εἶναι προετοιμασμένοι γιὰ βάσανα καὶ δοκιμασίες ποὺ πραγματικὰ θὰ δοκιμάσουν τὴν ἀφοσίωσή μας σὲ Αὐτόν. Καὶ ὡστόσο, πέρα κι ἀπ’ ὅλα αὐτὰ τὰ βάσανα καὶ ἀπὸ τὸν ἄρχοντα αὐτοῦ τοῦ κόσμου ποὺ θὰ μᾶς ὑποβάλει σ’ αὐτά, στέκει Ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἔχει ὑποσχεθεῖ νὰ εἶναι μαζί μας “ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος” (Ματθ. 28:20)» (Ἱερομόναχος Δαμασκηνός, σ. 17).
«Ἡ ἄποψη τοῦ [Ἀρχιεπισκόπου Ἀβερκίου] γιὰ τὸν σύγχρονο κόσμο ἦταν ξεκάθαρη, ἀκριβὴς καὶ ἀπόλυτα ἐμπνευσμένη ἀπὸ τὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ τοὺς Ἁγίους Πατέρες τῆς Ἐκλησίας. Δίδασκε ὅτι ζοῦμε στὴν ἐποχὴ τῆς ἀποστασίας, τῆς ἀπομάκρυνσης ἀπὸ τὴν ἀληθινὴ Χριστιανοσύνη, ὅπου τὸ “μυστήριο τῆς ἀνομίας” ἔχει μπεῖ στὸ τελικὸ στάδιο τῆς προετοιμασίας τοῦ “ἀνθρώπου τῆς ἁμαρτίας” – Ἀντίχριστος (Β΄ Θεσ. 2:3-12). Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀβέρκιος ἀκολούθησε τ’ ἀχνάρια τῆς ἀποστασίας κυρίως ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Οὑμανισμοῦ, τῆς Ἀναγέννησης καὶ τῆς Μεταρρύθμισης, τὴ Γαλλικὴ Ἐπανάσταση, τὸν Ὑλισμὸ καὶ Κομμουνισμὸ τοῦ 19ου αἰώνα, φτάνοντας στὴ Ρωσικὴ Ἐπανάσταση τοῦ 1917, ποὺ ἄνοιξε τὸν δρόμο, ρίχνοντας καὶ τὸ τελευταῖο ἐμπόδιο γιὰ τὴν ἀπεργασία τοῦ μυστηρίου τῆς ἀνομίας καὶ τὸν ἐρχομὸ τοῦ Ἀντιχρίστου.
Σὲ μία τέτοια ἐποχή, γράφει, τὸ νὰ εἶναι κανεὶς πραγματικὸς ὀρθόδοξος χριστιανός, ἕτοιμος μέχρι θανάτου νὰ παραμείνει πιστὸς στὸν Σωτήρα Χριστό, εἶναι πολὺ πιὸ δύσκολο στὶς μέρες μας ἀπ’ ὅ,τι στοὺς πρώτους χριστιανικοὺς αἰῶνες. Ὁ διωγμὸς ἐναντίον τῆς Χριστιανοσύνης, ἂν καὶ συχνὰ φανερὸς (σὲ περιοχὲς ὑπὸ κομμουνιστικὸ καθεστώς), εἶναι ἀκόμα πιὸ συχνὰ συγκεκαλυμμένος στὶς μέρες μας. Κάτω ἀπὸ ἕνα προσωπεῖο μίας ἀπατηλῆς ἐξωτερικῆς ἐμφάνισης, ἡ ὁποία φαίνεται καλὴ καὶ ἔτσι ὁδηγεῖ πολλοὺς σὲ σφάλματα, εἶναι διάχυτος σχεδὸν παντοῦ σήμερα ἕνας κρυφὸς διωγμὸς ἐναντίον τῆς Χριστιανοσύνης… Καὶ ὁ διωγμὸς αὐτὸς εἶναι πολὺ πιὸ τρομερὸς καὶ ἐπικίνδυνος ἀπὸ τὸν προηγούμενο φανερὸ διωγμό, διότι ἀπειλεῖ μὲ ὁλοκληρωτικὴ ἀπώλεια τῶν ψυχῶν – πνευματικὸ θάνατο. […] Ἂν καὶ τὸ ὄνομα “χριστιανός” θὰ ἀκούγεται παντοῦ καὶ θὰ ὑπάρχουν παντοῦ ἐκκλησίες, ὅλο αὐτὸ θὰ εἶναι μόνο ἕνα προκάλυμμα, ἐνῶ στὸ ἐσωτερικὸ θὰ ὑπάρχει πραγματικὴ ἀποστασία» (π. Σεραφεὶμ Ρόουζ, σ. 26/27).
«Ὅλα αὐτὰ ποὺ συμβαίνουν σήμερα στὶς ὑψηλότερες βαθμίδες τῆς θρησκείας, τῆς κυβέρνησης καὶ τῆς δημόσιας ζωῆς… δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ τὸ ἐντατικὸ ἔργο τῶν δούλων τοῦ ἐπερχόμενου Ἀντιχρίστου γιὰ τὴν προετοιμασία τοῦ μελλοντικοῦ του βασιλείου καὶ τὸ ἔργο αὐτὸ διεξάγεται ἀπὸ “χριστιανούς” ὅσο καὶ ἀπὸ μὴ χριστιανοὺς» (π. Σεραφεὶμ Ρόουζ, σελ. 28).
«Τώρα εἶναι ὁ καιρὸς τῆς ὁμολογίας – ἡ ὥρα νὰ πάρει κάποιος μία ἀκλόνητη θέση, ἀκόμα καὶ μέχρι θανάτου ἂν χρειαστεῖ, γιὰ τὴν ὀρθόδοξη πίστη του, ἡ ὁποία ὑπόκειται σὲ φανερὲς καὶ συγκεκαλυμμένες ἐπιθέσεις, καταπίεση καὶ διωγμὸ ἀπὸ τοὺς ὑπηρέτες τοῦ ἐπερχόμενου Ἀντιχρίστου. Πρέπει νὰ εἴμαστε ἀληθινοὶ χριστιανοί, νὰ μὴ ἐνδίδουμε στὸ πνεῦμα τῶν ἐποχῶν καὶ νὰ κάνουμε τὴν Ἐκκλησία κέντρο τῆς ζωῆς μας. Ὁ δρόμος μπροστά μας, παρὰ τὶς ἀπατηλὲς ὑποσχέσεις “προόδου”, εἶναι δρόμος ὀδύνης. Ὁ Κύριος τὸ ἔχει πεῖ ξεκάθαρα ὅτι δὲν εἶναι πρόοδος αὐτὸ ποὺ μᾶς περιμένει, ἀλλὰ ἀκόμα μεγαλύτερες δοκιμασίες καὶ βάσανα, καθὼς ἡ ἀνομία αὐξάνεται καὶ ἡ ἀγάπη κρυώνει. Ὅταν Ἐκεῖνος ἔλθει, ἄρα εὑρήσει τὴν πίστιν ἐπὶ τῆς γῆς; (Λουκ. 18:8)» (π. Σεραφεὶμ Ρόουζ, σ. 29/30).
«Ἡ δύναμη τοῦ ἀληθινοῦ χριστιανοῦ στοὺς δύσκολους καιροὺς ποὺ ἕπονται εἶναι ἡ ἀποκαλυπτικὴ προσδοκία τῆς Δευτέρας Παρουσίας τοῦ Χριστοῦ. Τὸ γνήσιο χριστιανικὸ πνεῦμα εἶναι ἐκεῖνο μίας συνεχοῦς ἀναμονῆς τῆς Δευτέρας Παρουσίας τοῦ Χριστοῦ. Ἕνα πνεῦμα ποὺ προσευχόμενο βοᾶ πρὸς τὸν Κύριο: Ἀμήν, ναὶ ἔρχου, Κύριε Ἰησοῦ (Ἀποκ. 22:20). Καὶ τὸ πνεῦμα ποὺ ἀντιτίθεται σὲ αὐτὸ εἶναι ἀναμφίβολα τὸ πνεῦμα τοῦ Ἀντιχρίστου, τὸ ὁποῖο πασχίζει μὲ κάθε τρόπο νὰ ἀποτραβήξει τοὺς χριστιανοὺς ἀπὸ τὴ σκέψη τῆς Δευτέρας Παρουσίας τοῦ Χριστοῦ καὶ τῶν ἀμοιβῶν ποὺ τὴν ἀκολουθοῦν. Ἐκεῖνοι ποὺ ἐνδίδουν στὸ πνεῦμα αὐτὸ κινδυνεύουν νὰ μὴ ἀναγνωρίσουν τὸν Ἀντίχριστο, ὅταν ἐκεῖνος ἔλθει καὶ νὰ πέσουν στὰ δίχτυά του. Ἀκριβῶς αὐτὸ εἶναι τὸ πιὸ φρικτὸ πρᾶγμα στὸν σύγχρονο κόσμο, ὁ ὁποῖος εἶναι γεμᾶτος μὲ κάθε λογῆς ἀπάτες καὶ πειρασμούς. Οἱ ὑπηρέτες τοῦ Ἀντιχρίστου, ὅπως ὁ ἴδιος ὁ Κύριός μας ἔχει προειδοποιήσει, θὰ προσπαθήσουν, ἂν εἶναι δυνατόν, νὰ ἐξαπατήσουν τοὺς ἐκλεκτοὺς (Ματθ. 24:24)» (π. Σεραφεὶμ Ρόουζ, σ. 29).
ΦΩΤΗΣ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ
Μὲ τὶς διαπιστώσεις τοῦ π. Σεραφεὶμ Ρόουζ συμπίπτουν ἀπολύτως οἱ ἀπεγνωσμένες κραυγὲς ποὺ ἔβγαζε ὁ Φώτης Κόντογλου στὸ βιβλίο του «Μυστικὰ Ἄνθη, ἤγουν Κείμενα γύρω ἀπὸ τὶς ἀθάνατες ἀξίες τῆς ὀρθόδοξης ζωῆς» (ἐκδόσεις «Ἀστήρ», Ἀλ & Ε. Παπαδημητρίου, Ἀθῆναι 1977). Εἰδικότερα, στὸ δοκίμιό του ὑπὸ τὸν τίτλο «Ὁ κόσμος στὸν δρόμο του. Δὲν γίνεται πιὰ μεταστροφὴ» (σ. 77), ὁ φωτισμένος ἁγιογράφος καὶ λογοτέχνης σημείωνε:
«Λοιπόν, ἂς τὸ πάρουμε ἀπόφαση. Τὸ κακὸ δὲν περιορίζεται μὲ τίποτα, μὲ κανένα τρόπο, μὲ καμμιὰ δύναμη. Ὅσοι μιλοῦνε καὶ γράφουνε, γιὰ νὰ φέρουνε στὸν ἴδιο δρόμο τοὺς πολλοὺς ποὺ ξεστρατίσανε, ἂς ξέρουνε πὼς δέρνουνε τὸν ἀγέρα, εἶναι “ἀέρα δέροντες”, ποὺ ἔλεγε καὶ ὁ ἀπόστολος Παῦλος. Καὶ ἅγιος νὰ εἶναι αὐτὸς ποὺ συμβουλεύει, πάλι δὲν θάβρει αὐτιὰ, γιὰ ν’ ἀκούσουνε τὴ φωνή του, ὄχι ἄνθρωποι σὰν ἐμᾶς, ποὺ ἔχουμε οἱ ἴδιοι ἀνάγκη ἀπὸ δασκάλεμα. Ναί, ὁ κόσμος δὲν ἀλλάζει πορεία. Ἂς μὴ περιμένουμε πιὰ τίποτα καλύτερο. Θὰ πηγαίνουμε ὁλοένα στὰ χειρότερα. Ἀνήφορος πιὰ δὲν ὑπάρχει. Μοναχὰ κατήφορος. Ὅσοι ἔχουνε μέσα τους τὸν φόβο τοῦ Θεοῦ, αὐτοὶ οἱ λίγοι θ’ ἀπομείνουνε, “τὸ μικρὸν ποίμνιον” ποὺ εἶπε ὁ Χριστός».
Περιγράφοντας τὸν ἀνάποδο κόσμο, ὁ Κόντογλου κλείνει τὸ δοκίμιό του μὲ τὴν διαπίστωση ὅτι «ὁ κόσμος τρέχει σὰν τρελλός. Κατὰ μὲν τὴ δική του γνώμη ἀνηφορίζει στὸν θρίαμβο, κατὰ δὲ τὴ δική σας γνώμη κατηφορίζει στὰ τάρταρα καὶ στὸν χαμό. Ποιὸς ἀπὸ τοὺς δύο ἔχει δίκιο, μοναχὰ ὁ Θεὸς τὸ γνωρίζει. Αὐτὸ τὸ τρέξιμο δὲν θὰ πάψει ὥς τὴν τελευταία μέρα ποὺ θὰ λάμψει ἡ ἀλήθεια καὶ θὰ δικαιωθοῦνε ὅσοι τὴν πιστέψανε σωστά, καὶ μαρτυρήσανε γι’ αὐτὴ καὶ ἐμπαιχτήκανε γι’ αὐτή. Ἴσως νάρχεται κιόλας ὁ Ἀντίχριστος. Τὰ σημεῖα καὶ τὰ τέρατα ποὺ προφητεύτηκε πὼς θὰ κάνει ἀρχίσανε νὰ φανερώνουνται. Ἡ ἐπιστήμη βασιλεύει κι ἡ ἀθεΐα βασιλεύει μαζί της. Μία βροντερὴ φωνὴ ἀκούγεται ἀπὸ πάνω, μὰ τὴν ἀκοῦνε μόνο ἐκεῖνοι ποὺ ἔχουνε αὐτιὰ, γιὰ νὰ τὴν ἀκούσουνε. Καὶ λέγει: “Νά, ἔρχομαι σὰν τὸν κλέφτη. Καλότυχος ἐκεῖνος ποὺ ξαγρυπνᾶ καὶ βαστᾶ καθαρὰ τὰ φορέματά του. Ὁ καιρὸς εἶναι κοντά. Ὁ ἄδικος ἂς ἀδικήσει ἀκόμα, κι ὁ βρωμερὸς ἂς βρωμισθεῖ ἀκόμα, κι ὁ δίκαιος ἂς κάνει δικαιοσύνη ἀκόμα, κι ὁ ἅγιος ἂς ἁγιάσει ἀκόμα. Νά, ἔρχομαι γρήγορα!”».
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Ἐνόψει τῶν ἀνωτέρω, δὲν χρειάζεται νὰ καταβάλει κανεὶς ἰδιαίτερο κόπο, γιὰ νὰ συνειδητοποιήσει πόσο κοντὰ στὴν ἀποκάλυψη τοῦ Ἀντιχρίστου πρέπει νὰ βρισκόμαστε, ἀφοῦ τὸν σφυγμὸ τοῦ ἀνόμου ἀφουγκράζονταν ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀβέρκιος Τοσέβ, ὁ π. Σεραφεὶμ Ρόουζ καὶ ὁ Φώτης Κόντογλου ἤδη ἀπὸ τὰ τέλη τοῦ 20οῦ αἰῶνος. Ἂν ὁ J.D. Vance εἶχε μελετήσει τουλάχιστον τὶς διαπιστώσεις τῶν δύο πρώτων, τώρα δὲν θὰ ὑποδυόταν τὴν σύγχρονη Πυθία λέγοντάς μας ὅτι «τὸ τέλος τῶν καιρῶν μπορεῖ νὰ ἔρχεται – στὴν πραγματικότητα ἔρχεται», ἀλλὰ «τὸ ἐρώτημα εἶναι ἁπλῶς ἐὰν θὰ ἔλθει σὲ χιλιάδες χρόνια ἀπὸ τώρα ἢ σὲ μερικοὺς μῆνες». Μὲ βάση τὴν τόσο ἐμφανῶς λοξοδρομημένη πορεία ποὺ ἀκολουθεῖ ἡ ἀνθρωπότητα, εἶναι ἀδύνατον νὰ ἰσχύει ἡ ἐκδοχὴ τῶν χιλιάδων χρόνων. Μεταξὺ αὐτῆς τῆς παντελῶς οὐτοπικῆς ἐκδοχῆς καὶ τῆς ἐξίσου ἀνέφικτης ἐκδοχῆς τῶν μερικῶν μηνῶν, ὑπάρχει τὸ ἐνδιάμεσο στάδιο τῶν ὀλίγων ἐτῶν ἢ δεκαετιῶν.
Τὸ σενάριο τῆς «Ἀναλαμπῆς τῆς Ὀρθοδοξίας» μὲ καθοδηγητὴ τὸν Ἅγιο Ἰωάννη Δούκα Βατάτζη, καίτοι ἰδιαιτέρως ἑλκυστικό, δὲν φαίνεται καθόλου ρεαλιστικό. Ἄλλωστε, ἀκόμη καὶ ὁ γέρων Ἐφραὶμ τῆς Ἀριζόνας (Φιλοθεΐτης), ὁ ὁποῖος λέγεται ὅτι λίγο προτοῦ κοιμηθεῖ δήλωνε κατηγορηματικὰ ὅτι μετὰ τὴν κοίμησή του θὰ ἀρχίσουν τὰ μεγάλα γεγονότα, ἀλλὰ θὰ ὑπάρξει εὐεργετικὴ διακοπὴ κατὰ τὸ προεκτεθὲν σενάριο τῆς Ἀναλαμπῆς, σὲ ὁμιλία ποὺ εἶχε δώσει τὸ 1992 στὶς ΗΠΑ ἔλεγε χαρακτηριστικὰ ὅτι «περιμένουμε τὴν Νέα Ἐποχή, ποὺ σημαίνει ἐποχὴ Ἀντιχρίστου», συμπλήρωνε δὲ ὅτι «ἡ ἐπιστήμη καὶ ἡ τεχνολογία θὰ εἶναι τὰ μέσα, μὲ τὰ ὁποῖα ὁ Ἀντίχριστος θὰ ἀσκήσει τὴν ἐξουσία του πάνω στοὺς ἀνθρώπους». Στὴν ἴδια δὲ ὁμιλία εἶχε πεῖ κάτι συγκλονιστικό, ὅτι «ὁ Ἀντίχριστος θὰ αὐτοαποκαλεῖται Μεγάλος Ἀδελφός».
Καὶ πράγματι, στὰ ΜΜΕ ἀλλὰ καὶ σὲ ἀναρίθμητα ἄρθρα ἢ βιβλία τὸ συγκεκριμένο «παρατσούκλι» ἔχει τὴν τιμητική του, ἐνῶ τὸ δυστοπικὸ μυθιστόρημα τοῦ Τζὼρτζ Ὄργουελ «1984» πραγματεύεται ἀκριβῶς τὸν τρόπο δράσης καί, εἰδικότερα, τὰ τεχνάσματα ποὺ ἐφαρμόζει ὁ «Μεγάλος Ἀδελφὸς», γιὰ νὰ καθυποτάξει τοὺς κατοίκους τῆς Ὠκεανίας, ἐπιβάλλοντας ἕνα τρομακτικό, ἰσοπεδωτικὸ καὶ ἀνίκητο ὁλοκληρωτισμό.
