Πορφυρίτης
«Ἐπείνασα γάρ, καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα, καὶ ἐποτίσατέ με, ξένος ἤμην, καὶ συνηγάγετέ με, γυμνός, καὶ περιεβάλετέ με, ἠσθένησα, καὶ ἐπεσκέψασθέ με, ἐν φυλακῇ ἤμην, καὶ ἤλθετε πρός με.»[1]. Ἄλλη μία εὐαγγελική περικοπή, ἡ τῆς Μελλούσης Κρίσεως[2], πού ἔχει διαστρεβλωθεῖ ἀπό τούς ὑπηρέτες τῆς Νέας «Ἐκκλησιαστικῆς» Τάξεως, οἱ ὁποίοι ἀνεμίζουν εὐκαίρως ἀκαίρως, τήν σημαία τῆς ἀγάπης[3]. Ἀγάπη, ἀγάπη, ἀγάπη! Αὐτό εἶναι ὁ Θεός, Ἀγάπη! Καί αὐτό θέλει ὁ Θεός, ἀγάπη! Μόνο ἀγάπη! Μέ αὐτό τό κριτήριο, λένε, θά γίνει καί ἡ Τελική Κρίση. Μόνο μέ τήν ἀγάπη.
Θά εἶχαν δίκαιο οἱ ἀγαπητοί μας ἀδελφοί, ἐάν ὁ Κύριος ἔλεγε: «Πείνασε γάρ ὁ πλησίον καί τοῦ ἐδώκατε φαγεῖν, ἐδίψησε, καί τόν ἐποτίσατε, ξένος ἦταν καί τόν συναγάγατε, γυμνός, καί τόν περιεβάλατε, ἠσθένησε, καί τόν ἐπεσκέψασθε, ἐν φυλακῇ ἦταν, καί πήγατε πρός αὐτόν». Τότε, πράγματι τό τελικό κριτήριο θά ἦταν ἡ ἀγάπη, ἡ φιλευσπλαγχνία, ἡ ἐλεημοσύνη. Παρομοίως, ἐάν αὐτοί πού εἶχαν πεινάσει ἦταν ὁ Μωάμεθ, ὁ Βούδδας, ὁ Πάπας, ἤ ὁ Μέγας Ἀρχιτέκτων τοῦ Σύμπαντος. Ἐάν εἶχαν πεινάσει αὐτοί, τότε καί πάλι τό κριτήριο θά ἦταν ἡ ἀγάπη, ἀνεξαρτήτου Πίστεως καί θρησκείας.
Ποιός ὅμως εἶναι αὐτός πού ἐπείνασε; Αὐτός πού ἐπείνασε εἶναι ὁ Ἰησοῦς Χριστός! Ὁ πραγματικός Κριτής τῆς Οἰκουμένης. Γιά τόν Χριστό γίνονται ὅλα αὐτά, γιά τήν ἀγάπη Του! Γιά τόν μόνο ἀληθινό ἅγιο Τριαδικό Θεό καί γιά κανέναν ἄλλο. «Θεός γάρ ἦν ὁ διά τῶν πτωχῶν λαμβάνων»[4], λέγει ὁ Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος. Ἦταν ὁ Θεός ἐκεῖνος πού ἐλάμβανε διά τούς πτωχούς· εἶναι ὁ Θεός πού μᾶς κάνει τήν μεγάλη τιμή, πού καταδέχθηκε νά ταπεινωθεῖ τόσο πολύ καί νά ἐξισώσει τόν ἑαυτό Του μέ τόν κάθε ἐξαθλιωμένο καί ἐμπερίστατο ἀδελφό.
Ἐπιπλέον, ὁ ἐγκωμιασμός τῶν δικαίων, ὅπως λέγει ὁ ἴδιος ἱερός Πατήρ, «δείχνει ὅτι ἡ πρός αὐτούς ἀγάπη προήρχετο ἄνωθεν. Διότι λέγει· ‘‘ἐλᾶτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ Πατρός μου, κληρονομήσατε τήν βασιλείαν πού εἶναι ἑτοιμασμένη δι’ ἐσᾶς ἀπό τόν καιρόν τῆς δημιουργίας’’»[5]. Ἡ θεία κληρονομιά, ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν, εἶναι ἡ κληρονομιά τῆς μεγάλης εὐλογημένης οἰκογένειας, τοῦ Θεοῦ Πατέρα, ἡ ὁποία κληροδοτεῖται στά τέκνα Του, αὐτά τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας.
Ἡ Πίστη λοιπόν, εἶναι τό πρωτεύον κριτήριο τοῦ Χριστοῦ στήν Τελική Κρίση· ἡ ἀποδεδειγμένη μέ ἔργα, Πίστη· ἡ Ὀρθόδοξη Πίστη, ἡ Ὀρθοδοξία καί ἡ Ὀρθοπραξία! Ἡ «…πίστη ‘‘δι’ ἀγάπης ἐνεργουμένη’’[6]. Ἡ πραγματική ἀγάπη εἶναι καρπός τοῦ Ἁγίου Πνεύματος[7], προϊόν βαθειᾶς πίστης ἐκδηλωμένη μέ ἔργα ἀγάπης. Αὐτοῦ τοῦ εἴδους ἡ ἀγάπη εἶναι ‘‘ἀνυπόκριτη’’, θυσιαστική καί ‘‘οὐ ζητεῖ τὰ ἑαυτῆς’’[8]. Αὐτή ἡ ἀγάπη εἶναι γνήσια, ὡς ξεχείλισμα πίστεως, διότι ‘‘ἡ πίστις, ἐὰν μὴ ἔργα ἔχῃ, νεκρά ἐστι καθ’ ἑαυτήν’’[9].»[10]. Λέγει ὁ Κύριος: «Ὁ πιστεύσας καί βαπτισθείς σωθήσεται, ὁ δὲ ἀπιστήσας κατακριθήσεται»![11]. Γι’ αὐτό καί τό πρῶτο πού ἀποδόμησαν οἱ «σκοτεινές δυνάμεις» στήν ἁγιοτόκο Πατρίδα μας, καί συνεχίζουν μέ γοργούς ρυθμούς νά ἀποδομοῦν, συνεργίᾳ τῶν ἐκκλησιαστικῶν ἀρχόντων, εἶναι ἡ Πίστις, ἡ Ὀρθόδοξος Πίστις.
[1] Ματθ. 25, 35-36.
[2] Ματθ. 25, 31-46.
More Read
[3] Ἴσως καί ἀπό τούς ἀγνοοῦντες.
[4] ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΑΠΑΝΤΑ ΤΑ ΕΡΓΑ 12, ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΕΙΣ ΤΟ ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ Δ΄, ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ 39, ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΠΑΛΑΜΑΣ», ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 1979.
[5] Ὅ.π.
[6] Γαλ. 5, 6.
[7] Γαλ. 5, 22.
[8] Α΄ Κορ.13, 4.
More Read
[9] Ἰάκ. 2, 17.
[10] ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητοῦ, «Θεολογικό σχόλιο στήν Κυριακή τῆς Ἀπόκρεω- ἑρμηνευτική προσέγγιση τῶν κριτηρίων τῆς Μεγάλης Κρίσεως», https://aktines.blogspot.com/2026/02/blog-post_37.html.
[11] Μάρκ. 16, 16.
