«Πάτερ πῆγα σὲ καφετζού, σὲ ψυχολόγο καὶ σὲ δικηγόρο ἀλλά ἡ κατάσταση δὲν διορθώθηκε…»

mike
By
5 Views
5 Min Read

«Μὲ ἀπατᾶ, σᾶς λέω! Εἶμαι σίγουρη!». Ἡ σαραντάχρονη γυναίκα στεκόταν ἀντίκρυ στὸν ἅγιο γέροντα Γεράσιμο Μικραγιαννανίτη καὶ ἀπέθετε ὅ,τι εἶχε συσσωρευτεῖ στὴν ψυχή της μῆνες ὁλάκερους ποὺ τῆς ἔτρωγε τὰ σωθικὰ καὶ τὴν ἔκανε κουρέλι. Τό βλέμμα της ἄλλοτε ξεχείλιζε πίκρα καὶ παράπονο κι ἄλλοτε ὀργὴ καὶ ἐκδίκηση. Ἔτσι ἀνάκατα ἦταν τὰ συναισθήματα μέσα της, ὅπως ἀνάκατο ἦταν καὶ τὸ σπιτικό της. Ἐκεῖ ποὺ ἄλλοτε βασίλευε ἡ ἀγάπη καὶ ἡ ὁμόνοια, τώρα μιὰ θρυαλλίδα ἀπομένει νὰ μπεῖ στὴν εὔφλεκτη ὕλη τῆς ὑποψίας, τῆς ἐκδίκησης, καὶ νὰ τὸ κάνει ἕνα σωρὸ ἀποκαΐδια κι ἐρείπια.

Ὁ ἅγιος γέροντας Γεράσιμος τὴν ἄκουγε μὲ προσοχή, προσπαθώντας νὰ βγάλει ἄκρη. «Μοῦ λέει συνέχεια ὅτι βγαίνει μ’ ἕναν παιδικό του φίλο, ἀλλὰ ἐγὼ δὲν εἶμαι χαζή. Μὲ γυναίκα βγαίνει! Κι ἀφήνει ἐμένα, ἀφήνει τρία μικρὰ παιδιὰ γι’ αὐτήν. Δὲν κρατήθηκα! Μιὰ μέρα, ἔτσι ὅπως τὸν εἶδα χαρούμενο νὰ γυρίζει, τοῦ τά ‘πα μαζεμένα. Κι ἐκεῖνος, ὅμως, δὲν κρατήθηκε. Εἶπε ἄλλα τόσα. Ἡ κατάσταση εἶχε ξεφύγει τόσο, ποὺ καὶ τὰ τρία παιδιά ἔτρεξαν νὰ κρυφτοῦν ἀπὸ τὶς φωνὲς καὶ τὴ φασαρία. Νὰ μὴν ἀκοῦν τοὺς γονιούς τους νὰ φιλονικοῦν ἔτσι καὶ νὰ προσπαθεῖ ὁ καθένας νὰ πληγώσει τὸν ἄλλον.

»Ὕστερα ἀποφάσισα νὰ πάω σὲ δικηγόρο. Νὰ τόνε συμβουλευτῶ γιὰ νὰ μάθω πῶς θὰ τὸν κάνω νὰ τὸ μετανιώσει. Πήγα καὶ σὲ ψυχολόγο. Νὰ μοῦ πεῖ πῶς νὰ διαχειριστῶ τὰ παιδιά. Ἡ σκέψη, ὅμως, πὼς ὅταν λείπει ἀπὸ τὸ σπίτι εἶναι σὲ ἄλλη γυναίκα, μὲ τρέλαινε. Ἤθελα νὰ μάθω γι’ αὐτήν. Νὰ δῶ ἀπὸ κοντὰ ποιά εἶναι καὶ τί τέλος πάντων ἔχει, ποὺ τὸν τράβηξε μακριά μας.

Πῶς, ὅμως, νὰ μάθω ποιά εἶναι; Πῆγα σὲ μιὰ καφετζού ποὺ ἤξερε, λέει, τοῦ καθενὸς τὰ μυστικὰ ἀπὸ τὰ ἄστρα. Ὅλα αὐτά, ὅμως -δικηγόρος, ψυχολόγος, καφετζοῦ-κόστισαν ἕνα κάρο λεφτά. Καὶ ἡ κατάσταση δὲν διορθωνόταν. Ἀπὸ τὸ κακό πηγαίναμε στο χειρότερο.

Δὲν μοῦ ἔφταναν ὅλα αὐτά, ἄρχισα νὰ τὸν βλέπω καὶ στὸν ὕπνο μου παρέα μ’ αὐτήν. Ξυπνοῦσα μούσκεμα στὸν ἰδρώτα καὶ ἔβλεπα πώς ἤμουν μπλεγμένη σ’ ἕναν λαβύρινθο δίχως προοπτική καὶ δίχως φῶς. Μέχρι πού κάποιος οἰκογενειακός γνωστός, μοῦ μίλησε γιὰ τὴν ἐκκλησία. Μοῦ εἶπε γιὰ σᾶς».

Ἡ γυναίκα σταμάτησε ξαφνικά νά μιλάει. Το κουράγιο της εἶχε τελειώσει. Οἱ δυνάμεις της εἶχαν σωθεῖ. Στεκόταν ἐκεῖ, μπροστά στόν σεβάσμιο Γέροντα, τὴν τελευταία της ἐλπίδα, καὶ ἡ ματιά της ἀποζητοῦσε μιὰ λύση στὸ δράμα ποὺ περνοῦσε.

Τότε ἄρχισε νὰ τῆς μιλᾶ. Μὲ καλοσύνη, μὲ γλυκύτητα, μὲ πνεῦμα Θεοῦ. Χωρίς βαθιές ἀναλύσεις καὶ δυσνόητα θεολογικὰ ἐπιχειρήματα. «Ὁ ἄντρας σου» τῆς εἶπε, «ἔχει εὐαίσθητη ψυχὴ καὶ δὲν ἀντέχει νὰ τὸν πιέζεις. Σοῦ εἶπε ὅτι βγαίνει μὲ ἕναν παιδικό του φίλο που διατηρεῖ ἀπὸ τότε στενή φιλία. Ἐσύ, ὅμως, ὅπως κατάλαβα, οὔτε τὸν ξέρεις οὔτε τὸν ἔχεις δεῖ ποτὲ τὸν φίλο του ἀπὸ κοντά. Γιατί φρόντισες νὰ τὸν ἀποκόψεις ὄχι μόνο ἀπ’ αὐτόν, μὰ ἀπὸ ὅλους τοὺς φίλους ποὺ εἶχε πρὶν γνωρίσει ἐσένα. Ἀπὸ τὴν ἄλλη, ή σχέση σου μαζί του οὔτε τρυφεράδα οὔτε διακριτικότητα εἶχε. Μόνο κριτικὴ καὶ ἀπόρριψη…

»Εἶπες τόσα καὶ τόσα ποὺ σὲ ἐνοχλοῦν πάνω του. Ἀλήθεια, ἐκεῖνος ξέρει ὅτι αὐτὰ σὲ ἐνοχλοῦν; Τὰ συζήτησες μαζί του; Καὶ ὄχι μόνο: Ἔχεις σκεφθεῖ ἂν κι ἐκεῖνος ἐνοχλεῖται ἀπὸ δικά σου έλαττώματα, ποὺ δὲν πάει τὸ μυαλό σου; Τοῦ ζήτησες νὰ σοῦ πεῖ ἂν ὑπάρχει κάτι ποὺ τὸν ἐνοχλεῖ, ὥστε ὁ καθένας σας νὰ προσπαθήσει νὰ διορθώσει τὰ στραβά τοῦ ἑαυτοῦ του;

»Παιδί μου, τὸ μεγαλύτερο ἐμπόδιο στὶς σχέσεις μας μὲ τοὺς ἀνθρώπους εἶναι ὁ ἐγωισμός μας. Πολεμώντας αὐτόν, πολεμᾶμε πολλὰ πάθη καὶ ἐλαττώματά μας. Με προσευχή πάντα καὶ μὲ πρότυπο ἀνθρώπους ἀρετῆς».

Συγκλονίστηκε ἡ γυναίκα ἀπὸ τὰ γεμάτα ἀγάπη καὶ εἰλικρίνεια λόγια τοῦ Γέροντα. Ἄνοιξε ὁ Θεὸς τὸ μυαλό καὶ τὴν καρδιά της καὶ κατάλαβε πὼς εἶχε μερίδιο εὐθύνης στὴν ἄσχημη κατάσταση ποὺ βίωνε. Πὼς ἔπρεπε νὰ ἀναλάβει τὶς εὐθύνες της καὶ νὰ ἀλλάξει ἄρδην τὴ συμπεριφορά ἀπέναντι στὸν σύζυγό της.

Κανείς ὣς τότε δὲν τῆς εἶχε βρεῖ τόσο γρήγορα τὶς βαθύτερες αἰτίες τοῦ κακοῦ ποὺ τὴν ταλαιπωροῦσε. Κι ἂς ἦταν κάποιοι ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ προσέτρεξε (καὶ χρυσοπλήρωσε!) «εἰδικοί» γιὰ τὸν γάμο. Τοὺς διέψευσε ὅλους ἕνας μοναχός, ἕνας ἄνθρωπος ποὺ δὲν εἶχε ἐμπειρία γάμου, οὔτε εἰδικές σπουδές. Εἶχε, ὅμως, πνεῦμα Θεοῦ ποὺ ἀνοίγει καρδιές, ποὺ δίνει λύσεις σὲ ὅλα τὰ προβλήματα, ἀκόμα καὶ στὰ πιὸ δυσεπίλυτα.

Πηγή: «Γεροντικὸ Σύγχρονων Ἁγίων», Συγγραφέας Νίκη Κατσιάπη, Ἐπιμέλεια Χριστιανικὴ Φοιτητικὴ Δράση, Ἐκδόσεις Ἔαρ, 2026, σέλ.200-203

Συντάκτης

filippiaven

add
Share This Article