Ή γυναίκα του ήθελε να το πετάξει.
Εκείνος της είπε:
-” Όχι γυναίκα, Υπάρχουν άνθρωποι πού πεινούν.”
Επήρε το περίσσευμα, το έβαλε σ’ ένα δοχείο, επήγε στο προσκυνητάρι του σπιτιού, εμπρός στην εικόνα της Παναγίας μας, το Σταύρωσε και είπε:
— Παναγία μου, φανέρωσε μου έναν άνθρωπο πού έχει ανάγκη αυτό το φαγάκι.
«… Και με πρωτοφανή ελπίδα, πάτερ, (μου διηγείτο) κατεβαίνω τα σκαλοπάτια του σπιτιού μου, με διάθεση να ερευνήσω, πλανώμενος εις τας ρύμας και οδούς της μεγάλης πόλεως μας, να βρω τον ποθούμενο άγνωστο πτωχό, πού θα φανέρωνε η Θεοτόκος.
Ήταν εποχή δριμύτατου χειμώνος.
Έξω έριχνε χιόνι.
More Read
Φυσούσε τρομερά.
Είχα μέσα στην ψυχή μου μία ηδονή και χαρά, πού δεν συγκρίνεται με όλες τις ηδονές και χαρές του κόσμου.
Δεν πρόλαβα να εξέλθω σχεδόν από την εξώπορτα και τί να ιδώ;
Έξω από την πόρτα, καθισμένος πάνω στα σκαλοπάτια, τυλιγμένος, ζαρωμένος, εκτεθειμένος στον πάγο και τον βοριά,
ένας γέρος επαίτης, με μία μεγάλη γενειάδα.
-“Τί κάνεις εδώ στο κρύο άνθρωπε μου;” τον ρώτησα.
-” Πεινάω” , μου είπε, στα γερμανικά…
-” Πάρε, αδελφέ μου, πάρε να φας.
Για σένα έφερα αυτό το φαγάκι” , του είπα και κάθισα κοντά του, θαυμάζοντας για την άμεση απάντηση του Θεού και της Παναγίας στην αίτηση μου.
Μέχρι να τελείωση το φαγητό του μετακινήθηκα από το σημείο όπου εκείτο για λίγο διάστημα.
Όταν επανήλθα είχε γίνει άφαντος!
(Δεύτερον θαυμαστό γεγονός για μένα).
Κοίταξα δεξιά αριστερά. Δεν τον βρήκα πουθενά.
-Λες να ήταν ό ίδιος ό Χριστός μεταμορφωμένος σέ πτωχόν, πάτερ;…».
Αυτά μου διηγήθηκε το άγαπητόν μου τούτο τέκνον της ξενιτειάς ρωτώντας με
και εγώ παραμένω με το ίδιο ερώτημα του μέσα μου:
Λες να ήταν ό ίδιος ό Χριστός;
(Ι.Μ.Εσφιγμένου)
Το να νηστεύεις,
το να μην κοιμάσαι σε κρεββάτι,
το να καλλιεργείς την αγνότητα της ψυχής και τους σώματος,
να έχεις σωφροσύνη, είναι πράγματα τα οποία ωφελούν εκείνους που τα κάνουν.
Εκείνα όμως που από εμάς περνάνε στον πλησίον είναι η ελεημοσύνη,
η διδασκαλία,
η αγάπη.
Και εδώ άκουσε τον Παύλο που λέει:
Κι αν ακόμα μοιράσω στους φτωχούς όλα μου τα υπάρχοντα κι αν παραδώσω στη φωτιά το σώμα μου για να καεί,
αλλά δεν έχω αγάπη, σε τίποτα δε μ’ ωφελεί.
(Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος)
Την ημέρα που θα λυπηθείς για κάποιον άνθρωπο, ο οποίος ασθενεί ψυχικά ή σωματικά,
εκείνη την ημέρα… θεώρησε τον εαυτό σου μάρτυρα,
και ότι έπαθες για τον Χριστό, και αξιώθηκες την ομολογία Του.
Καθότι και ο Χριστός για τους αμαρτωλούς πέθανε και όχι για τους δίκαιους.
Σκέψου πόσο μεγάλη είναι αυτή η αρετή· στ’ αλήθεια μεγάλη αρετή είναι να λυπάται κάποιος για τους κακούς,
και να ευεργετεί τους αμαρτωλούς περισσότερο παρά τους δίκαιους·
αυτό ο απόστολος Παύλος το αναφέρει ως άξιο θαυμασμού·
εάν σε όλα σου τα έργα μπορέσεις να έχεις την συνείδησή σου καθαρή,
μην φροντίσεις να εκτελέσεις άλλη αρετή.
(Άγιος Ισαάκ ο Σύρος)
Δεν λέει το Ευαγγέλιο ότι ο Θεός έχει αγάπη·
αλλά ότι ο Θεός είναι Αγάπη .
Άλλο ορισμό για τον Θεό δεν έχουμε πουθενά στην Καινή Διαθήκη.
Μόνον αυτόν.
ΔΟΞΑ ΣΟΙ ΚΥΡΙΕ ΔΟΞΑ ΣΟΙ!
Ιερεας Γκελιας Αρσενιος
