Μα τα εδικά μου τα παιδιά άραγες θα πειστούνε, στα
λόγια μου τα Άγια και διά να μην μου σφραγιστούνε ;
Χαρίζω σου την έμπνευση χαρίζω σου το Θάρρος, διά να πιάνεις πάντα τον Τίμιο ΣΤΑΥΡΟ στα χέρια σου παιδί μου. Διά να έρχεται και να δίνει σου ευφρόσυνα η Μάνα του Κυρίου.
Μια Μάνα μα όπου διά όλους σας εγώ ανησυχώ, γιατί
το θέλω και το επιθυμώ διά να ζήσετε ψηλά στον Ουρανό.
Γι’ αυτό σας σε δίνω στίγματα της Πίστεως ελπίδα,
διά να αντιμετωπίσετε του Αντίχριστου την βία.
Μεγάλα τα προβλήματα μα εμπρός σας ξετυλίγουν, μα αφού σας σε κυβερνάει τώρα αυτός την πίκρα σας ποτίζει.
Εδικά του τα τεχνάσματα και οι νόμοι εδικοί του και ο κόσμος
δεν μετανοεί και πέφτει στην εδικιά του την παγίδα και
σας εξαγοράζει σίγουρα στην μαύρη του την καταιγίδα.
Γιατί θέλει διά να πάρει τις Ψυχές και όλες διά να
τις εξαγοράσει, μα από του Χριστού την αγκαλιά,
διά να τις ρίξει αυτός μα μέσα στις κολάσεις.
Γι’ αυτό και επεμβαίνω εγώ και δίνω σας στοιχεία,
το πως θα την αντιμετωπίσετε εχθρού την πανουργία.
Και αθώα διά να βγαίνετε μα από την εδικιά του την καταιγίδα.
Γιατί και θέλει αυτός σφραγίσει σας με την εδικιά του
γνώμη, διά να πάρεις τον κατήφορο στης κόλασης την πόλη.
Μα όποιος δεχτεί την ταυτότητα το χάραγμα του Αντιχρίστου,
ανοίγει με τα χέρια του τον τάφο της Ψυχής του.
Ταυτότητα και χάραγμα μα ποτέ διά να μην δεχτείτε,
γιατί σε άλλο κόσμο γρήγορα τότε θεν διά να βρεθείτε.
Μπροστά σας θα τα βλέπετε όμορφα και ωραία,
γιατί εσείς θα έχετε τον διάβολο παρέα.
Το χάραγμα εις στο σώμα σας θα κάνει μεταβολισμό,
στα λόγια σας στα έργα σας αλλά και στο μυαλό.
Και τότε δεν θα έχεις την δύναμη σωστά διά να σκεφτείτε,
στο μπλέξιμο μα όπου και εμπήκατε διά να ελευθερωθείτε.
Και τότε θα είστε εχθροί της Πίστεως κατά του αδερφού σας,
στην σύζυγο στην μάνα σας αλλά και στου παιδιού σας.
Το χάραγμα οριστικά θα αλλάξει την Ζωή σας,
θα εκτελείτε διαταγές τυφλά του Αρχηγού σας.
Τις ταυτότητες και το χάραγμα μα όταν θα το δεχτείτε,
σώμα Ψυχή στο διάβολο πουλημένοι μα εσείς θα είστε.
Σώμα Ψυχή επουλήσατε για εσάς θα είναι ξένα και
τότε με τον Αντίχριστο θάχετε γίνει μα όλοι ένα.
Και αυτός θα σας σε κυβερνά μετά και θα σας σε κατευθύνει,
και θα του εκτελείται διαταγές μα ότι αυτός σας σε προτείνει.
Κίνδυνος μέγας κίνδυνος τα μάτια σας ανοίξετε και στου
Αντίχριστου το χάραγμα, μα εσείς διά να μην μπλεχτείτε.
Μα μόλις το χάραγμα σας σε βάλουνε εσείς θα μετανιώσετε,
αλλά θα είναι ποια αργά το λάθος διά να το διορθώσετε.
Και από του διαβόλου το σφράγισμα θα είσαστε τότε ζαλισμένοι
και μέσα στο περιβάλλον σας θα νιώθετε μα ωσάν ξένοι.
Μα αλλοίμονο το σφράγισμα όποιος θα το δεχτεί, θα βάλει τις αρρώστιες στο σώμα του και δεν θα έχουνε τελειωμό.
Για λίγο θάνε η χαρά και η ευημερία, μετά
θα πέσει η μάστιγα μεγάλη δυστυχία.
Δυστυχισμένος μετά Άνθρωπε θα είσαι στην ζωή
σου, αλλά το κυριότερο θα είναι η Ψυχή σου.
Μα ότι στον κόσμο στην ζωή μα όσα και διά να απολαύσεις
και να το ξέρεις και ότι γρήγορα και Αιώνια θα κλάψεις.
Μέσα στον τάφο το κορμί μα και η Ψυχή στον Άδη, μα όπου
και ο ήλιος δεν βγαίνει εκεί ποτέ και είναι παντού σκοτάδι.
Μα Άνθρωπε μα από τον Χριστό ποτέ διά να μην χωρίσεις,
σκέψου καλά δοκίμασε μα προτού διά να αποφασίσεις.
Μα σκέψουτο το Φως του Ουρανού τον ήλιο και τα Αστέρια, οριστικά θα
σβήσουνε για εσένα μια ημέρα.
Μα για σκέψου αυτά τα μάτια σου μια ημέρα, μα όταν θα
κλείσουν και όλα αυτά για εσένανε θεν όλα να σου λείψουν.
Μα το Φως δεν θα το βλέπεις πουθενά και θα είναι παντού σκοτάδι. Γιατί εσύ εδέχτηκες το χάραγμα του αντίχριστου διά να βάλεις.
Για λίγες ημέρες μες στην Γης καλά που θα περάσεις,
το Φως και όλα τα αγαθά για πάντα θα τα χάσεις.
Γράμματα ή κορώνα μην παίζεις την Ζωή σου και
αν θα προδώσεις τον Χριστό Αιώνια η ποινή σου.
Μα για σκέψουτο εσύ καλά το χάραγμα στο σώμα σου, μα πριν διά να βάλεις. Γιατί μια ημέρα θεν διά να κλειστείς Αιώνια στον Άδη.
Μα εγώ σας ειδοποιώ γιατί πονώ το πλάσμα του
Πατέρα, το πόσο θα τον πληγώσετε όλοι σας μια ημέρα.
Μα όσο καλά και αν περνάς μα όταν θα σφραγιστείς. Ο ύπουλος εχθρός, μα μια ημέρα θεν διά να σε εκδικηθεί. Μα μαζί του εσύ θα χαίρεσαι και θα σου στρώνει και
το τραπέζι. Μα όλα αυτά θα είναι δόλωμα και θα σε κοροϊδεύει. Μα κάτω μα από τα
πόδια σου, θα στρώνει και χαλιά. Διά να σου σερβίρει την ψεύτικη ευτυχία και δήθεν την χαρά.
Μα για σκεφτείτετο αυτό μα εσείς παιδιά μου, για πόσο λίγο
θα χαρείτε και ύστερα Αιωνίως θεν διά να καταστραφείτε.
Διά την εδικιά σας την Ψυχή μα αυτός κάνει
αγώνα, διά να την πάρει μαζί του, μέσα στο
εδικό του σκοτεινό παλάτι, ποια για Αιώνια.
Μες στο εδικό του το βασίλειο, μα όπου και είναι η μαύρη
άβυσσος, αλλά η Γης για αυτόν είναι προσωρινά η Παράδεισος.
Στον Άνθρωπο κατά πρώτα του δίνει χαρά, διά να τον
τραβήξει μετά ύπουλα στην εδικιά του μαύρη φωλιά.
Αλλά ο Χριστός το αντίθετο εις στα παιδιά του πράττει. Τους δίνει μα πρώτα διά να σηκώσουνε το Σταυρό και επάνω εις στον Ουρανό τους χαρίζει διά παντοτινά το Αιώνιο το στεφάνι.
Και όσοι εις στο μαρτύριο του θεν διά να τον ακολουθήσουν,
εκείνοι στην Τράπεζα του Ουρανού μα εκείνοι θα καθίσουν.
Μα εκείνοι μα όπου και θέλουν προσωρινά διά να
ζήσουν, το Αιώνιο τον θάνατο θεν διά να συναντήσουν.
Δυο δρόμους έχει η Ζωή και Άνθρωπε διά να διαλέξεις και σου
τα λέω εγώ η Μανούλα σου αναλυτικά διά να μην τα μπερδέψεις.
Τον δρόμο διάλεξε εσύ και κάνε την εκλογή σου και εύχομαι
διά να είναι ο σωστός και διά να σώσεις την Ψυχή σου.
Μα όταν θα δεχτείς διά να πάρεις του Αντίχριστου το χάραγμα,
για την Ψυχή σου δεν θάχεις, διά να δώσεις ποια αντάλλαγμα.
Μα τον δρόμο μα όπου και εδιάλεξες εσύ διά να περπατήσεις,
θα βρεις και πόρτα ανοιχτή μα τότε θα εισχωρήσεις.
Μα τον Χριστό δεν θα τον αρνηθείς και να τον αγαπήσεις,
με τον Σταυρό στον ώμο σου θα τον ακολουθήσεις,
στην Άνω Βασιλεία του διά να τον προϋπαντήσεις.
Με τον Σταύρο στον ώμο σου Ψηλά σε περιμένει.
Τους πόνους και τα βάσανα μα κάτω στην Γης
θεν διά να αφήσεις και ευχάριστα μα επάνω
εις στον Ουρανό, μα εκεί Ψηλά διά να ζήσεις.
Είστε παιδιά μου σας σε πονώ και δεν θέλω
διά να σας σε χάσω, γι’αυτό και αγωνίζομαι
και όλους διά να σας σε προφθάσω.
Διά να σας σε χαρίσω την χαρά στον Ουρανό επάνω.
Χαρά και αγαλλίαση διά να σας σε χαρίζω, μια Μάνα μα
όπου και είμαι υπέρλαμπρη ψηλά διά να σας στηρίζω.
Γιατί δεν θέλω μα εγώ διά να πέσετε μες στο βαθύ σκοτάδι
και να σας σε πάρει ο εχθρός με στο εδικό του χάνι.
Γι’ αυτό και τρέχω συνεχώς με πόδια πληγωμένα, το
σφράγισμα του αντίχριστου διά να μην δεχτεί κανένας.
Με πληγωμένη την καρδιά, μου τρέχει μαύρο δάκρυ
και έχω αγωνία και εγώ η ώρα αυτή το πως θάρθει.
Μα τα εδικά μου τα παιδιά άραγες θα πιστούνε, στα
λόγια μου τα Άγια και διά να μην μου σφραγιστούνε ;
ΧΑΙΡΕ Η ΚΕΧΑΡΙΤΩΜΕΝΗ !
