Ἕνας ἄνθρωπος λ.χ. πού λόγω τῆς ἁμαρτωλῆς του ζωῆς καί τοῦ πολύ μεγάλου του ἄγχους ἔχει φτάσει νά προκαλέσει καί σωματικές ἐπιπτώσεις καί βλάβες (στό σῶμα του), ἔχει ἀνάγκη ἀπό ψυχίατρο.
Δέν εἶναι ἀρκετό νά ἐξομολογηθεῖ δηλαδή. Θά ἐξομολογηθεῖ, θά πάρει τήν ὁδηγία πού πρέπει γιά νά θεραπευτεῖ, γιά νά καθαρθεῖ, ἀλλά γιά νά θεραπευτεῖ καί τό σῶμα του, θά πρέπει νά πάρει καί κάποια ἰατρική βοήθεια.
Οἱ ψυχίατροι, δηλαδή, μᾶς βοηθοῦν, ὅταν ἡ ἁμαρτία ἔχει τόσο προχωρήσει στόν ἄνθρωπο πού ἔχει ἐπιδράσει καί στό σῶμα.
Πάντως ὁ ψυχίατρος σέ καμιά περίπτωση δέν θεραπεύει τήν ψυχή, θεραπεύει μόνο τό νευρικό σύστημα.
Γι’ αὐτό οἱ ἄνθρωποι πού παθαίνουν κατάθλιψη, ὅταν πάρουν κάποια χάπια καί ἠρεμήσουν καί φύγουν κάποιες ἐνδεχομένως ἐκρήξεις ἤ κρίσεις πού παθαίνουν, ἔχουν κάνει μερική θεραπεία. Ἡ πλήρης θεραπεία εἶναι νά πᾶνε νά ἐξομολογηθοῦν καί νά μποῦν στήν θεραπευτική τῆς Ὀρθοδοξίας, τήν κάθαρση, τόν φωτισμό, νά πολεμήσουν τά πάθη τους.
Ὁ Ἅγιος Πορφύριος ἔλεγε ὅτι κατεξοχήν αἰτία τῆς κατάθλιψης εἶναι ὁ ἐγωισμός, εἶναι ἡ ὑπερηφάνεια, δέν εἶναι ὁ ἐγκέφαλος, ὅπως λένε οἱ ψυχίατροι. Μπορεῖ ὄντως κάτι νά μήν πηγαίνει καλά στόν ἐγκέφαλο καί νά συμβάλλει στήν κατάθλιψη, ὁπότε σέ ἐκεῖνο τό κομμάτι βοηθᾶνε οἱ ψυχίατροι.
Ἡ πλήρης ὅμως θεραπεία θά γίνει, ὅταν ὁ ἄνθρωπος πολεμήσει τόν ἐγωισμό του, ὅταν ταπεινωθεῖ, ὅταν συγχωρήσει καί πιστέψει στόν Θεό. Ἄν πραγματικά πιστέψει στόν Θεό, τότε φεύγει τό ἄγχος.
Ἀλλιῶς, πῶς θά φύγει τό ἄγχος; Μέ τά ἀγχολυτικά; Μέ τά ἀγχολυτικά ἁπλῶς λίγο θά κατασταλλεῖ τό νευρικό σύστημα καί θά γίνεις λίγο πιό ἤρεμος, ἕως κοιμισμένος.
Ἀλλά ἡ θεραπεία θά ἔρθει ὅταν ἀφήσεις τή ζωή τή δική σου καί τῶν ἄλλων στόν Θεό. Ὄχι π.χ. νά εἶσαι μέ τό κινητό στό χέρι καί νά παίρνεις κάθε πέντε λεπτά τηλέφωνο τό παιδί σου νά δεῖς ἄν εἶναι καλά. Καί τί ἔγινε πού τό ἔμαθες; Τό βοηθᾶς ἔτσι; Ὄχι, οὔτε ἐσύ βοηθιέσαι, οὔτε ἐκεῖνο.
Ἡ ἀληθινή βοήθεια θά εἶναι νά τό ἀφήσεις καί αὐτό στόν Θεό καί νά ἀφεθεῖς καί ἐσύ στόν Θεό. Αὐτό πού λέει συνέχεια ἡ Ἐκκλησία “ἑαυτούς καί ἀλλήλους καί πᾶσαν τήν ζωήν ἡμῶν Χριστῷ τῷ Θεῷ παραθώμεθα”.
Μέ τά χαπάκια παίρνεις μιά ἀρχική βοήθεια. Ἄν βέβαια ὁ ἄλλος δέν θέλει νά ἐξομολογηθεῖ καί νά μπεῖ σ’ αὐτή τή διαδικασία καί θέλει νά πηδήσει ἀπό τό μπαλκόνι, ἐντάξει θά πάει στόν ψυχίατρο.
Ἀφοῦ δέν θέλει νά θεραπευτεῖ, τουλάχιστον νά μήν πηδήσει ἀπό τό μπαλκόνι, μέχρι νά τοῦ ἔρθει τό μυαλό νά πάει νά πάρει τήν πλήρη θεραπεία μέ τόν Χριστό καί τήν Ἐκκλησία.
Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου+