Ἡ εὕρεση τῆς θαυματουργῆς εἰκόνας τῆς Παναγίας, ἔγινε ὕστερα ἀπὸ ὅραμα τῆς Ἁγίας Πελαγίας.
Τὴν Κυριακὴ 9 Ἰουλίου 1822 βλέπει στὸν ὕπνο της μία μεγαλοπρεπῆ κυρία μὲ φωτοστέφανο, ἡ ὁποία τῆς ἐξηγεῖ πόσο ὑπέφερε θαμμένη τόσα χρόνια κάτω ἀπὸ τὸ χῶμα. Τῆς ζήτησε ὅταν ξημερώσει νὰ ἐπισκεφθεῖ τὸν ἐπίτροπο ἐσωτερικῶν ὑποθέσεων τῆς Μονῆς καὶ νὰ τοῦ ἀνακοινώσει τὴν ἐπιθυμία της νὰ ἀποκαλυφθεῖ τὸ ἐρειπωμένο θαμμένο μέγαρό της στὸν ἀγρὸ τοῦ Ἄντ. Δωξαρά.
Ὅταν ξύπνησε κατάλαβε ὅτι ἡ κυρία ἦταν ἡ Θεοτόκος καὶ ὅτι τὸ μέγαρο ἦταν προφανῶς ὁ Ναός Της. Τῆς γεννήθηκαν ὅμως ἀμφιβολίες γιὰ τὸ κατὰ πόσο μπορεῖ κάτι τέτοιο νὰ συμβαίνει σὲ ἐκείνη τὴν ἄσημη ταπεινὴ καὶ τὸ πῶς θὰ ἔπρεπε νὰ ὑποφέρει τοὺς χλευασμοὺς καὶ τὶς κοροϊδίες τοῦ δύσπιστου κόσμου. Ἔτσι ἀποφάσισε νὰ μὴν ἀναφέρει τίποτα.
Τὴν ἑπόμενη Κυριακὴ 16 Ἰουλίου 1822, ἐμφανίζεται καὶ πάλι στὸν ὕπνο της ἡ ἴδια Κυρία δίνοντας καὶ πάλι τὴν ἴδια παραγγελία. Ἡ Πελαγία δὲν εἶχε πλέον καμία ἀμφιβολία ὅτι ἦταν ἡ ἐκλεκτὴ ἀπὸ τὴν Θεοτόκο, ἀλλὰ καὶ πάλι τὴν ἀπέτρεψαν οἱ ἀμφιβολίες.
Ὅταν καὶ τὴν τρίτη Κυριακὴ 23 Ἰουλίου 1822 ἐμφανίζεται στὸν ὕπνο της μὲ στεναχωρημένο, ἀλλὰ αὐστηρὸ ὕφος ζητῶντας ἐξηγήσεις γιὰ τὴν ἀγνόηση τῆς παραγγελίας της, ἡ Πελαγία ἀποφασίζει πλέον νὰ προχωρήσει χωρὶς νὰ ὀλιγωρήσει.
Τὴν ἴδια μέρα ἡ Πελαγία κατέφυγε στὴν Ἡγουμένη ἡ ὁποία γνωρίζοντας τὸν ἐνάρετο βίο της τὴν πίστεψε καὶ ἐπισκέφθηκε τὸν ἐπίτροπο. Ὁ ἐπίτροπος μὲ τὴν σειρά του εἰδοποίησε μὲ τὴν συνοδεία της Πελαγίας τὸν Μητροπολίτη τῆς Τήνου ὁ ὁποῖος προσκαλεῖ τὸν λαὸ τῆς Τήνου στὸν Μητροπολιτικὸ ναὸ τῶν Ταξιαρχῶν, παρακαλῶντας τον νὰ συνδράμουν γιὰ τὸν σκοπὸ αὐτὸ σὲ χρῆμα ἢ καὶ σὲ ἐργασία.
Ὁ λαὸς πρόθυμα ἄρχισε τὶς ἀνασκαφὲς στὶς ἀρχὲς Σεπτεμβρίου 1822 ἀπὸ τὶς ὁποῖες ἀποκαλύφθηκαν ὁ ἀρχαῖος ναὸς τοῦ Διονύσου καὶ ὁ ναὸς τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου. Ὡστόσο δὲν βρέθηκε κανένα ἴχνος εἰκόνας πρᾶγμα ποὺ ἐπισκίασε τὸ θετικὸ κλίμα καὶ ὁδήγησε τὸν κόσμο σιγᾶ, σιγὰ στὴν ἐγκατάλειψη τοῦ ἐγχειρήματος. Ἡ Πανώλη θέριζε ἐκείνη τὴν ἐποχή, πρᾶγμα ποὺ ὁ ἐπίτροπος τὸ θεώρησε θεία τιμωρία.
Σὲ συνεργασία πάλι μὲ τὸν Μητροπολίτη Τήνου συγκαλοῦν καὶ πάλι τὸν λαὸ τῆς Τήνου μὲ τὴν ἴδια ἔκκληση ὁρίζοντας ἐπιπλέον καὶ μιὰ ἐπιτροπὴ ἐλέγχου τοῦ ἔργου. Ὅσο οἱ ἐργασίες δὲν ἔφερναν ἀποτέλεσμα, ὁ λαὸς χλεύαζε καὶ κατηγοροῦσε την Πελαγία ὡς ὀνειροπόλα.
Μὲ δάκρια στὰ μάτια ἡ Πελαγία ζητᾶ τὴν βοήθεια τῆς Παναγίας, ἡ ὁποία τῆς ἀποκαλύπτει πλέον τὸ ἀκριβὲς σημεῖο στὸ ὁποῖο ἦταν θαμμένη ἡ εἰκόνα Της.
More Read
Στὶς 30 Ἰανουαρίου 1823, μετὰ ἀπὸ τὴν ὑπόδειξη τῆς ἐν λόγῳ θέσης, ἡ ἀξίνα τοῦ Δήμ. Βλάσση προσκρούει στὸ θαυματουργὸ εἰκόνισμα!
