Ο Τρόπος των Αγίων για την Αντιμετώπιση των Αιρετικών Οικουμενιστών

Οι Χριστιανοί ανά τούς Αιώνες ως προϋπόθεση Εκκλησιαστικής Κοινωνίας είχαν την Πίστη και όχι τα Μυστήρια.

Το ότι δεν έχουν χάσει την Ιεροσύνη τούς οι Οικουμενιστές και οι Κοινωνούντες αυτοίς δεν σημαίνει ότι μπορεί ένας Ορθόδοξος να λαμβάνει Μυστήρια από αυτούς.

Η Μνημόνευση του Επισκόπου όταν αυτός έχει εκπέσει είς Αίρεσην απαγορεύεται από τους Ιερούς Κανόνες και τους Αγίους Πατέρες διότι μας Μολύνει.

Πως μας μολύνει;

1. Λέμε Ψέματα στον ΠΣΕυδεπίσκοπο ότι Ορθοτομεί και άρα θα σωθεί.

2. Λέμε ψέματα στον Θεό ότι ο ΠΣΕυδεπίσκοπος είναι Αιρετικός.

3. Λέμε ψέματα στον Πλησίον ότι ο ΠΣΕυδεπίσκοπος είναι Αιρετικός.

Αλλά το χειρότερο είναι ότι διά τῆς Μνημονεύσεως αποδεχόμεθα την Πίστη του ΠΣΕυδεπισκόπου ως δική μας δηλαδή την Αίρεση.

Επίσης ναι είναι δύσκολο για τα Μυστήρια που είναι και κοινωνικές εκδηλώσεις (κακώς) πχ Γάμος, Βάπτιση κ.λπ. αλλά αυτό θα πει ομολογία να Ξεβολευτούμε.

Τέλος πρέπει να γίνει Διάκριση στον Δυνητισμό και στην Οικονομία. Δεν έχουν καμία σχέση. Αντιθέτως ο Δυνητισμός είναι η Κατάργηση της Οικονομίας.

Η Οικονομία γίνεται για μικρό Χρονικό διάστημα ώστε να πάει στην Ακρίβεια και όχι εφ όρου ζωής και Δεκαετιών.

Οικονομία γίνεται ώστε να προετοιμαστεί ο Χριστιανός για την ομολογία(Αποτείχιση), όχι όμως δεκαετίες και όχι να πει κάποιος μπορεί να επιλέξει να μην Αποτειχιστεί ποτέ.

ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ Ο ΣΤΟΥΔΙΤΗΣ:
Ὑπάρχουν δύο εἴδη πορνείας.
«Δύο τοίνυν εἰσί πορνεῖαι· μία μέν ἡ ἐπί τῇ πίστει, ἑτέρα δέ ἡ ἐπί τῷ σώματι»

Ὑπάρχουν δύο εἴδη πορνείας. Ἡ μία εἶναι στήν πίστη καί ἡ ἄλλη στό σῶμα.

Αὐτός, λοιπόν, πού ὑποδουλώθηκε διά τῆς ἐπικοινωνίας μέ τούς αἱρετικούς, εἶναι αὐτός ὁ ὁποῖος ἐπόρνευσε ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ διά τῆς πίστεως, καί ὡς ἐκ τούτου μέ εὐκολία δύναται νά πορνεύσει καί μέ τό σῶμα.

Εἶναι, λοιπόν, πλανεμένοι καί ἀπατεῶνες ὅσοι ἰσχυρίζονται, ὅτι εἶναι καλύτερα νά ἐπικοινωνήσεις μέ τήν αἵρεση παρά νά ὑποφέρεις τόν διωγμό χάριν τοῦ Χριστοῦ. (Μικρά κατήχησις 3η)

«μοιχεία γάρ ἐστίν, ὦ πανσύνετοι, καί τό τῆς αἱρετικῆς κοινωνίας μετέχειν».
(Ἐπιστολή 292. Μοναζούσαις)

Μέγας Φώτιος:

«Αἱρετικός ἐστίν ὁ ποιμήν; Λύκος ἐστί· φυγεῖν ἐξ αὐτοῦ καί ἀποπηδᾶν δεήσει, μηδ’ ἀπατηθῆναι προσελθεῖν, κἄν ἥμερον περισαίειν δοκῇ· φύγε τήν κοινωνίαν αὐτοῦ καί τήν πρός αὐτόν ὁμιλίαν ὡς ἰόν ὄφεως ἀγκίστρῳ μέν καί δελέατι ἰχθύες ἁλίσκονται, ὁμιλία δέ πονηρά καί τόν αἱρετικόν ἰόν ὑποκαθήμενον ἔχουσα πολλούς τῶν ἁπλουστέρων προσιόντας καί μηδέν βλάβος παθεῖν ὑφορωμένους ἐζώγρησε· φεύγειν οὖν παντί σθένει διά ταῦτα προσήκει τούς τοιούτους. Ὀρθόδοξός ἐστιν ὁ ποιμήν, εὐσεβείᾳ ἐσφράγισται, οὐδέν τῆς αἱρετικῆς φατρίας ἐπισύρεται; Ὑποτάγηθι αὐτῷ, ὡς εἰς τύπον προκαθεζομένῳ Χριστοῦ· οὐκ ἐκείνῳ φέρεις τήν τιμήν, ἄν ἐξ ὅλης φέρῃς ταύτην τῆς ψυχῆς· Χριστός ταύτην ὑποδέχεται· μή περιεργάζου τά ἄλλα· Θεός ἐστιν ὁ τούτων ἐξεταστής· ἐκείνῳ τήν κρίσιν κατάλιπε, σύ δέ τήν ὑπακοήν, κατά τήν ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ, καί καθαράν αὐτῷ τήν διάθεσιν ἐπεδείκνυσο» (ΕΠΕ 12, 400,31).

«Γίνεσθε μάρτυρες τῇ βουλήσει
ἄνευ μαστίγων καὶ διωγμῶν»

~ Άγιος Βασίλειος ο Μέγας
(PG 31,508)

Αφήστε μια απάντηση