Σέ κάποιο μοναστήρι, ένας έμπειρος γέροντας-ηγούμενος είχε αναθέσει σέ έναν νεαρό μοναχό, τή διακονία του μάγειρα.
Ό μοναχός δέχτηκε μέ ευχαρίστηση τή διακονία αυτή καί μεριμνούσε έτσι γιά τήν σωματική υγεία τών μοναχών τού μοναστηριού, μαγειρεύοντας όσο μπορούσε καλύτερα τά διάφορα φαγητά.
Κάποια μέρα, ό ηγούμενος έκανε μιά επιθεώρηση στό μοναστήρι καί όπως ήταν φυσιολογικό πέρασε καί από τό μαγαρείο. Εκεί συνάντησε τόν νεαρό μοναχό καί τού έδωσε τά εύσημα γιά τό ωραίο καί τό καλό φαγητό πού φτιάχνει καθημερινώς. Μάλιστα στό τέλος τής συζήτησης, τού λέει ό ηγούμενος:
– Σού εύχομαι νά γίνεις καί διάκος!
Ό νεαρός μοναχός τού απάντησε μέ κάποια αφέλεια, λέγοντάς του:
More Read
– Μόνο;
– Άντε καί παππάς, συμπλήρωσε ό ηγούμενος.
– Μόνο γέροντα;
More Read
– Δηλαδή θέλεις νά γίνεις καί ηγούμενος;
– Μόνο γέροντα;
Ό ηγούμενος σκέφτηκε νά συνεχίσει νά τόν δοκιμάζει στά αξιώματα γιά νά δεί, πού θά καταλήξει τό θέμα καί τού λέει:
– Άντε νά γίνεις καί Επίσκοπος ή καί Πατριάρχης!!!
– Μόνο γέροντα;
– Δηλαδή πνευματικό μου παιδί, τί θέλεις νά γίνεις;
More Read
Καί ό νεαρός μοναχός τού απάντησε:
– Εγώ γέροντα θέλω νά γίνω αυτοκράτορας!
– Καί πώς θα γίνεις αυτοκράτορας, αφού είσαι μέσα σε ένα μοναστήρι και όχι στον κόσμο, τον ρώτησε με απορία ο ηγούμενος.
– Γέροντα δέν θέλω νά γίνω αυτοκράτορας μέ τήν κοσμική έννοια τής εξουσίας, αλλά θέλω νά γίνω αυτοκράτορας, ώστε νά μπορώ νά ελέγχω καί νά εξουσιάζω τόν εαυτόν μου!
Ό ηγούμενος θαύμασε τήν απάντηση τού υποτακτικού του καί τού έβαλε μιά μεγάλη εδαφιαία μετάνοια!
Έτσι είναι! Ό άνθρωπος πρέπει νά γίνει αυτοκράτορας τού εαυτού του καί γιά νά τό πετύχει αυτό, πρέπει να απαλλαγεί από τά πάθη του.
Γέροντας Εφραίμ Σκήτης Αγίου Ανδρέα
