Βρέθηκα στην Θεσσαλονίκη. Σε μια εποχή σκληρή θα έλεγα, διαφορετική και απρόσωπη…
Έξω από μια εκκλησία της Θεοτόκου, στεκόταν ένα παλικάρι δυνατό και όμορφο…
Ανέβηκα τα σκαλοπάτια να ανάψω κερί και να προσευχηθώ…φεύγοντας του έδωσα ένα χαρτονόμισμα, το κοίταξε και πέταξε από την χαρά του!
Μου έκανε εντύπωση, γιατί θα μπορούσε να βρει οπουδήποτε δουλειά…
Τον συνάντησα και δεύτερη και τρίτη φορά…
More Read
Την δεύτερη του πήγα φαγητό, και την τελευταία, μου λέει : Είσαι “Άγγελος;” Έβαλα ένα γέλιο δυνατό…(μακάρι να ήμουν!)
Άρχισε να μου λέει την ιστορία του…
Έκανε ηρωίνη…μου έδειξε τα χέρια και τα πόδια του…
-Δες ! Μου λέει… είμαι τρυπημένος παντού! Τώρα τα έχω κόψει!
Γνώρισα Τον Θεό…με πιάσανε και με βάλανε στη φυλακή για δύο μήνες για ένα παράπτωμα και εκεί γνώρισα Τον Θεό!
Ήρθε μια μέρα ένας φύλακας και κρατούσε κάποια βιβλία. Μέσα σ’ αυτά ήταν και η Καινή Διαθήκη. Του λέω, δως μου τη Καινή Διαθήκη.
Την πήρα έτσι απλά, για να περάσω την ώρα μου.
(Για πρώτη φορά). Όταν την άνοιξα και άρχισα να διαβάζω, ένιωθα ότι μου μιλούσε Ο Θεός, ότι απευθυνόταν σε μένα ! Για όσα εκανα! Άρχισαν να τρέχουν τα δάκρυα μου ποτάμι και να μην σταματούν! Άλλαξε η ζωή μου από τότε… Είμαι καθαρός!
Του λέω, γιατί δεν μπαίνεις μέσα στην εκκλησία;
Μην στέκεσαι έξω. Η εκκλησία είναι για όλους μας! Από τότε τον βλέπω, να μπαίνει, να προσκυνά και να κάθεται να παρακολουθεί τις ακολουθίες.
Μου είπε και άλλα…μου μιλούσε με νοήματα βαθιά για Τον Θεό…Πότε τον συναντώ πλυμμένο καθαρό, ποτέ
ταλαιπωρημένο…Ένα γεύμα της εκκλησίας, είναι αρκετό; Και όμως…είναι τόσο δυνατός!
Στα μάτια Του Θεού…είμαστε όλοι ίδιοι!…
Evaggelia Evaggelia
