Χαίρεται
Αποκ. 11,2 καὶ τὴν αὐλὴν τὴν ἔξωθεν τοῦ ναοῦ ἔκβαλε ἔξω καὶ μὴ αὐτὴν μετρήσῃς, ὅτι ἐδόθη τοῖς ἔθνεσι, καὶ τὴν πόλιν τὴν ἁγίαν πατήσουσι μῆνας τεσσαράκοντα δύο.
Να νομίζεις ότι είσαι της εκκλησίας αλλά να μην είσαι μέσα , αλλά με την καρδιά σου να είσαι από έξω στην αυλήν.
Να πηγαίνεις στα Ιεροσόλυμα συνεχώς για προσκυνήματα ,αλλά να είσαι στην αὐλὴν τὴν ἔξωθεν τοῦ ναοῦ.
Αυτός καλό είναι να είναι ο φόβος του Χριστιανού ,να φοβάται μήπως είναι επιφανειακός ,εξωτερικός ,ουμανιστής Αυτος που λέει δεν πειράζει το ένα δεν πειράζει το άλλο , στις εντολές του Νόμου του Θεού ,αρκεί να πιστεύεις…
Η ΠΙΣΤΗ αποδεικνύεται από τα έργα που ορίζει ο Νόμος του Θεου ,με πρώτο την ΥΠΑΚΟΗ στον νόμο και την Ιερά παράδοση και όχι με ουμανιστικούς μοντερνισμούς . .
κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσίν
Ο άνθρωπος έχει έμφυτη την πορεία ομοίωσης με τον Θεό , ψαχνόμαστε συνεχώς τὴν μέλλουσαν πόλιν ἐπιζητοῦμεν για να βρούμε κάτι που δεν ξέρουμε τι είναι ,αλλά το αναζητούμε ενστικτωδώς.
Ξέρουμε μέσα μας ,αλλά βλέπουμε θαμπά ,αλλοιώθηκε η ικανότητα μας να ακούμε τον Θεό , κάτι μας καλεί αλλά δεν το πιάνουμε καλά βλέπομεν γὰρ ἄρτι δι᾽ ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι λέει ο απόστολος Παύλος
Γιατί τα πνευματικά της πονηρίας κρύβονται στα σκοτάδια μας ,παριστάνοντας τα αγαθά ,καλά πνεύματα .
Αδυνατούμε να επικοινωνήσουμε με τον πατέρα και έρχεται ο Χριστός να μας καθαρίσει και να μας συνδέσει ,
Αν τον δούμε με την ψυχή μας και τον κάνουμε ΚΥΡΙΟ ΒΑΣΙΛΙΑ μας , όπως είπε και ο απόστολος Ναθαναήλ ῥαββί, σὺ εἶ ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ, σὺ εἶ ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ.
Χριστιανός .
Αυτός που πιστεύει στον θεάνθρωπο Χριστό ως τον μόνο δρόμο σωτηρίας και ως ενυπόστατη ΑΛΗΘΕΙΑ .
Μέσω της βαθιάς και πραγματικής εσωτερικής αλλαγής που προκαλεί Μυστηριακά το Άγιο Πνεύμα ,με μεσίτη τον Χριστό ώστε να κατέλθει στον άνθρωπο Και εγώ ερωτήσω τον Πατέρα και άλλον παράκλητον δώσει υμίν
Η απόλυτη ΠΙΣΤΗ στον Χριστό , η τήρηση των εντολών του ,τις οποίες και επικοινωνεί μέσω του Μυστηρίου της ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ .ἐὰν μείνητε ἐν ἐμοὶ καὶ τὰ ρήματά μου ἐν ὑμῖν μείνῃ, ὃ ἐὰν θέλητε αἰτήσασθε, καὶ γενήσεται ὑμῖν.
Humanism…
Δύο επιλογές έχω ή ακολουθώ τον Χριστό στο δρόμο του καθ’ ομοίωσίν ή τον άλλο δρόμο του δυτικού ουμανισμού που αρνήθηκε τον Χριστό .
Να γίνω καλός άνθρωπος ,φιλάνθρωπος ,φιλόζωος , κλπ κλπ, χωρίς να με καθαρίσει ο Χριστός μέσα από την Μυστηριακή διαδικασία της εκκλησία του ,δεν τον χρειάζομαι.
Πόσο εύκολα και ξαφνικά θυμώνω ,νευριάζω ,εκδικούμαι ,μνησικακώ , στην πίεση ,στην αντίρρηση ,στην αμφισβήτηση του άλλου ,είναι η απουσία του Χριστοῦ ,τη χάρης του Αγίου Πνεύματος .
πόσο εύκολα αδιαφορώ για τους ανθρώπους και νοιάζουμε για τις γάτες και τους σκύλους και τιμωρώ όσους δεν λατρεύουν τα σκυλιά και τις γάτες .
Αυτά τα κρυμμένα πάθη ,μόνο ο Χριστός τα καθαρίζει και φέρνει την ΕΙΡΗΝΗ διώχνει τον φόβο .
Κάτι σαν τους μασόνους ,κάτι σαν τα αυτόνομα φιλανθρωπικά ιδρύματα , κάτι σαν τους αυτόνομους των Μ.Κ.Ο .
Όλοι αυτοί τα πάθη τους τρέφουν ,κενοδοξίας ,φιλαργυρίας , φιλαρέσκειας ,σκεπασμένα με ένα πέπλο ανθρωπισμού .
Οικουμενισμός .
Όσο προχωράνε τα χρόνια τόσο θα εισχωρούν εντός εκκλησιάσματος , μέσα στην διοικούσα εκκλησία ,λύκοι Βαρείς ,που θα περιφέρονται με την καρδιά τους στην αὐλὴν τὴν ἔξωθεν τοῦ ναοῦ
θα φαίνονται μέσα ,και θα είναι τοπικά , αλλά τροπικά θα είναι στην αυλή έξωθεν σαν τα ζιζάνια μέσα στο στάρι
Εκέι θα αρπάζουν όποιον βρίσκουν με την καρδιά του να είναι ἔξωθεν τοῦ ναοῦ και θα τον πλανούν ,εως να παγιωθεί έξωθεν και έλθει γη ώρα της καταμέτρησης .
Το πρόβλημα δεν είναι και δεν θα είναι αυτοί που είναι ἔξωθεν τοῦ ναοῦ ,αλλά εγώ που δεν αγωνίστηκα να μπώ μέσα στο σώμα του Χριστού και να ξεφύγω από τους έξωθέν .
Ιω. 15,5 ἐγώ εἰμι ἡ ἄμπελος, ὑμεῖς τὰ κλήματα. ὁ μένων ἐν ἐμοὶ κἀγὼ ἐν αὐτῷ, οὗτος φέρει καρπὸν πολύν, ὅτι χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν.
Δεν υπάρχει καλός βαθιά και αληθινά καλός άνθρωπος ,αν δεν καθαριστεί από τα πάθη και αν δεν συνδεθεί με τον Χριστό και γίνει ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ .
Αυτή την μετουσίωση την κάνει ο Χριστός ώστε να γίνουμε ικανοί δέκτες του άλλου ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ ,
Αυτού που μεσιτεύει ο Χριστός να λάβει ο άνθρωπος ,αυτό σημαίνει ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ κατοικητήριο του Αγίου Πνεύματος .οὐκ οἴδατε ὅτι τὸ σῶμα ὑμῶν ναὸς τοῦ ἐν ὑμῖν Αγίου Πνεύματός ἐστιν.
Ιω. 14,6 λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· ἐγώ εἰμι ἡ ὁδὸς καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή· οὐδεὶς ἔρχεται πρὸς τὸν πατέρα εἰ μὴ δι᾿ ἐμοῦ.
Το ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ ενεργεί στον άνθρωπο και τον οδηγεί στο καθ ομοίωση που σημαίνει Θέωση .
Στην ‘ενωση με τον πατέρα Θεό ,δια Ιησού Χριστού ,αυτό είναι που αναζητούμε όλοι μεσα μας ,την ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ στην αιωνιότητα . στον πατέρα είς την Πόλιν ,τὴν ἁγίαν .
ο ΔΡΟΜΟΣ είναι ο Χριστός , καμμία άλλη οδός δεν οδηγεί στην επιστροφή στην αιωνιότητα ,αλλά αντίθετα οδηγεί στην αὐλὴν τὴν ἔξωθεν τοῦ ναοῦ .
Εκέι που θα καταπατηθεί από τα έθνη ,θα πονέσει ,θα ματώσει ,θα καταστραφεί κάθε ΚΑΡΔΙΑ που αυτεξούσια θα βρεθεί μακριά από τον Χριστό ,που δεν τον Θέλει ,τον αποστρέφεται ,δεν τον πιστεύει ως ΘΕΑΝΘΡΩΠΟ ΛΥΤΡΩΤΗ ΣΩΤΗΡΑ .
Εβρ. 13,14 οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν, ἀλλὰ τὴν μέλλουσαν ἐπιζητοῦμεν.
Καιρός γάρ εγγύς .
Καλή Φώτιση και Αρχή Μετανοίας
Γ.Μ
