Πρίν λίγα χρόνια σε ένα εξωκκλήσι όπου είχαμε συναχθεί γιά τήν Πανήγυρι ενός Αγίου μία γυναίκα μέ πλησίασε καί μού ζήτησε νά τήν ακούσω για λίγο.
Έτσι καί έγινε στό τέλος τής Λειτουργίας κάθησα αυτή καί εγώ εντός τού Ναού νά ακούσω αυτό πού είχε νά ομολογήσει.
Πάτερ ξεκίνησε η γυναίκα με τρεμάμενη φωνή….. Ζούσα τήν ζωή μου εικονικά, τυπικά, δείχνοντας ενδιαφέρον γιά τά λόγια τού κόσμου πού είχε νά πεί γιά τήν οικογένειά μου. Ήμουν περήφανη καί δέν ήθελα νά ακούσω τίποτα κακό γιά τά παιδιά μου.
Πολλές φορές άν άκουγα κάτι, χωρίς νά τό ελέγξω άν ήταν όντως αλήθεια έπεφτα σε καυγάδες μέ αυτούς πού μού μεταφέρανε λόγια γιά τόν άνδρα μου ,τα παιδιά μου ή και γιά εμένα τήν ίδια…. Όσο μεγάλωναν τά παιδιά μου όλο καί περισσότερα τά προβλήματα…. Έφτασα σέ ένα σημείο νά μήν μιλώ σέ κανένα συγγενή μου, ούτε γείτονα ακόμα καί στήν δουλειά μέ συναδέλφους χρόνων πολλών δέν τούς μιλούσα γιατί μού είχαν μεταφέρει σχόλια γιά εμένα από άλλους.
Αυτή η αδιαφορία νά ψάξω τήν αλήθεια, αυτή η υπερηφάνεια, με έκανε νά ζώ έγκλειστη στό σπίτι μου χωρίς επαφές, κόπηκα από τίς εκδηλώσεις τής κοινότητας μου, από τον εκκλησιασμό μου, από εκδηλώσεις χαρών τών συγγενών μου, είχα νά πάω σέ γάμο καί βάπτιση προσκεκλημένη πάνω από 15 χρόνια.
More Read
Κάποια στιγμή όμως ανακάλυψα τήν πικρή αλήθεια….. Ο σύζυγός μου με άφησε έπειτα από 23 χρόνια γάμου, ο γιός μου συνελήφθη γιά χρήση καί εμπορία ναρκωτικών καί η κόρη μου παντρεύτηκε από τά 18 της καί έφυγε στήν Γερμανία καί είχα νά τήν δώ πέντε χρόνια….
Έμεινα μόνη μου, σε ένα σπίτι τεράστιο χωρίς κανέναν να ενδιαφέρεται γιά τήν ζωή μου, στά 47 μου χρόνια ένιωθα πως η ζωή είχε τελειώσει αλλά μέσα σε αυτή τήν κόλαση δέν έριξα τόν εγωισμό μου νά ζητήσω συγνώμη σέ όλους αυτούς πού μού μεταφέρανε τούς κινδύνους αλλά εγώ τούς έδιωχνα.
Κρατούσα τήν ίδια στάση ακόμη καί απέναντι στά παιδιά μου, πού δέν τά συγχώρησα ή πού δέν τούς ζήτησα συγνώμη πού η στάση μου δέν ήταν όπως έπρεπε απέναντι τους
More Read
Ένα βράδυ μέσα στήν Μεγάλη Εβδομάδα κάπου διάβασα ένα κείμενο γιά τήν συγχώρεση αλλά καί τίς συνέπειες αυτών πού δέν συγχωρούσαν ποτέ.
Πήρα στήν μοναδική εικόνα Τού Χριστού πού είχα στό σπίτι καί κούρνιασα σέ μία γωνιά στό σπίτι μου, άναψα ένα καντηλάκι πού μού τό είχε δώσει η μακαρίτισσα η μάνα μου καί άρχισα ναι κλαίω καί νά λέω συνέχεια συγχώρεσε με Χριστέ μου, συγχώρεσε με.
Ήμουν πολλές ώρες σέ αυτή τήν κατάσταση καί κάποια στιγμή κοιμήθηκα μάλλον, αλλά ζούσα το όνειρο μου τόσο ζωντανά πού ακόμα καί τώρα πού τό λέω συγκινούμε.
Βρέθηκα σε μέρος βραχώδη καί είδα ένα δένδρο μέ ένα σχοινί σάν κρεμάλα, πλησίασα ήταν σκοτεινά καί κάπου εκεί που έφτασα κοντά ένιωθα να ακούω ένα κλάμα, ένιωθα αναστεναγμούς καί κλαυθμούς…
Τότε Πάτερ Τόν είδα…
Είδα Τόν Χριστό νά είναι κάτω από αυτό το δένδρο καί νά κλαίει καί νά προσεύχεται καί αμέσως μόλις Τον αναγνώρισα έτρεξα δίπλα Του καί Τόν άγγιξα στόν ώμο καί Τού είπα….. Χριστέ μου, Κύριε μου γιατί κλαίς, πές εμένα τί θέλεις να το κάνω;;;;…
More Read
Γύρισε μέ κοίταξε μέ Αγάπη καί μού είπε προσευχήσου μαζί μου γιά τήν ψυχή του Ιούδα.
Σάστισα, πάγωσα από αυτό πού άκουσα καί πρίν προλάβω νά σκεφτώ μού είπε.
Δέν υπάρχει λόγος ή άνθρωπος πού νά μήν αξίζει νά προσευχηθούμε γιά τήν Σωτηρία τής ψυχής του… Ακόμα καί γιά εσένα πού δέν συγχωρείς υπάρχουν κάποιοι πού προσεύχονται γιά τήν ψυχή σου.
Εγώ αυτό πού θέλω είναι νά υπάρχει η συγχώρεση ακόμα καί γιά τήν πέτρα πού μάς έριξε κάτω, προσευχήσου μαζί Μου γιά νά μετανοήσει ο Ιούδας καί εσύ καί θά δείς πώς είναι να συγχωρείς καί νά σέ συγχωρούν.
Έμεινα εκεί δίπλα Του κλαίγοντας καί προσευχόμενη Στόν Άγιο Θεό ώσπου χτύπησε τό τηλέφωνο τού σπιτιού μου καί συνήλθα από τόν λήθαργο….. Ήταν ή κόρη μου ή οποία έκλαιγε καί ζήταγε συγνώμη συνεχώς καί εγώ τής είπα δέν υπάρχει λόγος ή άνθρωπος γιά νά μήν σέ συγχωρήσω ή νά μέ συγχωρήσεις.
Εκείνο τό βράδυ τούς πήρα όλους τηλέφωνο καί συγχωρεθήκαμε μέ όλους καί ένιωσα τόν εαυτό μου τόσο αναπαυμένο, τόσο ήρεμο και γαλήνιο.
Σήμερα ύστερα από νηστεία 3 μηνών ήθελα νά τά πώ ώστε σιγά σιγά ξανά να μπορέσω να βρεθώ μαζί Του στό Άγιον Ποτήριο, νά τόν Κοινωνήσω άν μού τό επιτρέψει.
Δέν υπάρχει λόγος ή άνθρωπος πού δέν αξίζει μέσα από τήν μετάνοια του τήν συγχώρεση ακόμα καί γιά τόν Ιούδα Ό Χριστός προσεύχεται ώστε νά σωθεί…. Γιατί απλά η Αγκαλιά Του είναι τόσο μεγάλη πού όλους τούς χωρά.
Τό μοιράζομαι μαζί σας γιατί ποτέ μου δέν έχω ακούσει κάτι τέτοιο καί εάν όντως η όραση αυτή ήταν αλήθεια κάτι πού τό φανέρωνε καί η συντριβή τής γυναίκας τότε η Ταπείνωση Τού Κυρίου συνεχίζεται μόνο καί μόνο γιά νά σωθούμε όλοι μας…. Στό δένδρο τής αμετανοησίας του Ιούδα άς κλάψουμε προσευχόμενοι νά δώσει Ό Θεός τήν μετάνοια μας ώστε νά ζήσουμε στήν Βασιλεία Του καί νά νιώσουμε τήν Φιλάνθρωπη Αγάπη Του….
Αμήν 📿
